Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαμά Πεινάω. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαμά Πεινάω. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τη διατροφή των αρχαίων σε μια… μπάρα βάζει εταιρεία από τον Οξύλιθο Ευβοίας
Η ιδιοκτήτρια της εταιρείας "EUPHORIA MEALS", Μαρία Μαρκοπούλου τονίζει ότι «στόχος δεν είναι οι εμπορικές υπερβολές, αλλά η διατήρηση της διατροφικής αξίας όπως αυτή ήταν διαμορφωμένη κατά την αρχαιότητα μέσω της αυθεντικότητας των προϊόντων της».
Δραστηριοποιούμενη για δυόμιση χρόνια στην αγορά, η εταιρεία χρησιμοποιεί αποκλειστικά δικές της συνταγές, με την παραγωγή να πραγματοποιείται σε εξειδικευμένη μονάδα υψηλών προδιαγραφών.
Η τήρηση αυστηρών ποιοτικών πρωτοκόλλων εξασφαλίζεται μέσω πιστοποιήσεων ISO και HACCP.
Σύμφωνα με την κα Μαρκοπούλου, «Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται προέρχονται, όταν αυτό είναι εφικτό από την ελληνική αγορά» με χαρακτηριστικό παράδειγμα το φημισμένο σύκο Κύμης, το παρθένο ελαιόλαδο, το μέλι και τη σταφίδα.
«Ωστόσο, για τη βελτιστοποίηση της διατροφικής αξίας των προϊόντων, ενσωματώνονται και υλικά που δεν παράγονται εγχώρια, όπως το βραζιλιάνικο καρύδι, το οποίο φυσικά δεν καλλιεργείται στην Ελλάδα» τονίζει.
«Όχι» σε σούπερ Μάρκετ - «Ναι» σε delicatessen
Αντί να ακολουθήσει το παραδοσιακό δίκτυο διανομής των σούπερ μάρκετ, η εταιρεία επιλέγει πιο εξειδικευμένα κανάλια, αποφεύγοντας τις πιέσεις της τιμολογιακής πολιτικής και τις απαιτήσεις μακροχρόνιων πιστώσεων.
«Δεν έχουμε μπει σε σούπερ μάρκετ, γιατί θεωρούμε ότι εκεί το προϊόν μας θα “χαθεί”, αλλά και η πολιτική των μεγάλων αλυσίδων να πληρώνουν μετά από αρκετό καιρό, αποτελεί μεγάλο εμπόδιο για μια εταιρεία, όπως η δική μας» λέει.
Έτσι, επιλέχθηκε να αναπτυχθεί η παρουσία της σε delicatessen, πανεπιστημιακά κυλικεία και premium καφέ, ενώ προμηθεύει κυλικεία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Επιπλέον, έχει ξεκινήσει ήδη τα πρώτα «διεθνή της βήματα» μιας και πλέον βρίσκεται στις αγορές της Κύπρου, αλλά και του Κατάρ, ενισχύοντας έτσι την παρουσία της και σε εκτός συνόρων αγορές.
Η ομάδα της αποτελείται από τέσσερα άτομα: δύο διατροφολόγους, που επιμελούνται τις συνταγές με γνώμονα τη θρεπτική αξία, πάντα στη βάση των αρχαίων προτύπων, αλλά και δύο στελέχη υπεύθυνα για την εμπορική ανάπτυξη.
«Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των προϊόντων είναι η χρήση παρθένου ελαιόλαδου, αντί για φοινικέλαιο ή κραμβέλαιο, τα οποία αν και διαδεδομένα στη βιομηχανία των σνακ, έχουν επικριθεί για τις αρνητικές περιβαλλοντικές και υγειονομικές επιπτώσεις τους» σημειώνει η κα Μαρκοπούλου προσθέτοντας «επιπλέον, οι μπάρες δεν περιέχουν πρόσθετη ζάχαρη, καθώς τα φυσικά σάκχαρα προέρχονται αποκλειστικά από αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και μέλι. Δεν χρησιμοποιούνται χημικά συντηρητικά ή αλάτι, διατηρώντας έτσι την αγνότητα των συστατικών».
Θρεπτικές με τη «σφραγίδα» του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Η θρεπτική αξία των προϊόντων έχει επιβεβαιωθεί από επιστημονικές αναλύσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, οι μπάρες είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, μαγνήσιο, μαγγάνιο και σίδηρο.
Παράλληλα, έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που δημοσιεύτηκε σε αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό, ανέδειξε τις ενεργειακές ιδιότητες του προϊόντος, επιβεβαιώνοντας ότι προσφέρει παρατεταμένο κορεσμό και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γεύμα αντικατάστασης.
«Με γνώμονα την ποιότητα και την καινοτομία, εμείς ως εταιρεία συνεχίζουμε να επενδύουμε στην ανάπτυξη νέων προϊόντων, παραμένοντας πιστοί στη φιλοσοφία της αρχαίας ελληνικής διατροφής» τονίζει η κα Μαρκοπούλου.
Σε μια εποχή όπου η διατροφική συνείδηση αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, οι μπάρες δημητριακών του Οξύλιθου Ευβοίας αποτελούν μια υγιεινή και θρεπτική επιλογή για τον σύγχρονο καταναλωτή, που αναζητά φυσικά και αγνά προϊόντα με πλούσια γεύση και ανώτερη ποιότητα.
Γκουρμέ εστιατόρια: Γαστρονομική εμπειρία ή υπερτιμημένη πολυτέλεια;
Ας το πάρουμε από την αρχή. Είσαι έτοιμος να ζήσεις μια «μοναδική εμπειρία γεύσης». Φοράς τα καλά σου, κάνεις κράτηση εβδομάδες πριν και προετοιμάζεσαι να ξοδέψεις τουλάχιστον ένα μεροκάματο (ή και δύο). Φτάνεις, κάθεσαι, και το πρώτο πράγμα που παρατηρείς είναι το εξαιρετικά κομψό – αλλά ελαφρώς υπερβολικό – σέρβις. Ο σερβιτόρος σου εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια την προέλευση του κάθε συστατικού. «Το αλάτι είναι από τα Ιμαλάια, το λάδι από μια μικρή φάρμα στην Τοσκάνη, η πάπια πέρασε παιδικά χρόνια με κλασική μουσική.»
Και μετά έρχεται το φαγητό. Ένα πιάτο που μοιάζει περισσότερο με έργο τέχνης παρά με γεύμα. Μία σταγόνα σάλτσας εδώ, ένα φύλλο μαϊντανού εκεί, και κάπου στη μέση ένα μικροσκοπικό κομματάκι κρέας, τόσο μικρό που αναρωτιέσαι αν το υπόλοιπο χάθηκε στην κουζίνα. «Είναι γαστρονομική εμπειρία!», σου λένε. «Μα είναι μισή μπουκιά!», σκέφτεσαι.
Η πραγματικότητα είναι ότι αυτά τα εστιατόρια δεν πουλάνε φαγητό. Πουλάνε εμπειρία, μάρκετινγκ και μια αίσθηση ανωτερότητας. Και μεγάλο ρόλο σε αυτή τη «μόδα» παίζουν τα γαστρονομικά ριάλιτι. Μέσα από την οθόνη μας πείθουν ότι το φαγητό δεν είναι απλώς μια ανάγκη, αλλά μια εκλεπτυσμένη τέχνη που απαιτεί ακρίβεια χιλιοστού. Βλέπουμε κριτές να απορρίπτουν πιάτα επειδή η σάλτσα δεν είναι «σωστά ισορροπημένη» ή επειδή το κρέας δεν έχει κοπεί με ακρίβεια laser, και χωρίς να το καταλάβουμε, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι η καλή κουζίνα σημαίνει περίτεχνα διακοσμημένες μπουκιές.
Αξίζει λοιπόν; Αν κάποιος εκτιμά τη γαστρονομική δημιουργία ως τέχνη, ίσως ναι. Αν όμως θέλει να απολαύσει ένα πραγματικό γεύμα που θα τον χορτάσει και δε θα του αδειάσει το πορτοφόλι, τότε μάλλον όχι. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, το καλό φαγητό δεν είναι θέμα τιμής, παρουσίασης ή τηλεοπτικού hype, αλλά γεύσης, ποσότητας και ικανοποίησης. Και αυτό, δυστυχώς, πολλά γκουρμέ εστιατόρια το ξεχνούν.
Το λεξικό του MasterChef
Αγάρ αγάρ: Ζελατινώδης πολυσακχαρίτης φυτικής προέλευσης, που χρησιμοποιείται ως πηκτικός παράγοντας.
Αροζέ: Το ράντισμα του παρασκευάσματος με τη σάλτσα του κατά τη διάρκεια του ψησίματος.
Αραντσίνι: Παναρισμένες κροκέτες, μοιάζουν με κεφτέδες.
Άισινγκ: Επίστρωση από κρυσταλλική ζάχαρη ή άχνη με ασπράδια ή μυρωδικά ή και χρωστικές.
Απαρέιγ: Διαδικασία για τη διατήρηση του παρασκευάσματος με μείγμα μαριναρίσματος.
Αλίπαστος: Τρόφιμο συντηρημένο με μαγειρικό αλάτι, το οποίο είναι απαλλαγμένο από ξένες προσμείξεις, που εμποδίζουν την απορρόφηση του χλωριούχου νατρίου. Το αλίπαστο συχνά αποξηραίνεται ή/και καπνίζεται.
Β
Βούτυρο κλαριφιέ: Τεχνική για να αντέχει το βούτυρο σε υψηλές θερμοκρασίες χωρίς να καίγεται. Απαιτείται να διαχωριστεί η λιπαρή ουσία του βουτύρου από τα στερεά του γάλακτος και το νερό.
Βάκιουμ: Πλαστική αεροστεγής σακούλα, μέσα στην οποία βράζει το τρόφιμο με λάδι, μπαχαρικά και βότανα.
Βολοβάν: Ορεκτικό από ζύμη ψημένης σφολιάτας (μοιάζει με κυλινδρικό κουτάκι σκεπασμένο με καπάκι), γεμισμένο με ποικιλία γεμίσεων (ψιλοκομμένα τυριά, αβγά, λαχανικά, κρέατα, αλλαντικά) αναμεμειγμένα με σάλτσα μπεσαμέλ.
Γ
Γιούζου: Εσπεριδοειδές από την Ιαπωνία, που οπτικά μοιάζει με γκρέιπφρουτ.
Γουασάμπι: Το γουασάμπι ή γιαπωνέζικο χρένο είναι φυτό της οικογένειας των σταυρανθών. Από το ρίζωμα του φυτού δημιουργείται μία πάστα. Το πράσινο, καυτερό καρύκευμα χρησιμοποιείται ως συνοδευτικό στο σούσι και σε άλλα φαγητά.
Γκανάς: Βελούδινη και σοκολατένια κρέμα σοκολάτας.
Γκουαντσιάλε: Είναι στην ουσία το «μπέικον» που προέρχεται από τα μάγουλα του χοιρινού. Χαρακτηριστικό του, το εξαιρετικής ποιότητας λίπος που κρυσταλλώνει, λιώνει και δίνει εκπληκτική νοστιμιά.
Γλασέ: Καλύπτουμε κάποιο γλυκό με γλάσο ή για να μειώσουμε τα υγρά στο φαγητό, ώστε να γίνει η σάλτσα σαν σιρόπι ή να γλασάρουμε με βούτυρο και ζάχαρη.
Γκρατινέ: Το ρόδισμα ενός φαγητού που έχει καλυφθεί με μπεσαμέλ ή τυριά.
Γκλασάρω: Δίνω στο φαγητό γυαλιστερή όψη, αλείφοντάς το με κρόκο αβγού πριν το ψήσιμο ή αλείφοντάς το μετά το ψήσιμο με ασπίκ, σιρόπι, μαρμελάδα ή άλλο γλάσο.
Γκριγιέ: Το ψήσιμο απ’ ευθείας πάνω στη σχάρα.
Γκασπάτσο: Κρύα σούπα από ωμά λαχανικά µε βάση την ντομάτα, από την ισπανική Ανδαλουσία.
Γκοργκοντζόλα: Ιταλικό μπλε τυρί από αγελαδινό γάλα. Έχει αρκετά έντονη μυρωδιά και απαλή γεύση.
Γλουταμινικό νάτριο: Καρύκευμα το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στην ανατολίτικη κουζίνα. Πρόκειται για ένα χημικό εκχύλισμα που παράγεται από τη γλουτένη των δημητριακών και αναδεικνύει τη γεύση των τροφίμων.
Γούστερ σος: Η σάλτσα Worcestershire, ενίοτε συντομευμένη σε γούστερ, είναι ένα υγρό άρτυμα, το οποίο έχει υποστεί ζύμωση. Τα βασικά υλικά είναι κριθάρι, ξίδι βύνης, αλκοολούχο ξίδι, µελάσες, ζάχαρη, αλάτι, εκχύλισµα ταµάρινδου, αντσούγιες, κρεµµύδια και σκόρδο.
Ε
Εσαλότ: Είδος ξερού κρεμμυδιού, πιο φινετσάτο.
Εσπούμα: Ο αφρός στα ισπανικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η μαρέγκα.
Εσσάνς: Συμπυκνωμένο υγρό που προήλθε από πύκνωση με βρασμό και εκχύλιση.
Εσωντέ: Ζεμάτισμα για την αφαίρεση της φλούδας.
Ετουβέ: Ψήσιμο με ή χωρίς ζωμό σε σιγανή φωτιά με καπάκι.
Εσκαλόπ: Τρόπος κοπής μοσχαρίσιου κρέατος σε λεπτές φέτες (τρανς, νουά, κιλότο κ.ά.). Μετά από το κόψιµο τα λεπταίνουµε τοποθετώντας µία-µία τις φέτες σε δύο κομµάτια διάφανης µεµβράνης χτυπώντας µε έναν µπάτη. Τέλος καθαρίζουµε γύρω-γύρω το κρέας µε ένα µαχαίρι για να αποκτήσουν τα εσκαλόπ οµοιόµορφο σχήµα. Τα μικρά σκαλοπίνια, κόβονται από φιλέτο και είναι πολύ μαλακά.
Ζ
Ζουλιέν: Τρόπος κοπής λαχανικών σε λεπτές λωρίδες, περίπου 1-2 χιλιοστά σε πάχος και 3-5 χιλιοστά σε μήκος.
Ζου: Ορος της γαλλικής κουζίνας για το πολύτιμο ζουμί που αποβάλει το κρέας καθώς ψήνεται.
Ζαρντινιέρ: Μείγμα από ποικιλία χορταρικών.
Ζαμπαγιόνε: Φίνα, βελούδινη ιταλική κρέµα που παρασκευάζεται µε κρόκους αυγών, ζάχαρη και γλυκό κρασί Μαρσάλα. Σερβίρεται µόνη της, µε σαβαγιάρ ή χρησιµοποιείται ως σος σε άλλα γλυκά. Η διαδικασία παρασκευής της θυµίζει αυτήν της µαγιονέζας σε µπεν µαρί.
Ζυγούρι: Το νεαρό πρόβατο 6-12 µηνών.
Ι
Ινφιούζιον: Το τσάι είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τεχνικής, κατά την οποία αφήνουμε κάποιο υλικό μέσα σε ζεστό ή κρύο νερό, ή άλλο υγρό, μέχρι να εκχυλίσει τα στοιχεία του μέσα στο υγρό. Τα αρωματισμένα έλαια είναι επίσης χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στη μαγειρική χρησιμοποιούμε τον όρο για το μαγείρεμα με χύτρες συμπιέσης ή ταχύτητας.
Κ
Κροκάν: Ονομάζουμε έτσι τα τραγανά παρασκευάσματα.
Κονσομέ: Διαυγής σούπα. Στην ουσία είναι ένας ζωμός από κρέας και λαχανικά που σερβίρεται ως σούπα στην αρχή ενός γεύματος.
Κενέλ: Είναι απλώς το οβάλ σχήμα που δίνεται με κουτάλια σε ένα μαλακό μείγμα.
Κλαριφιέ: Η τεχνική του να κάνω διάφορα υγρά, ζωμούς ή βούτυρα πιο διαυγή.
Κονφί: Είναι τα φρούτα και τα λαχανικά που διατηρούνται μέσα σε ζάχαρη, με λίγο μπράντυ. Ακόμη, ο όρος χρησιμοποιείται για κρέατα και πουλερικά, που διατηρούνται στο λίπος τους.
Κραμπλ: Αναφέρεται στο τραγανό τρίμμα μπισκότου.
Κίμτσι: Σε ελεύθερη απόδοση μπορούμε να το συναντήσουμε ως «ξινό κινέζικο λάχανο». Είναι ένα προϊόν φυσικής ζύμωσης μόνο με αλάτι, πανάρχαια συνταγή της κορεάτικης κουζίνας.
Καμένο λαχανικό: Γρήγορη θερμική επεξεργασία λαχανικών μόνο με φλόγιστρο.
Κορδόνι: Η τεχνική της αργής έγχυσης ενός υγρού σε ένα μείγμα. Πέφτει τόσο λεπτά που μοιάζει με κορδόνι.
Κουλί: Μία παχύρρευστη σάλτσα, είτε από φρούτα ή από λαχανικά.
Κολοκάσι: Ποώδες φυτό που μοιάζει με πατάτα και καλλιεργείται σε Κύπρο και Ικαρία.
Κολούμπρα: Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό που μοιάζει με το μπρόκολο, αλλά έχει μεγαλύτερη κεφαλή. Στα κυπριακά η κουλούμπρα είναι το γογγύλι.
Κοντιμέντ: Γευστικά υλικά όπως το αλάτι, πιπέρι, πάπρικα κ.τ.λ.
Κορσέ: Το δυνάμωμα της γεύσης, με άλλον πιο δυνατό ζωμό.
Κουρτ μπουγιόν: Ζωμός από αρωματικά χόρτα, βότανα, μπαχαρικά, κρασί ή ξύδι, για ενίσχυση σε ζωμούς ή σάλτσες.
Κονκασέ: Τρόπος κοπής λαχανικών, ψιλοκομμένα σε κύβους. Ακόμη, είναι το αποφλοιωμένο ντοματάκι, ψιλοκομμένο κατά τον ίδιο τρόπο. Κυκλοφορεί ευρέως στο εμπόριο σε συσκευασίες και κονσέρβες.
Καναπέ: Τύπος ορεκτικού, που αποτελείται από ένα µικρό κοµµάτι ψωµιού, σφολιάτας ή ένα κράκερ µε ένα αλµυρό καπάκι (τυρί, αλλαντικό κ.λπ.), που κρατιέται µε τα δάχτυλα και συχνά τρώγεται µε μία µπουκιά.
Μ
Μπασίνα: Ανοξείδωτο σκεύος ζαχαροπλαστικής σε διάφορα μεγέθη, σαν μπολ.
Μπιμπερό: Πλαστικό μπουκάλι με μικρό στόμιο, ιδανικό για σάλτσες.
Μπαλοτίνα: Τεχνική της γαλλικής κουζίνας κατά την οποία ένα κομμάτι πρωτεΐνης χωρίς κόκκαλο (συνήθως πουλερικό) τυλίγεται σε ρολό με κάποια γέμιση για να βράσει σε νερό.
Μπρεζέ: Μέθοδος αργού μαγειρέματος στην κατσαρόλα με καπάκι και πολλά υγρά και λαχανικά.
Μιρεπουά: Μείγμα λαχανικών που χρησιμοποιείται ως βάση για πάμπολλα φαγητά και αποτελείται από 50% κρεμμύδι, 25% σέλερι (ή πράσο) και 25% καρότο στην κατσαρόλα για σοτάρισμα.
Μασερέ: Δίνω γεύση αφήνοντας κάποιο υλικό μέσα σε κρασί ή άλλο αλκοόλ.
Μασεντουάν: Μείγμα από ποικιλία φρούτων ή λαχανικών, κομμένα σε κύβους.
Μιζ αν πλας: Σημαίνει κυριολεκτικά «τοποθέτηση στη θέση τους» και είναι μια καλή αρχή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις στην κουζίνα. Στην ουσία, είναι η προετοιμασία των υλικών για το μαγείρεμα.
Μπεν Μαρί: Είναι το ειδικό διπλό σκεύος, μια μεγάλη κατσαρόλα και μια μικρότερη που εφαρμόζει επάνω στην πρώτη μέσα στην οποία σιγοβράζει νερό, ώστε να μαγειρεύεται κάτι χωρίς να ακουμπάει άμεσα στην εστία. Χρησιμοποιείται για το λιώσιμο της σοκολάτας ή το ζέσταμα κρέμας ή άλλων τέτοιων παρασκευασμάτων.
Μιζοτέ: Σιγανό ψήσιμο για πολλή ώρα.
Μοντέ: Τραβάω και ανοίγω μια ζύμη συνήθως, ώστε να γίνει πιο αφράτη.
Μπλανς: Ο εύκολος τρόπος με 1 λεπτού ζεμάτισμα για να αφαιρεθούν τα φλούδια από τομάτες ή φρούτα.
Μπαρντέ: Επικάλυψη υλικού με λιπαρή ύλη.
Μπλανσίρ: Βρασμός ενός υλικού σε κρύο νερό μέχρι την πρώτη βράση. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποβάλλονται ακαθαρσίες, στυφή γεύση, πίκρα από τα τρόφιμα, αλλά μπορούν να γίνουν και πιο μαλακά.
Μπουγιόν: Ζωμός από διάφορα υλικά μαζί με αρωματικά στοιχεία.
Μπρινουάζ: Λαχανικά κομμένα σε μικρούς κύβους.
Μάκι: Ρύζι και γέμιση που τυλίγονται με ένα φύλλο από φύκι, το οποίο ονομάζεται Νόρι.
Ν
Ντάμπλινγκ: Μικρές μπάλες ζύμης που φτιάχνονται από αλεύρι ή πατάτα και είναι γεμιστές, συνήθως με κρέας.
Ντεγκλασέ: Όταν ρίχνω κρασί ή ζωμό στην καραμελωμένη σάλτσα για να την αραιώσω και να την πάρω όλη από την κατσαρόλα.
Ντεµιγκλάς: Παχύρρευστη, αρωµατική σάλτσα, που παρασκευάζεται από συµπυκνωµένο ζωµό κρέατος µε την προσθήκη κρασιού και αρωµατικών. Αποτελεί βασική σάλτσα της γαλλικής κουζίνας, η οποία µπορεί να χρησιµοποιηθεί για την παρασκευή πολλών άλλων σος. Η διαδικασία παρασκευής της είναι αρκετά χρονοβόρα.
Ντάσι: Ιαπωνικός ζωμός, ο οποίος φτιάχνεται από ζεστό νερό στο οποίο προστίθεται κόμπου (ένα εδώδιμο φύκι) και κεζουρικατσούο (κομμάτια από διατηρημένο, ζυμωμένο τόνο ή παλαμίδα), ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντζούγιες ή σαρδέλες. Το ντάσι αποτελεί τη βάση για τη σούπα μίσο, καθώς και διάφορες άλλες σούπες για να τους δώσει γεύση ουμάμι.
Νόρι: Είναι αποξηραμένα και ψημένα φύκια, από τα κόκκινα φύκια Πορφύρας. Χρησιμοποιούνται σε πολλά πιάτα σούσι και ως κάλυμμα ή καρύκευμα για διάφορα πιάτα ζυμαρικών, περιτυλιγμάτων κ.λπ. Ιδανικό για σούπα με φύκια και μπάλες ρυζιού.
Νιγκίρι: Ένας σβώλος ρυζιού που έχει πάνω του ένα κομμάτι ωμού (τις περισσότερες φορές) ψαριού ή οστρακόδερμου.
Ξ
Ξανθάνη: Προϊόν βακτηριακής ζύμωσης της γλυκόζης του καλαμποκιού, που χρησιμοποιείται ως πηκτικός παράγοντας.
Π
Πικλάρω: Κάνω πίκλα, συνήθως με τη γρήγορη μέθοδο (που περιλαμβάνει βρασμό).
Παστινάκι: Ζαρζαβατικό με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και κάλιο, που μοιάζει με καρότο, αλλά είναι λευκό και πιο γλυκό.
Πέπλο: Σχεδόν ποιητικός όρος που παραπέμπει σε κάποιο τραγανό στοιχείο πάνω από το πιάτο.
Πανέ: Καλύπτω κάποιο παρασκεύασμα με γαλέτα.
Παπιγιότ: Τυλίγω σε χαρτί ή αλουμινόχαρτο ένα παρασκεύασμα για να το ψήσω.
Πασέ: Περνάω τους ζωμούς ή τις σάλτσες από σουρωτήρι (σινουά) για να αφαιρέσω ανεπιθύμητα υλικά.
Ποσέ: Το μαγείρεμα σε νερό ή ζωμό που βράζει.
Πακ τσόι: Mέλος της οικογένειας του λάχανου µε πολλά ονόµατα, όπως το bok choy, το αυτί του αλόγου και το κινεζικό σελινολάχανο. Έχει άσπρο ή πολύ ανοιχτοπράσινο κοντό, χονδρό κοτσάνι και γυαλιστερά βαθυπράσινα φύλλα. Η γεύση του είναι κάπου ανάµεσα στο λάχανο και το σπανάκι.
Ρ
Ρόνερ: Μια ηλεκτρονική συσκευή με αντίσταση που διατηρεί με απόλυτη ακρίβεια τη θερμοκρασία του νερού, όπου μαγειρεύεται το κρέας.
Ρεβενίρ: Το τουμπάρισμα κι από τις 2 πλευρές του τροφίμου για να πάρει χρώμα.
Ρεντουίρ: Πυκνώνω με βρασμό.
Ρισολέ: Μαγειρεύω με οποιονδήποτε τρόπο, φροντίζοντας να ροδοκοκκινίσω το φαγητό.
Ροτί: Μέθοδος ψησίματος με συμπύκνωση.
Ρου: Μείγμα λιπαρής ύλης με αλεύρι για να παρασκευάσουμε σάλτσες ή σούπες.
Ράμεν: Τα κινεζικού τύπου ζυμαρικά (νουντλς), που σερβίρονται σε ζωμό κρέατος
Σ
Σεβίτσε: Είναι πιάτο ωμού ψαριού, με προέλευση από τη Λατινική Αμερική, πιθανότατα από το Περού, το οποίο το φρέσκο ωμό ψάρι είναι μαριναρισμένο σε χυμό λεμονιού ή γλυκολέμονου.
Σενιάν: Αναφέρεται στην θερμοκρασία που φτάνει το κρέας στο μαγείρεμα, περιγράφει δηλαδή πόσο ψημένο είναι. Στην περίπτωση του σενιάν (αγγλιστί rare), το κρέας είναι σχεδόν ωμό, μέτρια ψημένο εξωτερικά, υγρό, ζουμερό και με αίμα στο κέντρο.
Σασίμι: Ένα είδος σούσι που αποτελείται από ωµό λεπτοκοµμένο φιλέτο ψαριού και σερβίρεται µε σάλτσα σόγιας, πόνζου (µε εσπεριδοειδή) και γουασάµπι (ανοιχτή πράσινη, καυτερή). Δε σερβίρεται µε ρύζι, όπως το σούσι.
Σιφόν: Ειδική συσκευή για τη γρήγορη παρασκευή αφρού με τη χρήση αμπούλας πεπιεσμένου άνθρακα.
Σινουά: Σκεύος κουζίνας που θυµίζει κινέζικο καπέλο. Ενα κωνικό μεταλλικό σουρωτήρι, ιδανικό για να σουρώνει σάλτσες.
Σεμιζέ: Καλύπτω την εσωτερική επιφάνεια ενός σκεύους με μεμβράνη.
Σιζελέ: Τομές σε χονδρά υλικά για να διευκολύνω το ψήσιμο.
Σιρ λε πλα: Μαγειρεμένο στο σκεύος που σερβίρεται π.χ. σαγανάκι
Σουέ: Το πολύ ελαφρύ σοτάρισμα, το μάραμα ενός υλικού.
Σουφλέ: Φούσκωμα κατά τη διάρκεια του ψησίματος σε όλα τα παρασκευάσματα.
Σκαλοπίνια: Ιταλικός όρος για λεπτές φέτες μοσχαρίσιου ή χοιρινού φιλέτου, που πανάρονται με αυγό και γαλέτα και τηγανίζονται σε λάδι ή βούτυρο σαν τα σνίτσελ.
Στιρ φράι: Τηγανίζω σε δυνατή φωτιά με ελάχιστη λιπαρή ύλη.
Σωτέ: Τηγάνισμα τρυφερών υλικών σε λίγη λιπαρή ύλη.
Σάκε: Οινοπνευματώδες ποτό που παράγεται και καταναλώνεται στην Ιαπωνία και προέρχεται από ζυμωμένο ρύζι.
Σιϊτάκε: Είδος μανιταριού που υπάρχει στην Κίνα και στην Ιαπωνία. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε πιάτα κινέζικης κουζίνας. Στις χώρες αυτές υπάρχει σε αφθονία φρέσκο, άγριο και καλλιεργημένο. Στην Ευρώπη το βρίσκουμε μόνο αποξηραμένο.
Σατέ: Ινδονησιακά ή Μαλαισιανά σουβλάκια. Μικροί κύβοι από κρέας, ψάρι ή κοτόπουλο περνιούνται σε ειδικά λεπτά ξυλάκια από μπαμπού και ψήνονται στη σχάρα ή στο γκριλ. Συνήθως συνοδεύονται με σάλτσα από φιστίκι.
Σάλτσα σόγιας: Σκουρόχρωµη, σχετικά αραιή σάλτσα µε ιδιαίτερα αλµυρή γεύση που χρησιµοποιείται ευρέως στην κινέζικη και ιαπωνική, αλλά και στις υπόλοιπες ασιατικές κουζίνες. Με καταγωγή από την Κίνα, περίπου 2.500 χρόνια πριν, παρασκευάζεται από τη ζύµωση φασολιών σόγιας, νερού και αλατιού. Χρησιµοποιείται ως µαρινάδα σε κρεατικά και πουλερικά, ενώ ενισχύει γευστικά σάλτσες, ζυµαρικά και λαχανικά.
Σατοµπριάν: Πιάτο από ιδιαίτερα παχύ τρυφερό κοµµάτι, όπως ένα µοσχαρίσιο φιλέτο (πιο απλά µια τρυφερή µπριζόλα χωρίς κόκαλο). Ψήνεται στη σχάρα και σερβίρεται συνήθως για δύο άτοµα. Τo όνοµά του το πήρε από τον Γάλλο σεφ François-René de Chateaubriand που εµπνεύστηκε τη συγκεκριµένη παρασκευή.
Τ
Τοπιναμπούρ: Γνωστό και ως «Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ»· είναι βολβοί.
Τσίλερ: Ψυγεία ταχείας κατάψυξης.
Ταμισέ: Κοσκινίζω.
Τομπέ: Το ψήσιμο ενός τροφίμου στο βούτυρο μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά του.
Τόφου: Το τόφου είναι προϊόν που δημιουργείται από το γάλα σόγιας. Παρασκευάζεται όπως το τυρί. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες της Άπω Ανατολής (Ιαπωνία, Κίνα κ.α.) και σε ανθρώπους που ακολουθούν τη χορτοφαγία ή την αυστηρή χορτοφαγία (veganism).
Ταντούρι: Ινδικός τρόπος μαγειρέματος για φαγητά με βάση το κρέας, το κοτόπουλο ή το ψάρι. Τα φαγητά πρώτα μαρινάρονται μέσα σε ένα πικάντικο μείγμα γιαουρτιού και κατόπιν ψήνονται στον ειδικό φούρνο που λέγεται «ταντούρ», ο οποίος δίνει και το όνομά του στην κατηγορία αυτή των φαγητών.
Ταρτάρ: Πιάτο που αποτελείται από ωµό κρέας (ή ψάρι, όπως τόνος) κοµµένο λίγο πριν σερβιριστεί σε κιµά ή σε µικρά κοµµάτια, µαζί µε αυγό. Ανάλογα µε τη συνταγή προστίθενται µπαχαρικά και µυρωδικά, κάππαρη, Worcestershire sauce, χυµός λεµονιού, αλλά και αγγουράκι τουρσί και µουστάρδα. Πιάτο δηµοφιλές ήδη από τον 19ο αιώνα.
Τεμπούρα: Ψάρια και λαχανικά βουτηγμένα σε αραιό κουρκούτι και τηγανισμένα σε άφθονο καυτό λάδι, ώστε να αποκτήσουν μια λεπτή τραγανή κρούστα. Συνοδεύονται με διάφορες σάλτσες.
Τσάτνεϊ: Ενα γλυκόξινο παρασκεύασμα, με καταγωγή την Ινδία του 19ου αιώνα. Η δυτική εκδοχή του, είναι με μήλα, κρεμμύδια, σκόρδο, ξύδι, τομάτες, ζάχαρη και μπαχαρικά. Η ανατολίτικη περιέχει συχνά και εξωτικά φρούτα. Η γνωστότερη είναι το τσάτνεϊ με μάνγκο.
Τσιµιτσούρι: Είναι µια ωµή σάλτσα που έχει ποικίλες χρήσεις. Έχει µια πράσινη εκδοχή (chimichurri verde) και µια κόκκινη (chimichurri rojo) και προέρχεται από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη. Είναι φτιαγµένο από ψιλοκοµµένο µαϊντανό, σκόρδο, ελαιόλαδο, ρίγανη και ξίδι από κόκκινο κρασί. Συνοδεύει ψητά κρέατα.
Τσορίθο: Ισπανικό χοιρινό λουκάνικο, φρέσκο ή καπνιστό, µε προσθήκη πολλών µπαχαρικών, ειδικά καπνιστή πάπρικα και σκόνη τσίλι. Μάλιστα το χρώµα του είναι χαρακτηριστικά κόκκινο από τα καρυκεύµατα που περιέχει. Σερβίρεται σαν ορεκτικό ή σαν κύριο πιάτο μαζί με ρεβύθια.
Φ
Φλαμπέ: Είναι η τεχνική κατά την οποία ανάβουμε φωτιά με κάποιο αλκοολούχο ποτό σε ένα παρασκεύασμα, ώστε μετά την εξάτμιση του αλκοόλ να μείνει μόνο η γεύση του.
Φαρσί: Γεμίζω με κάποιο μείγμα μια κρέπα, μια πίτα, κ.τ.λ.
Φλερόν: Μικρά ψημένα κομμάτια από ζυμάρια σε διάφορα σχήματα που χρησιμοποιούνται για στόλισμα.
Φυμέ: Κάπνισμα.
Φατζ: Ένα μαλακό γλυκό παρασκεύασμα από σιρόπι, γάλα, βούτυρο και μυρωδικά. Καμιά φορά με ξηρούς καρπούς, φρούτα, σοκολάτα ή καφέ. Είναι σπεσιαλιτέ της Αγγλίας και Αμερικής.
Φις σος: Ένα από τα βασικά συστατικά της ταϊλανδικής κουζίνας. Λεπτόρρευστη σάλτσα µε πλούσιο κοκκινωπό, χρυσοκάστανο χρώµα. H καλής ποιότητας fish sauce παρασκευάζεται από ψάρι, νερό και αλάτι που έχουν υποστεί ζύµωση για 18 µήνες. Γίνεται νόστιµη µαρινάδα για ψάρια, αλλά και για κρεατικά ή συνοδευτικό τους µε ψιλοκοµµένο τσίλι και χυµό λάιµ.
Φρυγαδέλια: Πρόκειται για σουβλάκια µε κοµµάτια από συκώτι καρυκευµένα µε ρίγανη, κανέλα, σκόρδο και αλατοπίπερο, τυλιγµένα µε µπόλια αρνιού. Σερβίρεται στη Ρούµελη, την Ηπειρο και τη Λευκάδα.
Φρίτο µίστο: Ιταλικός όρος που σηµαίνει ανάµεικτα τηγανητά µεζεδάκια. Μπουκιές από κρέας, ψάρι, θαλασσινά ή λαχανικά (µέχρι και µικρά κλωνάρια από φρέσκα µυρωδικά) βουτούν σε χυλό και τηγανίζονται σε καυτό λάδι. Το τέλειο ορεκτικό ή σνακ για κρασί ή µπίρα.
Χ
Χώμα: Τρίμμα συνήθως από μπισκότο για το τραγανό στοιχείο.
Χόιζιν σος: Σκουρόχρωµη, πυκνή, αρωµατική σάλτσα µε απαλή υφή που χρησιµοποιείται ευρέως στην ασιατική κουζίνα. Παραδοσιακά συνοδεύει την πάπια Πεκίνου. Βασικά συστατικά της είναι η πάστα σόγιας που έχει υποστεί ζύµωση, το σκόρδο, το ξίδι, το σησαµέλαιο και η πιπεριά τσίλι.
Άισινγκ: Επίστρωση από κρυσταλλική ζάχαρη ή άχνη με ασπράδια ή μυρωδικά ή και χρωστικές.
Απαρέιγ: Διαδικασία για τη διατήρηση του παρασκευάσματος με μείγμα μαριναρίσματος.
Αλίπαστος: Τρόφιμο συντηρημένο με μαγειρικό αλάτι, το οποίο είναι απαλλαγμένο από ξένες προσμείξεις, που εμποδίζουν την απορρόφηση του χλωριούχου νατρίου. Το αλίπαστο συχνά αποξηραίνεται ή/και καπνίζεται.
Β
Βούτυρο κλαριφιέ: Τεχνική για να αντέχει το βούτυρο σε υψηλές θερμοκρασίες χωρίς να καίγεται. Απαιτείται να διαχωριστεί η λιπαρή ουσία του βουτύρου από τα στερεά του γάλακτος και το νερό.
Βάκιουμ: Πλαστική αεροστεγής σακούλα, μέσα στην οποία βράζει το τρόφιμο με λάδι, μπαχαρικά και βότανα.
Βολοβάν: Ορεκτικό από ζύμη ψημένης σφολιάτας (μοιάζει με κυλινδρικό κουτάκι σκεπασμένο με καπάκι), γεμισμένο με ποικιλία γεμίσεων (ψιλοκομμένα τυριά, αβγά, λαχανικά, κρέατα, αλλαντικά) αναμεμειγμένα με σάλτσα μπεσαμέλ.
Γ
Γιούζου: Εσπεριδοειδές από την Ιαπωνία, που οπτικά μοιάζει με γκρέιπφρουτ.
Γουασάμπι: Το γουασάμπι ή γιαπωνέζικο χρένο είναι φυτό της οικογένειας των σταυρανθών. Από το ρίζωμα του φυτού δημιουργείται μία πάστα. Το πράσινο, καυτερό καρύκευμα χρησιμοποιείται ως συνοδευτικό στο σούσι και σε άλλα φαγητά.
Γκανάς: Βελούδινη και σοκολατένια κρέμα σοκολάτας.
Γκουαντσιάλε: Είναι στην ουσία το «μπέικον» που προέρχεται από τα μάγουλα του χοιρινού. Χαρακτηριστικό του, το εξαιρετικής ποιότητας λίπος που κρυσταλλώνει, λιώνει και δίνει εκπληκτική νοστιμιά.
Γλασέ: Καλύπτουμε κάποιο γλυκό με γλάσο ή για να μειώσουμε τα υγρά στο φαγητό, ώστε να γίνει η σάλτσα σαν σιρόπι ή να γλασάρουμε με βούτυρο και ζάχαρη.
Γκρατινέ: Το ρόδισμα ενός φαγητού που έχει καλυφθεί με μπεσαμέλ ή τυριά.
Γκλασάρω: Δίνω στο φαγητό γυαλιστερή όψη, αλείφοντάς το με κρόκο αβγού πριν το ψήσιμο ή αλείφοντάς το μετά το ψήσιμο με ασπίκ, σιρόπι, μαρμελάδα ή άλλο γλάσο.
Γκριγιέ: Το ψήσιμο απ’ ευθείας πάνω στη σχάρα.
Γκασπάτσο: Κρύα σούπα από ωμά λαχανικά µε βάση την ντομάτα, από την ισπανική Ανδαλουσία.
Γκοργκοντζόλα: Ιταλικό μπλε τυρί από αγελαδινό γάλα. Έχει αρκετά έντονη μυρωδιά και απαλή γεύση.
Γλουταμινικό νάτριο: Καρύκευμα το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στην ανατολίτικη κουζίνα. Πρόκειται για ένα χημικό εκχύλισμα που παράγεται από τη γλουτένη των δημητριακών και αναδεικνύει τη γεύση των τροφίμων.
Γούστερ σος: Η σάλτσα Worcestershire, ενίοτε συντομευμένη σε γούστερ, είναι ένα υγρό άρτυμα, το οποίο έχει υποστεί ζύμωση. Τα βασικά υλικά είναι κριθάρι, ξίδι βύνης, αλκοολούχο ξίδι, µελάσες, ζάχαρη, αλάτι, εκχύλισµα ταµάρινδου, αντσούγιες, κρεµµύδια και σκόρδο.
Ε
Εσαλότ: Είδος ξερού κρεμμυδιού, πιο φινετσάτο.
Εσπούμα: Ο αφρός στα ισπανικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η μαρέγκα.
Εσσάνς: Συμπυκνωμένο υγρό που προήλθε από πύκνωση με βρασμό και εκχύλιση.
Εσωντέ: Ζεμάτισμα για την αφαίρεση της φλούδας.
Ετουβέ: Ψήσιμο με ή χωρίς ζωμό σε σιγανή φωτιά με καπάκι.
Εσκαλόπ: Τρόπος κοπής μοσχαρίσιου κρέατος σε λεπτές φέτες (τρανς, νουά, κιλότο κ.ά.). Μετά από το κόψιµο τα λεπταίνουµε τοποθετώντας µία-µία τις φέτες σε δύο κομµάτια διάφανης µεµβράνης χτυπώντας µε έναν µπάτη. Τέλος καθαρίζουµε γύρω-γύρω το κρέας µε ένα µαχαίρι για να αποκτήσουν τα εσκαλόπ οµοιόµορφο σχήµα. Τα μικρά σκαλοπίνια, κόβονται από φιλέτο και είναι πολύ μαλακά.
Ζ
Ζουλιέν: Τρόπος κοπής λαχανικών σε λεπτές λωρίδες, περίπου 1-2 χιλιοστά σε πάχος και 3-5 χιλιοστά σε μήκος.
Ζου: Ορος της γαλλικής κουζίνας για το πολύτιμο ζουμί που αποβάλει το κρέας καθώς ψήνεται.
Ζαρντινιέρ: Μείγμα από ποικιλία χορταρικών.
Ζαμπαγιόνε: Φίνα, βελούδινη ιταλική κρέµα που παρασκευάζεται µε κρόκους αυγών, ζάχαρη και γλυκό κρασί Μαρσάλα. Σερβίρεται µόνη της, µε σαβαγιάρ ή χρησιµοποιείται ως σος σε άλλα γλυκά. Η διαδικασία παρασκευής της θυµίζει αυτήν της µαγιονέζας σε µπεν µαρί.
Ζυγούρι: Το νεαρό πρόβατο 6-12 µηνών.
Ι
Ινφιούζιον: Το τσάι είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τεχνικής, κατά την οποία αφήνουμε κάποιο υλικό μέσα σε ζεστό ή κρύο νερό, ή άλλο υγρό, μέχρι να εκχυλίσει τα στοιχεία του μέσα στο υγρό. Τα αρωματισμένα έλαια είναι επίσης χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στη μαγειρική χρησιμοποιούμε τον όρο για το μαγείρεμα με χύτρες συμπιέσης ή ταχύτητας.
Κ
Κροκάν: Ονομάζουμε έτσι τα τραγανά παρασκευάσματα.
Κονσομέ: Διαυγής σούπα. Στην ουσία είναι ένας ζωμός από κρέας και λαχανικά που σερβίρεται ως σούπα στην αρχή ενός γεύματος.
Κενέλ: Είναι απλώς το οβάλ σχήμα που δίνεται με κουτάλια σε ένα μαλακό μείγμα.
Κλαριφιέ: Η τεχνική του να κάνω διάφορα υγρά, ζωμούς ή βούτυρα πιο διαυγή.
Κονφί: Είναι τα φρούτα και τα λαχανικά που διατηρούνται μέσα σε ζάχαρη, με λίγο μπράντυ. Ακόμη, ο όρος χρησιμοποιείται για κρέατα και πουλερικά, που διατηρούνται στο λίπος τους.
Κραμπλ: Αναφέρεται στο τραγανό τρίμμα μπισκότου.
Κίμτσι: Σε ελεύθερη απόδοση μπορούμε να το συναντήσουμε ως «ξινό κινέζικο λάχανο». Είναι ένα προϊόν φυσικής ζύμωσης μόνο με αλάτι, πανάρχαια συνταγή της κορεάτικης κουζίνας.
Καμένο λαχανικό: Γρήγορη θερμική επεξεργασία λαχανικών μόνο με φλόγιστρο.
Κορδόνι: Η τεχνική της αργής έγχυσης ενός υγρού σε ένα μείγμα. Πέφτει τόσο λεπτά που μοιάζει με κορδόνι.
Κουλί: Μία παχύρρευστη σάλτσα, είτε από φρούτα ή από λαχανικά.
Κολοκάσι: Ποώδες φυτό που μοιάζει με πατάτα και καλλιεργείται σε Κύπρο και Ικαρία.
Κολούμπρα: Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό που μοιάζει με το μπρόκολο, αλλά έχει μεγαλύτερη κεφαλή. Στα κυπριακά η κουλούμπρα είναι το γογγύλι.
Κοντιμέντ: Γευστικά υλικά όπως το αλάτι, πιπέρι, πάπρικα κ.τ.λ.
Κορσέ: Το δυνάμωμα της γεύσης, με άλλον πιο δυνατό ζωμό.
Κουρτ μπουγιόν: Ζωμός από αρωματικά χόρτα, βότανα, μπαχαρικά, κρασί ή ξύδι, για ενίσχυση σε ζωμούς ή σάλτσες.
Κονκασέ: Τρόπος κοπής λαχανικών, ψιλοκομμένα σε κύβους. Ακόμη, είναι το αποφλοιωμένο ντοματάκι, ψιλοκομμένο κατά τον ίδιο τρόπο. Κυκλοφορεί ευρέως στο εμπόριο σε συσκευασίες και κονσέρβες.
Καναπέ: Τύπος ορεκτικού, που αποτελείται από ένα µικρό κοµµάτι ψωµιού, σφολιάτας ή ένα κράκερ µε ένα αλµυρό καπάκι (τυρί, αλλαντικό κ.λπ.), που κρατιέται µε τα δάχτυλα και συχνά τρώγεται µε μία µπουκιά.
Μ
Μπασίνα: Ανοξείδωτο σκεύος ζαχαροπλαστικής σε διάφορα μεγέθη, σαν μπολ.
Μπιμπερό: Πλαστικό μπουκάλι με μικρό στόμιο, ιδανικό για σάλτσες.
Μπαλοτίνα: Τεχνική της γαλλικής κουζίνας κατά την οποία ένα κομμάτι πρωτεΐνης χωρίς κόκκαλο (συνήθως πουλερικό) τυλίγεται σε ρολό με κάποια γέμιση για να βράσει σε νερό.
Μπρεζέ: Μέθοδος αργού μαγειρέματος στην κατσαρόλα με καπάκι και πολλά υγρά και λαχανικά.
Μιρεπουά: Μείγμα λαχανικών που χρησιμοποιείται ως βάση για πάμπολλα φαγητά και αποτελείται από 50% κρεμμύδι, 25% σέλερι (ή πράσο) και 25% καρότο στην κατσαρόλα για σοτάρισμα.
Μασερέ: Δίνω γεύση αφήνοντας κάποιο υλικό μέσα σε κρασί ή άλλο αλκοόλ.
Μασεντουάν: Μείγμα από ποικιλία φρούτων ή λαχανικών, κομμένα σε κύβους.
Μιζ αν πλας: Σημαίνει κυριολεκτικά «τοποθέτηση στη θέση τους» και είναι μια καλή αρχή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις στην κουζίνα. Στην ουσία, είναι η προετοιμασία των υλικών για το μαγείρεμα.
Μπεν Μαρί: Είναι το ειδικό διπλό σκεύος, μια μεγάλη κατσαρόλα και μια μικρότερη που εφαρμόζει επάνω στην πρώτη μέσα στην οποία σιγοβράζει νερό, ώστε να μαγειρεύεται κάτι χωρίς να ακουμπάει άμεσα στην εστία. Χρησιμοποιείται για το λιώσιμο της σοκολάτας ή το ζέσταμα κρέμας ή άλλων τέτοιων παρασκευασμάτων.
Μιζοτέ: Σιγανό ψήσιμο για πολλή ώρα.
Μοντέ: Τραβάω και ανοίγω μια ζύμη συνήθως, ώστε να γίνει πιο αφράτη.
Μπλανς: Ο εύκολος τρόπος με 1 λεπτού ζεμάτισμα για να αφαιρεθούν τα φλούδια από τομάτες ή φρούτα.
Μπαρντέ: Επικάλυψη υλικού με λιπαρή ύλη.
Μπλανσίρ: Βρασμός ενός υλικού σε κρύο νερό μέχρι την πρώτη βράση. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποβάλλονται ακαθαρσίες, στυφή γεύση, πίκρα από τα τρόφιμα, αλλά μπορούν να γίνουν και πιο μαλακά.
Μπουγιόν: Ζωμός από διάφορα υλικά μαζί με αρωματικά στοιχεία.
Μπρινουάζ: Λαχανικά κομμένα σε μικρούς κύβους.
Μάκι: Ρύζι και γέμιση που τυλίγονται με ένα φύλλο από φύκι, το οποίο ονομάζεται Νόρι.
Ν
Ντάμπλινγκ: Μικρές μπάλες ζύμης που φτιάχνονται από αλεύρι ή πατάτα και είναι γεμιστές, συνήθως με κρέας.
Ντεγκλασέ: Όταν ρίχνω κρασί ή ζωμό στην καραμελωμένη σάλτσα για να την αραιώσω και να την πάρω όλη από την κατσαρόλα.
Ντεµιγκλάς: Παχύρρευστη, αρωµατική σάλτσα, που παρασκευάζεται από συµπυκνωµένο ζωµό κρέατος µε την προσθήκη κρασιού και αρωµατικών. Αποτελεί βασική σάλτσα της γαλλικής κουζίνας, η οποία µπορεί να χρησιµοποιηθεί για την παρασκευή πολλών άλλων σος. Η διαδικασία παρασκευής της είναι αρκετά χρονοβόρα.
Ντάσι: Ιαπωνικός ζωμός, ο οποίος φτιάχνεται από ζεστό νερό στο οποίο προστίθεται κόμπου (ένα εδώδιμο φύκι) και κεζουρικατσούο (κομμάτια από διατηρημένο, ζυμωμένο τόνο ή παλαμίδα), ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντζούγιες ή σαρδέλες. Το ντάσι αποτελεί τη βάση για τη σούπα μίσο, καθώς και διάφορες άλλες σούπες για να τους δώσει γεύση ουμάμι.
Νόρι: Είναι αποξηραμένα και ψημένα φύκια, από τα κόκκινα φύκια Πορφύρας. Χρησιμοποιούνται σε πολλά πιάτα σούσι και ως κάλυμμα ή καρύκευμα για διάφορα πιάτα ζυμαρικών, περιτυλιγμάτων κ.λπ. Ιδανικό για σούπα με φύκια και μπάλες ρυζιού.
Νιγκίρι: Ένας σβώλος ρυζιού που έχει πάνω του ένα κομμάτι ωμού (τις περισσότερες φορές) ψαριού ή οστρακόδερμου.
Ξ
Ξανθάνη: Προϊόν βακτηριακής ζύμωσης της γλυκόζης του καλαμποκιού, που χρησιμοποιείται ως πηκτικός παράγοντας.
Π
Πικλάρω: Κάνω πίκλα, συνήθως με τη γρήγορη μέθοδο (που περιλαμβάνει βρασμό).
Παστινάκι: Ζαρζαβατικό με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και κάλιο, που μοιάζει με καρότο, αλλά είναι λευκό και πιο γλυκό.
Πέπλο: Σχεδόν ποιητικός όρος που παραπέμπει σε κάποιο τραγανό στοιχείο πάνω από το πιάτο.
Πανέ: Καλύπτω κάποιο παρασκεύασμα με γαλέτα.
Παπιγιότ: Τυλίγω σε χαρτί ή αλουμινόχαρτο ένα παρασκεύασμα για να το ψήσω.
Πασέ: Περνάω τους ζωμούς ή τις σάλτσες από σουρωτήρι (σινουά) για να αφαιρέσω ανεπιθύμητα υλικά.
Ποσέ: Το μαγείρεμα σε νερό ή ζωμό που βράζει.
Πακ τσόι: Mέλος της οικογένειας του λάχανου µε πολλά ονόµατα, όπως το bok choy, το αυτί του αλόγου και το κινεζικό σελινολάχανο. Έχει άσπρο ή πολύ ανοιχτοπράσινο κοντό, χονδρό κοτσάνι και γυαλιστερά βαθυπράσινα φύλλα. Η γεύση του είναι κάπου ανάµεσα στο λάχανο και το σπανάκι.
Ρ
Ρόνερ: Μια ηλεκτρονική συσκευή με αντίσταση που διατηρεί με απόλυτη ακρίβεια τη θερμοκρασία του νερού, όπου μαγειρεύεται το κρέας.
Ρεβενίρ: Το τουμπάρισμα κι από τις 2 πλευρές του τροφίμου για να πάρει χρώμα.
Ρεντουίρ: Πυκνώνω με βρασμό.
Ρισολέ: Μαγειρεύω με οποιονδήποτε τρόπο, φροντίζοντας να ροδοκοκκινίσω το φαγητό.
Ροτί: Μέθοδος ψησίματος με συμπύκνωση.
Ρου: Μείγμα λιπαρής ύλης με αλεύρι για να παρασκευάσουμε σάλτσες ή σούπες.
Ράμεν: Τα κινεζικού τύπου ζυμαρικά (νουντλς), που σερβίρονται σε ζωμό κρέατος
Σ
Σεβίτσε: Είναι πιάτο ωμού ψαριού, με προέλευση από τη Λατινική Αμερική, πιθανότατα από το Περού, το οποίο το φρέσκο ωμό ψάρι είναι μαριναρισμένο σε χυμό λεμονιού ή γλυκολέμονου.
Σενιάν: Αναφέρεται στην θερμοκρασία που φτάνει το κρέας στο μαγείρεμα, περιγράφει δηλαδή πόσο ψημένο είναι. Στην περίπτωση του σενιάν (αγγλιστί rare), το κρέας είναι σχεδόν ωμό, μέτρια ψημένο εξωτερικά, υγρό, ζουμερό και με αίμα στο κέντρο.
Σασίμι: Ένα είδος σούσι που αποτελείται από ωµό λεπτοκοµμένο φιλέτο ψαριού και σερβίρεται µε σάλτσα σόγιας, πόνζου (µε εσπεριδοειδή) και γουασάµπι (ανοιχτή πράσινη, καυτερή). Δε σερβίρεται µε ρύζι, όπως το σούσι.
Σιφόν: Ειδική συσκευή για τη γρήγορη παρασκευή αφρού με τη χρήση αμπούλας πεπιεσμένου άνθρακα.
Σινουά: Σκεύος κουζίνας που θυµίζει κινέζικο καπέλο. Ενα κωνικό μεταλλικό σουρωτήρι, ιδανικό για να σουρώνει σάλτσες.
Σεμιζέ: Καλύπτω την εσωτερική επιφάνεια ενός σκεύους με μεμβράνη.
Σιζελέ: Τομές σε χονδρά υλικά για να διευκολύνω το ψήσιμο.
Σιρ λε πλα: Μαγειρεμένο στο σκεύος που σερβίρεται π.χ. σαγανάκι
Σουέ: Το πολύ ελαφρύ σοτάρισμα, το μάραμα ενός υλικού.
Σουφλέ: Φούσκωμα κατά τη διάρκεια του ψησίματος σε όλα τα παρασκευάσματα.
Σκαλοπίνια: Ιταλικός όρος για λεπτές φέτες μοσχαρίσιου ή χοιρινού φιλέτου, που πανάρονται με αυγό και γαλέτα και τηγανίζονται σε λάδι ή βούτυρο σαν τα σνίτσελ.
Στιρ φράι: Τηγανίζω σε δυνατή φωτιά με ελάχιστη λιπαρή ύλη.
Σωτέ: Τηγάνισμα τρυφερών υλικών σε λίγη λιπαρή ύλη.
Σάκε: Οινοπνευματώδες ποτό που παράγεται και καταναλώνεται στην Ιαπωνία και προέρχεται από ζυμωμένο ρύζι.
Σιϊτάκε: Είδος μανιταριού που υπάρχει στην Κίνα και στην Ιαπωνία. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε πιάτα κινέζικης κουζίνας. Στις χώρες αυτές υπάρχει σε αφθονία φρέσκο, άγριο και καλλιεργημένο. Στην Ευρώπη το βρίσκουμε μόνο αποξηραμένο.
Σατέ: Ινδονησιακά ή Μαλαισιανά σουβλάκια. Μικροί κύβοι από κρέας, ψάρι ή κοτόπουλο περνιούνται σε ειδικά λεπτά ξυλάκια από μπαμπού και ψήνονται στη σχάρα ή στο γκριλ. Συνήθως συνοδεύονται με σάλτσα από φιστίκι.
Σάλτσα σόγιας: Σκουρόχρωµη, σχετικά αραιή σάλτσα µε ιδιαίτερα αλµυρή γεύση που χρησιµοποιείται ευρέως στην κινέζικη και ιαπωνική, αλλά και στις υπόλοιπες ασιατικές κουζίνες. Με καταγωγή από την Κίνα, περίπου 2.500 χρόνια πριν, παρασκευάζεται από τη ζύµωση φασολιών σόγιας, νερού και αλατιού. Χρησιµοποιείται ως µαρινάδα σε κρεατικά και πουλερικά, ενώ ενισχύει γευστικά σάλτσες, ζυµαρικά και λαχανικά.
Σατοµπριάν: Πιάτο από ιδιαίτερα παχύ τρυφερό κοµµάτι, όπως ένα µοσχαρίσιο φιλέτο (πιο απλά µια τρυφερή µπριζόλα χωρίς κόκαλο). Ψήνεται στη σχάρα και σερβίρεται συνήθως για δύο άτοµα. Τo όνοµά του το πήρε από τον Γάλλο σεφ François-René de Chateaubriand που εµπνεύστηκε τη συγκεκριµένη παρασκευή.
Τ
Τοπιναμπούρ: Γνωστό και ως «Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ»· είναι βολβοί.
Τσίλερ: Ψυγεία ταχείας κατάψυξης.
Ταμισέ: Κοσκινίζω.
Τομπέ: Το ψήσιμο ενός τροφίμου στο βούτυρο μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά του.
Τόφου: Το τόφου είναι προϊόν που δημιουργείται από το γάλα σόγιας. Παρασκευάζεται όπως το τυρί. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες της Άπω Ανατολής (Ιαπωνία, Κίνα κ.α.) και σε ανθρώπους που ακολουθούν τη χορτοφαγία ή την αυστηρή χορτοφαγία (veganism).
Ταντούρι: Ινδικός τρόπος μαγειρέματος για φαγητά με βάση το κρέας, το κοτόπουλο ή το ψάρι. Τα φαγητά πρώτα μαρινάρονται μέσα σε ένα πικάντικο μείγμα γιαουρτιού και κατόπιν ψήνονται στον ειδικό φούρνο που λέγεται «ταντούρ», ο οποίος δίνει και το όνομά του στην κατηγορία αυτή των φαγητών.
Ταρτάρ: Πιάτο που αποτελείται από ωµό κρέας (ή ψάρι, όπως τόνος) κοµµένο λίγο πριν σερβιριστεί σε κιµά ή σε µικρά κοµµάτια, µαζί µε αυγό. Ανάλογα µε τη συνταγή προστίθενται µπαχαρικά και µυρωδικά, κάππαρη, Worcestershire sauce, χυµός λεµονιού, αλλά και αγγουράκι τουρσί και µουστάρδα. Πιάτο δηµοφιλές ήδη από τον 19ο αιώνα.
Τεμπούρα: Ψάρια και λαχανικά βουτηγμένα σε αραιό κουρκούτι και τηγανισμένα σε άφθονο καυτό λάδι, ώστε να αποκτήσουν μια λεπτή τραγανή κρούστα. Συνοδεύονται με διάφορες σάλτσες.
Τσάτνεϊ: Ενα γλυκόξινο παρασκεύασμα, με καταγωγή την Ινδία του 19ου αιώνα. Η δυτική εκδοχή του, είναι με μήλα, κρεμμύδια, σκόρδο, ξύδι, τομάτες, ζάχαρη και μπαχαρικά. Η ανατολίτικη περιέχει συχνά και εξωτικά φρούτα. Η γνωστότερη είναι το τσάτνεϊ με μάνγκο.
Τσιµιτσούρι: Είναι µια ωµή σάλτσα που έχει ποικίλες χρήσεις. Έχει µια πράσινη εκδοχή (chimichurri verde) και µια κόκκινη (chimichurri rojo) και προέρχεται από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη. Είναι φτιαγµένο από ψιλοκοµµένο µαϊντανό, σκόρδο, ελαιόλαδο, ρίγανη και ξίδι από κόκκινο κρασί. Συνοδεύει ψητά κρέατα.
Τσορίθο: Ισπανικό χοιρινό λουκάνικο, φρέσκο ή καπνιστό, µε προσθήκη πολλών µπαχαρικών, ειδικά καπνιστή πάπρικα και σκόνη τσίλι. Μάλιστα το χρώµα του είναι χαρακτηριστικά κόκκινο από τα καρυκεύµατα που περιέχει. Σερβίρεται σαν ορεκτικό ή σαν κύριο πιάτο μαζί με ρεβύθια.
Φ
Φλαμπέ: Είναι η τεχνική κατά την οποία ανάβουμε φωτιά με κάποιο αλκοολούχο ποτό σε ένα παρασκεύασμα, ώστε μετά την εξάτμιση του αλκοόλ να μείνει μόνο η γεύση του.
Φαρσί: Γεμίζω με κάποιο μείγμα μια κρέπα, μια πίτα, κ.τ.λ.
Φλερόν: Μικρά ψημένα κομμάτια από ζυμάρια σε διάφορα σχήματα που χρησιμοποιούνται για στόλισμα.
Φυμέ: Κάπνισμα.
Φατζ: Ένα μαλακό γλυκό παρασκεύασμα από σιρόπι, γάλα, βούτυρο και μυρωδικά. Καμιά φορά με ξηρούς καρπούς, φρούτα, σοκολάτα ή καφέ. Είναι σπεσιαλιτέ της Αγγλίας και Αμερικής.
Φις σος: Ένα από τα βασικά συστατικά της ταϊλανδικής κουζίνας. Λεπτόρρευστη σάλτσα µε πλούσιο κοκκινωπό, χρυσοκάστανο χρώµα. H καλής ποιότητας fish sauce παρασκευάζεται από ψάρι, νερό και αλάτι που έχουν υποστεί ζύµωση για 18 µήνες. Γίνεται νόστιµη µαρινάδα για ψάρια, αλλά και για κρεατικά ή συνοδευτικό τους µε ψιλοκοµµένο τσίλι και χυµό λάιµ.
Φρυγαδέλια: Πρόκειται για σουβλάκια µε κοµµάτια από συκώτι καρυκευµένα µε ρίγανη, κανέλα, σκόρδο και αλατοπίπερο, τυλιγµένα µε µπόλια αρνιού. Σερβίρεται στη Ρούµελη, την Ηπειρο και τη Λευκάδα.
Φρίτο µίστο: Ιταλικός όρος που σηµαίνει ανάµεικτα τηγανητά µεζεδάκια. Μπουκιές από κρέας, ψάρι, θαλασσινά ή λαχανικά (µέχρι και µικρά κλωνάρια από φρέσκα µυρωδικά) βουτούν σε χυλό και τηγανίζονται σε καυτό λάδι. Το τέλειο ορεκτικό ή σνακ για κρασί ή µπίρα.
Χ
Χώμα: Τρίμμα συνήθως από μπισκότο για το τραγανό στοιχείο.
Χόιζιν σος: Σκουρόχρωµη, πυκνή, αρωµατική σάλτσα µε απαλή υφή που χρησιµοποιείται ευρέως στην ασιατική κουζίνα. Παραδοσιακά συνοδεύει την πάπια Πεκίνου. Βασικά συστατικά της είναι η πάστα σόγιας που έχει υποστεί ζύµωση, το σκόρδο, το ξίδι, το σησαµέλαιο και η πιπεριά τσίλι.
Πηγή: thes.gr - star.gr - womantoc.gr - makelife.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Σεφ καλλιτέχνης «ζωγραφίζει» με αυγά
Ο ορισμός του «αγαπάει τη δουλειά του»...
Πώς να κάνετε πατάτες φούρνου σαν τηγανιτές
Μια καλή εναλλακτική λύση για όσους θέλουν να τρώνε συχνά είναι να κάνουν πατάτες φούρνου σαν τηγανιτές! Κι όμως γίνεται…
Αρχικά βράστε τις πατάτες, σε βαθμό που να μπορείτε να τις κόψετε εύκολα, αλλά να μη λιώσουν. Έπειτα κόψτε τες σαν τηγανιτές και βάλτε τες σε ένα μπολ. Ρίξτε λάδι, αλάτι, πιπέρι, θυμάρι και ανακατέψτε.
Απλώστε τες σε ένα ταψάκι και προσθέστε επιπλέον λαδάκι να μην κολλήσουν ή χρησιμοποιήστε αντικολλητικό χαρτί στον πάτο του ταψιού. Ψήστε στον φούρνο για 20-30 λεπτά. Καλή απόλαυση!
Απλώστε τες σε ένα ταψάκι και προσθέστε επιπλέον λαδάκι να μην κολλήσουν ή χρησιμοποιήστε αντικολλητικό χαρτί στον πάτο του ταψιού. Ψήστε στον φούρνο για 20-30 λεπτά. Καλή απόλαυση!
3 λόγοι να επιλέξετε το ποπ κορν για σνακ
Μπορείτε, λοιπόν, να το επιλέξετε έναντι άλλων σνακ, καθώς είναι και ιδιαίτερα γευστικό.
Δείτε παρακάτω τρεις (3) λόγους για να το προτιμήσετε…
1. Μια ποσότητα ίση με τρία φλιτζάνια – περίπου 25 γραμμάρια – παρέχει 3 γραμμάρια χορταστικές φυτικές ίνες και 3 γραμμάρια πρωτεΐνες.
2. Το ποπ κορν δεν περιέχει καθόλου ζάχαρη και έχει μηδενική ποσότητα χοληστερόλης.
3. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του ποπ κορν που το καθιστά ιδανικό σνακ είναι οι ελάχιστες θερμίδες του, αφού τρία φλιτζάνια παρέχουν μόλις 93 θερμίδες!
Ωστόσο, μην πέσετε στην παγίδα να προσθέσετε λάδι ή βούτυρο, όταν ετοιμάζετε το ποπ κoρν στο σπίτι, σκεπτόμενοι ότι οι λίγες θερμίδες του αφήνουν περιθώρια για… ατασθαλίες. Εάν αγοράζετε έτοιμο το ποπ κορν από το σούπερ μάρκετ, διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα του προϊόντος, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν περιέχει πρόσθετη ζάχαρη ή αλάτι.
Δείτε παρακάτω τρεις (3) λόγους για να το προτιμήσετε…
1. Μια ποσότητα ίση με τρία φλιτζάνια – περίπου 25 γραμμάρια – παρέχει 3 γραμμάρια χορταστικές φυτικές ίνες και 3 γραμμάρια πρωτεΐνες.
2. Το ποπ κορν δεν περιέχει καθόλου ζάχαρη και έχει μηδενική ποσότητα χοληστερόλης.
3. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του ποπ κορν που το καθιστά ιδανικό σνακ είναι οι ελάχιστες θερμίδες του, αφού τρία φλιτζάνια παρέχουν μόλις 93 θερμίδες!
Ωστόσο, μην πέσετε στην παγίδα να προσθέσετε λάδι ή βούτυρο, όταν ετοιμάζετε το ποπ κoρν στο σπίτι, σκεπτόμενοι ότι οι λίγες θερμίδες του αφήνουν περιθώρια για… ατασθαλίες. Εάν αγοράζετε έτοιμο το ποπ κορν από το σούπερ μάρκετ, διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα του προϊόντος, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν περιέχει πρόσθετη ζάχαρη ή αλάτι.
Η συνταγή που μεταμορφώνει σε γεύση τις πατάτες φούρνου...
Αυτή η συνταγή όμως τις απογειώνει…
Υλικά
Πατάτες
1 κουτί εβαπορέ γάλα
Βούτυρο
Τυρί τριμμένο
Αλάτι
Πιπέρι
1 κουτί εβαπορέ γάλα
Βούτυρο
Τυρί τριμμένο
Αλάτι
Πιπέρι
Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε ροδέλες, όπως για τον μουσακά. Τις αραδιάζουμε σε ένα ταψί και τις περιχύνουμε με το εβαπορέ γάλα. Γεμίζουμε το κουτί του εβαπορέ με νερό και το προσθέτουμε και αυτό. Αλατοπιπερώνουμε. Πριν τις βάλουμε στον φούρνο ρίχνουμε κομματάκια βούτυρο (αναλόγως πόσο λιπαρές τις θέλουμε).
Τις σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και τις παρακολουθούμε. Μόλις τσιμπιούνται βγάζουμε το αλουμινόχαρτο για να πάρουν λίγο χρώμα. Προσθέτουμε το τυρί, τις αφήνουμε στον φούρνο για 2 ακόμα λεπτά και σερβίρουμε αμέσως.
Τόσα χρόνια μάλλον κρατάς το κομμάτι της πίτσας λάθος! Δες τον σωστό τρόπο...
Η πίτσα σε διάφορες εκδοχές συνοδεύει πολλές στιγμές της ζωής μας και λίγοι μπορούν να αντισταθούν. Ωστόσο, γνώριζες, ότι μπορεί τόσα χρόνια να κρατάς το κομμάτι της πίτσας λάθος; Υπάρχει ένας τρόπος για να μην σου πέφτουν τα υλικά δεξιά και αριστερά όταν τρως την πίτσα σου.
Η παρακάτω φωτογραφία θα σε διαφωτίσει. Θα πρέπει να την κρατάς με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται μια εσωτερική καμπύλη για να συγκρατείται το λιωμένο τυρί και να μην πέφτουν όλα τα υλικά από το ζυμάρι.
Η παρακάτω φωτογραφία θα σε διαφωτίσει. Θα πρέπει να την κρατάς με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται μια εσωτερική καμπύλη για να συγκρατείται το λιωμένο τυρί και να μην πέφτουν όλα τα υλικά από το ζυμάρι.
Πηγή: baby.gr - wired.com - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Μικρά μυστικά για μια απολαυστική μαγειρίτσα
Ωστόσο και η μαγειρίτσα έχει τα μικρά της μυστικά και κυρίως σε ο, τι έχει να κάνει με τα έντερα. Δείτε παρακάτω τί πρέπει να προσέξετε:
Βάζετε τα έντερα από την προηγούμενη ημέρα σε μια λεκάνη με νερό και χυμό λεμονιού.
Τα πλένετε σχολαστικά μέσα και έξω και τα αφήνετε λίγη ώρα σε μια λεκάνη με νερό και ξίδι και μετά τα πλένετε ξανά.
Για να βεβαιωθείτε ότι θα φύγουν οι ακαθαρσίες που υπάρχουν στα έντερα, θα πρέπει να κάνετε σχολαστικό πλύσιμο με τρεχούμενο νερό, πρώτα εξωτερικά και μετά εσωτερικά. Με το χέρι πιέζετε το έντερο από τη μία άκρη προς την άλλη για να βγουν οι ακαθαρσίες μαζί με το νερό. Αυτό το επαναλαμβάνετε τουλάχιστον τρεις φορές.
Για να είναι νόστιμη η μαγειρίτσα και να μην «μυρίζει» να διαλέξετε εντεράκια από μικρό αρνί ή κατσικάκι.
Η μία κίνηση που πρέπει να κάνεις αν βαρέθηκες να τρως το κλασικό τοστ
Αν το καθημερινό σου πρωινό είναι τοστ και νιώθεις ότι το έχεις βαρεθεί, δεν έχεις παρά να κάνεις μια και μοναδική κίνηση για να αλλάξεις εντελώς τη γεύση του και να το απογειώσεις.
Χρειάζεσαι απλώς 5 λεπτά παραπάνω από τον χρόνο σου και ένα αυγό. Και δεν εννοούμε απλώς να το βράσεις και να το βάλεις μέσα. Αλλού είναι το μυστικό!
Φτιάξε δύο αυγοφέτες, δηλαδή δύο φέτες ψωμιού αλειμμένες με αυγό και πέρασέ τες για 1-2 λεπτά από ένα αντικολλητικό τηγάνι. Μόλις ανακάλυψες μια νέα γεύση που δύσκολα θα αποχωριστείς. Έτσι όπως είναι ζεστές γέμισέ τες με τα υλικά που θες, όπως τυρί και γαλοπούλα.
Έτσι ψήνονται ομοιόμορφα τα φιλέτα κοτόπουλου...
Ομοιόμορφα σε μέγεθος και πάχος κομμάτια θέλουμε, καθώς αυτό εγγυάται και το ομοιόμορφο ψήσιμό τους, ώστε να μην έχουμε άλλα παραψημένα και άλλα ωμά.
Ο τρόπος απλός και γρήγορος: τοποθετούμε τα κομμάτια του κοτόπουλου στο ξύλο κοπής, τα καλύπτουμε με μεμβράνη τροφίμων και τα χτυπάμε καλά με ένα σφυρί κρέατος ή έναν πλάστη.
Έτσι πετυχαίνουμε παρόμοιο πάχος στα φιλέτα μας, άρα και πολύ πιο ομοιόμορφο ψήσιμο…
Πότε άλλαξε χρώμα ο ταραμάς και από λευκός έγινε κόκκινος (;)
Ο ταραμάς αποτελεί κύριο υλικό της ταραμοσαλάτας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Καθαρά Δευτέρα, καθώς αποτελεί εκλεκτό σαρακοστιανό μεζέ.
Ο ταραμάς προέρχεται από αυγά μπακαλιάρου ή κυπρίνου, τα οποία συνήθως ωριμάζουν μέσα σε ξύλινα βαρέλια σε ένα μείγμα από νερό, αλάτι και ζάχαρη και κατόπιν επεξεργάζονται, ώστε να παραχθεί ο ταραμοπολτός που πωλείται στο εμπόριο.
Το φυσικό χρώμα του ταραμά είναι το λευκό. Ο κόκκινος ταραμάς εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά μπακάλικα στη δεκαετία του 1950 και οφείλει την εντυπωσιακή απόχρωσή του στην προσθήκη χρωστικών ουσιών με σκοπό την προσέλκυση των καταναλωτών: Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο αυθεντικός λευκός ταραμάς θεωρείται ποιοτικά ανώτερος.
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com - bimag.gr
"PIZZA BOX PIZZA": Η πίτσα που τρώγεται με το κουτί της!
Για τους λάτρεις της πίτσας - και όχι μόνο - η ιδέα φαντάζει… απολαυστική! Ο λόγος για την πίτσα και το περίφημο… πιτσοκουτί της που κάνει θραύση σε μια πιτσαρία στο Μπρούκλιν! Ο ιδιοκτήτης της Vinnie's Pizzeria σκέφτηκε να προσφέρει διπλή απόλαυση πίτσας στους πελάτες του, αλλά και λιγότερα σκουπίδια στο περιβάλλον.
Έτσι έφτιαξε ένα κουτί μεταφοράς πίτσας που τρώγεται και μάλιστα σε ίδια ή άλλη γεύση από αυτήν της πίτσας. Στην πίτσα έδωσε το όνομα "PIZZA BOX PIZZA". Οι πελάτες ενθουσιάστηκαν και το μαγαζί πλέον είναι από τα αγαπημένα των pizza lover και όχι μόνο! Όσο για την τιμή; Περίπου 40 δολάρια η μεγάλη!
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com - perierga.gr
10 μυστικά που πρέπει να ξέρεις πριν μαγειρέψεις ζυμαρικά!
Λέγεται πως είναι από τα πιο εύκολα φαγητά. Νερό στην κατσαρόλα, λίγο αλατάκι κι έτοιμα! Κι όμως για να πετύχει μια μακαρονάδα θέλει τέχνη!
Σου δίνουμε τα μυστικά των Ιταλών για να είναι πάντα το αποτέλεσμα όχι απλά ικανοποιητικό, αλλά τέλειο!
1. Τα υλικά κάνουν όλη τη διαφορά
Ας είμαστε ειλικρινείς: αυτό που ξεχωρίζει την τέλεια μακαρονάδα από τη λιγότερο καλή είναι τα υλικά! Τα φρέσκα είναι πάντα καλύτερα! Χρησιμοποίησε φρέσκια ντομάτα αντί για πολτό, φρέσκο βασιλικό και ρίγανη αντί γι΄αποξηραμένα και το αποτέλεσμα θα είναι ανεπανάληπτο κι εκπληκτικό.
2. Φρέσκο παρθένο ελαιόλαδο είναι το μυστικό
Σπάνια στην ιταλική κουζίνα θα δεις να χρησιμοποιούν βούτυρο. Αυτό που δίνει όλη τη γεύση και τη «βουτυράτη» υφή και γεύση στις σάλτσες είναι το λαδάκι ελιάς, αρκεί να μπει στη σωστή στιγμή.
3. Το λεμονάκι πάει παντού
Όσο παράξενο κι αν σου ακούγεται, το λεμονάκι ταιριάζει γάντι στα ζυμαρικά γι΄αυτό και οι Ιταλοί το χρησιμοποιούν συχνά, από ένα πιάτο με ραβιόλι και ροκότα, μέχρι τις σάλτσες ντομάτας. Το λεμονάκι δίνει οξύτητα και εξισορροπεί τις γεύσεις, ειδικά όταν τα υλικά που χρησιμοποιούμε δεν έχουν αυτό που στη μαγειρική ονομάζουμε ένταση.
4. Το αυθεντικό ιταλικό δεν έχει κοτόπουλο
Έχουμε συνηθίσει να συνδυάζουμε τα ζυμαρικά με κοτόπουλο και συχνά βλέπουμε σε καταλόγους ιταλικών εστιατορίων pasta di pollo. Κι όμως το πιο κλασικό συνοδευτικό των Ιταλών για τα ζυμαρικά δεν είναι το κοτόπουλο, αλλά οι κεφτέδες.
5. Τα ζυμαρικά ανακατεύονται με τη σάλτσα πριν το σερβίρισμα: Κανόνας!
Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να σερβίρουμε πρώτα τα ζυμαρικά και να τα περιχύνουμε με τη σάλτσα από πάνω. Μέγα λάθος. Ο σωστός ο Ιταλός ρίχνει τα μακαρόνια μέσα στη σάλτσα, ανακατεύει καλά, ώστε να πάρει το ζυμαρικό όλη τη γεύση και το άρωμα και μετά σερβίρει.
6. Αν προσπαθήσεις να φας κάθε τύπο ζυμαρικού θα σου πάρει πολλάαααα χρόνια
Υπάρχουν περίπου 400 είδη ζυμαρικών ανά τον κόσμο! Απίστευτο;
7.Το νερό που χρησιμοποιείς έχει σημασία
Αν και δεν έχει αποδειχτεί λέγεται πως ακόμη και το νερό επηρεάζει τη γεύση του μακαρονιού...
8. Η σάλτσα φτιάχνεται στο νερό που έχουν βράσει τα ζυμαρικά
Με αυτόν τον τρόπο η σάλτσα θα δέσει πιο εύκολα μιας και το νεράκι θα είναι αμυλούχο και η γεύση της θα εμπλουτιστεί.
9. Για να γίνει η σάλτσα κρεμώδης θέλει το τυράκι της ή το αυγουλάκι της
Εκτός από το νερό των ζυμαρικών, άλλο ένα κόλπο για πιο πηχτή και μεστή γεύση στη σάλτσα είναι η προσθήκη τυριού ή και... αυγού... Τυχαία νομίζεις έγινε η καρμπονάρα;
10. Το μυστικό που ξέρει ΚΑΘΕ μακαρονάς:
Τα μακαρόνια πετυχαίνουν με... ΑΓΑΠΗ
Αν είσαι μακαρονάς ή μακαρονού, αν λατρεύεις τα ζυμαρικά τότε δύσκολα δεν θα πετύχεις την τέλεια συνταγή. Τα μακαρόνια αν γίνονται με μεράκι είναι απλά ανεπανάληπτα.
Πηγή: womenonly.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Πώς να φτιάξετε κρέπες...
Μάθετε να φτιάχνετε μόνοι σας υπέροχες σπιτικές κρέπες. Είτε προτιμάτε τις γλυκές είτε τις αλμυρές γεύσεις, υπάρχουν άπειροι συνδυασμοί που θα ικανοποιήσουν όλα τα γούστα!
Οι κρέπες φτιάχνονται ρίχνοντας ένα υγρό μείγμα ζύμης σε καυτό τηγάνι ή ειδικό μάτι για κρέπες, συχνά αλειμμένο με βούτυρο. Η ζύμη απλώνεται ομοιόμορφα στην επιφάνεια του τηγανιού χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα ή γυρίζοντας κατάλληλα το τηγάνι.
Συνηθισμένα υλικά για γέμιση αλμυρής κρέπας αποτελούν: τυρί, γαλοπούλα, ζαμπόν, κοτόπουλο, αυγό, μπέικον, μανιτάρια, καλαμπόκι και διάφορες σος.
Συνηθισμένα υλικά για γέμιση γλυκιάς κρέπας είναι: πραλίνα φουντουκιού ή αμυγδάλου, ζάχαρη, τρίμματα μπισκότου, μπανάνα, σαντιγί, μαρμελάδα, λευκή σοκολάτα, φράουλες. Συχνά συνοδεύεται από μια ή παραπάνω μπάλες παγωτό.
Δείτε και τα βίντεο που ακολουθούν...
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.gr - xrisima.com
Το μυστικό της τέλειας μακαρονάδας...
Για να μαγειρευτούν σωστά τα ζυμαρικά πρέπει να βράσουν σε μεγάλη κατσαρόλα με άφθονο νερό.
Υπολογίστε 1 λίτρο νερού για κάθε 100 γραμμάρια ζυμαρικών.
Υπολογίστε την ποσότητα ζυμαρικών ανάλογα με τα άτομα. Συνήθως 150 γραμμάρια είναι αρκετά ανά άτομο.
Αν δεν θέλετε να αφρίζει το νερό καθώς βράζουν τα ζυμαρικά, τοποθετήστε στην κατσαρόλα μια ξύλινη κουτάλα.
Πηγή: infokids.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
"Balut": Σιχαμερό έδεσμα στη Νέα Υόρκη με βραστό αυγό που στο εσωτερικό του έχει ένα ...διαμορφωμένο έμβρυο πάπιας!
Με το όνομα "Balut" που αρχικά παραπέμπει σε κάτι εξωτικό έκανε την εμφάνισή του ένα νέο έδεσμα στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης που σερβίρεται στο εστιατόριο Maharlika.
Πρόκειται για ένα βραστό αυγό που στο εσωτερικό του έχει ένα διαμορφωμένο έμβρυο πάπιας.
Σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες του το "Balut" έχει απίστευτα θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και πρωτεΐνες.
Αμερικανίδα δημοσιογράφος από το "Business Insider" ζήτησε από την ιδιοκτήτρια του εστιατορίου να της δείξει με ποιό τρόπο μπορεί κανείς να καταναλώσει το αμφιλεγόμενο αυτό πιάτο.
Η ιδιοκτήτρια δίδαξε στη δημοσιογράφο τον σωστό τρόπο που τρώγεται το "Balut" και της έδωσε και μερικά για τους συναδέλφους της στο γραφείο.
Εκείνη προσπάθησε να κάνει και τους συναδέλφους της να το δοκιμάσουν, αλλά εκείνοι...
Πηγή: protothema.gr - enikos.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Το ΧΑΝΙ (ΗΑΝΙ) του Αυλωναρίου: Τοπικά παραδοσιακά προϊόντα από το όμορφο Αυλωνάρι της Εύβοιας...
Το Χάνι είναι ένας χώρος στο όμορφο Αυλωνάρι της Εύβοιας με παραδοσιακά προϊόντα μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν το γλυκό κρασί, το καλαμποκάλευρο από καλαμπόκι - ντόπιο χωρίς φάρμακα και λιπάσματα, το υπέροχο πετιμέζι, τα εξαιρετικά κρασιά από ντόπιες ποικιλίες και πολλά πολλά άλλα ξεχωριστά προϊόντα.
Το Χάνι διαθέτει Παντοπωλείο, Οινοποιείο-Εμφιαλωτήριο, Παρασκευαστήριο-Εργαστήριο (υπό κατασκευή) και καφενείο - χώρο συνεστιάσεων (υπό κατασκευή).
Στο Χάνι υπάρχουν πολλά συλλεκτικά εκθέματα από εργαλεία και σκεύη που χρησιμοποιούσαν πριν πολλά χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής και συνδέουν έτσι τις ιστορικές μνήμες της παράδοσης με την όλη αξιέπαινη προσπάθεια.
Υπάρχει μια αισθητική χροιά στην παρουσίαση των προϊόντων υψηλού επιπέδου, με τις καταπληκτικές προσεγμένες συσκευασίες που δεν συναντάς ούτε σε μαγαζιά μεγαλουπόλεων.
Το μεράκι και η αγάπη για τα παραδοσιακά προϊόντα είναι εμφανής και γι' αυτό ήδη έχει προσελκύσει αρκετούς επισκέπτες. Άλλοι για να αγοράσουν και άλλοι για να κάνουν πολύτιμα δώρα σε φίλους και γνωστούς.
Όταν ολοκληρωθούν και οι υπόλοιπες αίθουσες θα δημιουργηθεί ένας «Πολυχώρος» με καλλιτεχνικές εκθέσεις, αφιερώματα, μουσικές βραδιές κ.α.
Υ.Γ.
Το Χάνι διαθέτει και ηλεκτρονικό κατάστημα για όσους δεν μπορούν να επισκεφτούν τους χώρους του και να αγοράσουν τα προϊόντα του στο υπέροχο μικρό χωριό της Εύβοιας. Μπορείτε να το προσπελάσετε εδώ.
Πηγή: facebook.com - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Υ.Γ.
Το Χάνι διαθέτει και ηλεκτρονικό κατάστημα για όσους δεν μπορούν να επισκεφτούν τους χώρους του και να αγοράσουν τα προϊόντα του στο υπέροχο μικρό χωριό της Εύβοιας. Μπορείτε να το προσπελάσετε εδώ.
Πηγή: facebook.com - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Πώς μπορούμε να φτιάξουμε πανακότα...
Υλικά (για την πανακότα)
- 1 λίτρο κρέμα γάλακτος
- 250 ml γάλα
- 10 ζελατίνες
- 80 γραμμάρια ζάχαρη
- 2 βανίλιες
Υλικά (για το σιρόπι)
- φράουλες
- νερό
- ζάχαρη
Εκτέλεση
- Βάζουμε τις ζελατίνες στο γάλα να μουλιάσουν για 10 λεπτά
- Ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη και τις βανίλιες μέχρι να ζεσταθεί ίσα ίσα το μείγμα
- Προσθέτουμε τις ζελατίνες μία μία ανακατεύοντας συνέχεια
- Προσθέτουμε το γάλα
- Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε για λίγο ακόμα μέχρι να πήξει πολύ λίγο το μείγμα
- Το βάζουμε στη φόρμα
- Το βάζουμε στο ψυγείο
- Φτιάχνουμε το σιρόπι ζεσταίνοντας το μείγμα από φράουλες, νερό και ζάχαρη
- Περιχύνουμε το σιρόπι πάνω στην πανακότα όταν είναι να τη σερβίρουμε
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Πώς φτιάχνεται το αγιορείτικο ψωμί...
Υλικά:
1 κιλό αλεύρι ολικής αλέσεως
2 κιλά αλεύρι άσπρο
Προζύμι (μαγιά νωπή 1.5 κουταλιά της σούπας)
αλάτι 2 1/2 κουταλάκια του τσαγιού
χλιαρό νερό όσο πάρει
Εκτέλεση:
Αποβραδίς «πιάνουμε» το προζύμι με λίγο χλιαρό νερό και αλεύρι (να είναι σαν χυλός) σε μία λεκανίτσα, την οποία σκεπάζουμε με καθαρή πετσέτα και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος, για να φουσκώσει ο χυλός. Το πρωί κοσκινίζουμε το αλεύρι σε μία λεκάνη, κάνουμε μια λακκούβα στη μέση και ρίχνουμε τον χυλό με το προζύμι (Αν το ψωμί το φτιάξουμε με μαγιά, δεν χρειάζεται προετοιμασία αποβραδίς. Απλώς διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και τη ρίχνουμε στο αλεύρι). Προσθέτουμε στη λεκάνη το ανάλογο χλιαρό νερό, στο οποίο έχουμε διαλύσει το αλάτι, και ζυμώνουμε καλά, ώσπου να γίνει μία μέτρια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Μοιράζουμε τη ζύμη σε λαδωμένες φόρμες, τις οποίες βάζουμε σε ζεστό μέρος σκεπασμένες με καθαρές πετσέτες. Όταν η ζύμη διπλασιαστεί σε όγκο, είναι έτοιμη για τον φούρνο. Χαράζουμε με κοφτερό μαχαίρι την επιφάνεια και ψήνουμε σε δυνατό φούρνο για μία ώρα περίπου.
Πηγή: monastiriaka.gr
Now on TV
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  | |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
Οι πηγές μας
-
24ωρο
-
αυτοΔΙΟΙκηΣη
-
ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
-
δikaiologitika.gr
-
Ελλάδα Press
-
Ζούγκλ@
-
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
-
Μ@ΚΕΛΕΙΟ.gr
-
Ξυπνήστε Ρε
-
ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ
-
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.gr
-
ΣΚΑΪ
-
ΤΑ ΝΕΑ
-
ΤΟ ΒΗΜΑ
-
ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
-
το χωνί
-
AlfaVita
-
ALPHAFREEPRESS
-
AROURAIOS
-
Athens magazine
-
ATHENS voice.gr
-
ATHLETIKO
-
BRIEFING NEWS
-
Capital.gr
-
CCN Greece
-
cookpad
-
Coolweb.gr
-
diaforetiko
-
dwrean.net
-
e-dimosio.gr
-
economy 365
-
EL ΜΟΝΟ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
-
EleftherosTypos.gr
-
emprosnet
-
enikos.gr
-
eretikos.gr
-
FAY'S BOOK
-
Filathlos.gr
-
FLASH.GR
-
FORTUNE GREECE
-
gazzetta.gr
-
Google Ειδήσεις
-
healthview
-
HellasJournal
-
iefimerida
-
iEidiseis.gr
-
in.gr
-
InfoKids.gr
-
intronews
-
Karfitsa.gr
-
kourdistoportocali
-
LEFT.gr
-
liberal
-
LiFO
-
MATRIX24
-
MEGA
-
MHXANH του ΧΡΟΝΟΥ
-
msn.gr
-
naftemporiki.gr
-
NEWPOST
-
news 247
-
NEWS.GR
-
newsbeast.gr
-
NEWSBOMB
-
NEWSBREAK
-
newsique.gr
-
NEWSIT
-
ONALERT
-
ONEMAN
-
ONMED.GR
-
OnSports
-
otherside.gr
-
pagenews.gr
-
PATRAS EVENTS
-
Perierga.gr
-
politik.gr
-
PRONEWS
-
Protagon
-
real.gr
-
SecNews
-
SPIROS SOULIS
-
SPORT24
-
SPORtime
-
Techblog
-
the CaLLER
-
THE HUFFINGTON POST
-
THE PRESIDENT
-
THETOC
-
tilegrafima
-
TO10.GR
-
TRELO KOUNELI
-
tribune
-
tvxs
-
usay.gr
-
xristika.gr
-
YOURTIPSTER
