Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρό/ώτα στο δαιμονισμένο σέλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρό/ώτα στο δαιμονισμένο σέλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Γνωρίστε το σύμπαν με τον μικρό Μαλαμπάρ
Κύκλος 1
Επεισόδιο 1 - Ο Δίας είναι ένας τεράστιος πλανήτης από αέρια. Στην επιφάνειά του έχει δυνατές θύελλες. Και η μεγαλύτερη είναι «Το μάτι του Δία».
Επεισόδιο 2 - Το εσωτερικό του αστέρα μας, του Ήλιου αποτελείται από άτομα, τα οποία χτυπούν το ένα πάνω στο άλλο, ενώνονται και παράγουν θερμότητα.
Επεισόδιο 3 - Πριν από πολύ καιρό ένα πολύ μεγάλος βράχος χτύπησε τη Γη ελευθερώνοντας βράχους και σκόνη. Αυτά ενώθηκαν και σχημάτισαν το Φεγγάρι.
Επεισόδιο 4 - Οι κομήτες είναι μπάλες από πάγο και σκόνη. Ταξιδεύουν πολύ γρήγορα και έχουν μεγάλη ηλικία. Όταν περνούν κοντά από τον Ήλιο ζεσταίνονται και αφήνουν μια ουρά από ατμό και σκόνη.
Επεισόδιο 5 - Οι διάττοντες αστέρες δεν είναι αστέρια. Είναι σωματίδια διαστημικής σκόνης που καίγονται μόλις μπουν στην ατμόσφαιρα της Γης.
Επεισόδιο 6 - Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Όταν γεννήθηκε εισέπνευσε τη σκόνη και τα αέρια που βρισκόταν γύρω του.
Επεισόδιο 7 - Ο Εγκέλαδος είναι ένας από τους δορυφόρους του Κρόνου. Η επιφάνειά του είναι πολύ κρύα και πετάει μεγάλους πίδακες παγωμένου νερού.
Επεισόδιο 8 - Ο Άρης είναι ένας μικρός κόκκινος πλανήτης. Πάνω του υπάρχει ένα πολύ ψηλό βουνό, το όρος Όλυμπος, που είναι τρεις φορές πιο ψηλό από το όρος Έβερεστ.
Επεισόδιο 10 - Ο Ουρανός είναι ένας μεγάλος πλανήτης καλυμμένος από πάγο. Ο τρόπος που περιστρέφεται στο πλάι, ενώ είναι σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, τον κάνει μοναδικό.
Επεισόδιο 11 - Η Αφροδίτη περιβάλλεται από πυκνά σύννεφα που αντανακλούν το λαμπερό φως του Ήλιου. Κάτω από τα σύννεφα έχει πολλή ζέστη και δε μυρίζει και τόσο ωραία.
Επεισόδιο 12 - Ο Ερμής είναι ένας μικρός πλανήτης πολύ κοντά στον Ήλιο. Μες στα χρόνια πολύ αστεροειδείς έχουν προσκρούσει πάνω του. Και τώρα είναι γεμάτος κρατήρες, ακριβώς όπως το Φεγγάρι.
Επεισόδιο 13 - Όταν οι γιγάντιοι αστέρες φτάσουν στο τέλος της ζωής τους εκρήγνυνται. Τα κομμάτια του αστέρα μετατρέπονται σε μια μεγάλη φούσκα αερίου γύρω από τον έκρηξη που λέγεται Σούπερνόβα.
Επεισόδιο 14 - Όταν γεννήθηκε ο Ήλιος ήταν μια μπάλα από αέρια και κόκκους σκόνης. Μεγάλωσε τρώγοντας όλη την ύλη τριγύρω του. Από την ύλη που άφησε δημιουργήθηκαν οι πλανήτες.
Επεισόδιο 15 - Τα αστέρια γεννιούνται στους γαλαξίες μέσα σε τεράστια σύννεφα από αέρια και σκόνη. Κάποιες φορές γεννιούνται πολλά μαζί, αλλά μόλις φύγουν από τη φωλιά τους διασκορπίζονται.
Επεισόδιο 16 - Στον Γαλαξία μας οι αστέρες γεννιούνται μέσα σε ένα γιγάντιο σύννεφο. Απελευθερώνουν την ύλη τους και μετά δημιουργούν ένα νέο σύννεφο, όπου γεννιούνται νέοι αστέρες.
Επεισόδιο 17 - Ο Κρόνος είναι ένας γιγάντιος πλανήτης γεμάτος αέρια. Περιβάλλεται από διάφορους παγωμένους δακτύλιους και πολλούς δορυφόρους.
Επεισόδιο 18 - Ο Ποσειδώνας είναι ένας γιγάντιος πλανήτης που είναι παγωμένος και μπλε. Σε όλη την επιφάνειά του σχηματίζονται τεράστιες καταιγίδες, δημιουργώντας σημάδια, τα οποία εμφανίζονται και εξαφανίζονται.
Επεισόδιο 19 - Οι Αστέρες είναι αυτοί που παράγουν όλο το φως που βλέπουμε στο διάστημα. Το φως ταξιδεύει πάρα πολύ γρήγορα και αντανακλάται στο φεγγάρι και στους πλανήτες.
Επεισόδιο 20 - Όταν δημιουργήθηκε η Γη, όλο της το νερό έφτασε από το διάστημα με μεγάλα βράχια από πάγο. Όταν έλιωσε ο πάγος μετατράπηκε σε ποτάμια και θάλασσες.
Επεισόδιο 21 - Οι Αστεροειδείς είναι μια ομάδα γιγάντιων βράχων που ταξιδεύουν γύρω από τον Ήλιο. Όλοι μαζί σχηματίζουν έναν μεγάλο κύκλο που ονομάζεται Ζώνη των Αστεροειδών.
Επεισόδιο 22 - Κάποια είδη ηφαιστείων δημιουργούνται στον πυθμένα της θάλασσας. Όταν βγαίνουν στην επιφάνειά της μερικές φορές δημιουργούν νησιά που βρίσκονται σε σειρά.
Επεισόδιο 23 - Πριν από πολύ καιρό εδώ στη Γη τα βακτήρια ζούσαν στη θάλασσα. Έδιωξαν τον απαίσιο αέρα και δημιούργησαν τον καθαρό αέρα που αναπνέουμε σήμερα.
Επεισόδιο 24 - Οι μετεωρίτες έρχονται από τη ζώνη των Αστεροειδών. Όσοι πέφτουν πάνω στη Γη ανάβουν σαν πυροτεχνήματα, όταν μπαίνουν στην ατμόσφαιρα.
Επεισόδιο 25 - Οι γιγάντιοι αστέρες είναι πολύ φωτεινοί, αλλά σύντομα εκρήγνυνται και το φως τους πεθαίνει. Οι μικροί αστέρες όπως ο Ήλιος μας δεν είναι τόσο φωτεινοί, όμως λάμπουν για περισσότερο χρόνο.
Επεισόδιο 26 - Στο διάστημα όλα γυρίζουν. Ο γαλαξίας, οι αστέρες, οι κομήτες, οι πλανήτες. Είναι σαν ένα τεράστιο καρουζέλ.
Κύκλος 2
Επεισόδιο 2 - Πριν καιρό σχηματίστηκαν τεράστια φαράγγια στον Άρη, λόγω ισχυρών δονήσεων. Λέγονται Λαβύρινθος της Νύχτας και καταλήγουν στην Κοιλάδα του Μάρινερ.
Επεισόδιο 3 - Η ζώνη του Κάιπερ (πέρα από τον πλανήτη Ποσειδώνα) γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, όπως η Γη. Είναι ένας δακτύλιος από βράχους (αστεροειδείς) και σώματα πάγου - Μεταποσειδώνια Αντικείμενα. Κάποια σώματα ενώνονται μεταξύ τους και μοιάζουν με χιονάνθρωπους.
Επεισόδιο 4 - Η Ευρώπη είναι δορυφόρος του Δία. Έχει παγωμένο φλοιό, ο οποίος κινείται και σπάει γιατί περιβάλει έναν τεράστιο αλμυρό ωκεανό.
Επεισόδιο 5 - Ο Πλούτωνας και ο Χάρων είναι δύο πλανήτες νάνοι που περιστρέφονται ταυτόχρονα μακριιά από τη Γη στο ηλιακό μας σύστημα. Έχουν τέσσερις δορυφόρους που περιστρέφονται γύρω τους.
Επεισόδιο 6 - Πριν από πολλά χρόνια ο Δίας και μετά ο Κρόνος πλησίασαν το Ήλιο. Ο Δίας αναστάτωσε πολύ τους μικρούς πλανήτες, μα ο Κρόνος τον βοήθησε να μπει στην τωρινή του θέση.
Επεισόδιο 7 - Πριν πολύ καιρό οι ήπειροι της Γης ήταν ενωμένες και αποτελούσαν μια μεγάλη ήπειρο, την Παγγαία. Αμέτρητα ζώα ζούσαν εκεί. Πλέον έχουν εξαφανιστεί.
Επεισόδιο 8 - Όταν δύο αστέρες νετρονίων ενώνονται προκαλούν τεράστια κύματα. Αυτά ονομάζονται βαρυτικά κύματα και ταξιδεύουν σε όλο το σύμπαν.
Επεισόδιο 9 - Όταν ενώνονται δύο αστέρια (αστέρες νετρονίων) μπορεί να δημιουργηθούν ακτίνες Γ. Αυτές οι ισχυρές ακτίνες αποτελούνται από φωτόνια Γ, τα πιο δραστήρια φωτόνια στο σύμπαν.
Επεισόδιο 10 - Οι πλάκες της Γης κουνιούνται συνεχώς και συγκρούονται. Αναδύονται μέσα από τη θάλασσα σχηματίζοντας βουνά στα οποία μπορεί να βρούμε απολιθωμένα κοχύλια.
Επεισόδιο 11 - Στο διάστημα τα φωτόνια παράγονται στα αστέρια. Μα υπάρχουν φωτόνια μεγαλύτερα σε ηλικία από τα πρώτα αστέρια. Απελευθερώθηκαν όταν γεννήθηκε το σύμπαν.
Επεισόδιο 12 - Στους κενούς χώρους μεταξύ αστεριών υπάρχουν περιοχές με σκόνη και αέρια (μεσοαστρική ύλη) που σχηματίζουν σύννεφα. Αυτά είναι τα πιο παγωμένα μέρη σε όλο τον Γαλαξία.
Επεισόδιο 13 - Στον βυθό της θάλασσας, όπου δεν υπάρχει φως τα ζώα ζουν κοντά σε ζεστές υδροθερμικές πηγές γεμάτες βακτήρια. Υπάρχει ζωή ακόμη και στα πιο αναπάντεχα μέρη.
Επεισόδιο 14 - Πριν πολύ καιρό η Γη έχασε το στρώμα ζεστών σύννεφων και καλύφθηκε σχεδόν εντελώς με πάγο. Μετά ο πάγος έλιωσε και εμφανίστηκαν στην επιφάνειά της τα ζώα και τα φυτά.
Επεισόδιο 15 - Στο κέντρο του Γαλαξία μας μια τεράστια Μαύρη Τρύπα (Τοξότης Α) που κάνει τα αστέρια να στροβιλίζονται. Είναι πολύ μυστηριώδης και μπορεί να κάνει τα πάντα να εξαφανιστούν, ακόμα και το φως.
Επεισόδιο 16 - Όπως ο Ήλιος, τα περισσότερα αστέρια έχουν πλανήτες γύρω τους. Ονομάζονται Εξωπλανήτες και είναι μεγάλοι, μικροί, ζεστοί, παγωμένοι ή ιδανικοί σαν τη Γη μας.
Επεισόδιο 17 - Ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Ποσειδώνα περιστρέφεται αντίθετα από τους άλλους. Λέγεται Τρίτων. Για να γίνει δορυφόρος έκανε ένα μεγάλο ταξίδι και ο Ποσειδώνας τον προσέλκυσε.
Επεισόδιο 18 - Μια αόρατη ασπίδα, το μαγνητικό πεδίο, προστατεύει τη Γη από τα σωματίδια του Ήλιου. Οδηγεί τα σωματίδια προς τους πόλους και αυτά σχηματίζουν το πολύχρωμο πολικό σέλας.
Επεισόδιο 19 - Όλα τα έμβια όντα της Γης ανήκουν σε μια μεγάλη οικογένεια. Προέρχονται από ένα κύτταρο που έζησε πριν πολύ καιρό (3,6 δισεκατομμύρια χρόνια) και είναι γνωστό ως Λούκα (LUCA - Last Universal Common Ancestor).
Επεισόδιο 20 - Καμιά φορά στο απέραντο διάστημα τα αστέρια απομακρύνονται με ταχύτητα από τα αδέρφια τους. Ξεκινούν ένα ταξίδι που προκαλεί κύματα όταν περνούν μέσα από φούσκες σύννεφων.
Επεισόδιο 24 - Στο διάστημα κάποιες πέτρες κινούνται τόσο γρήγορα που εκτινάσσονται και τα ταξιδεύουν στον Γαλαξία. Μία απ' αυτές λέγεται Οουμουαμούα και πέρασε ξυστά από τον Ήλιο μας (το 2017).
Επεισόδιο 21- Στο διάστημα, τα αστέρια, όπως ο Ήλιος είναι μεγαλύτερα από τους πλανήτες. Οι πυρήνες τους είναι ζεστοί και τα άτομα εκεί ενώνονται παράγοντας φως και θερμότητα.
Επεισόδιο 22 - Στην επιφάνεια της Γης, κάποιοι βράχοι, όπως τα ζιρκόνια, κρύβουν όμορφους κρυστάλλους που σχηματίστηκαν πριν πολλούς αιώνες. Έχουν σχεδόν την ίδια ηλικία με τον ίδιο τον πλανήτη μας.
Επεισόδιο 23 - Στα σύννεφα κρύσταλλοι πάγου ανεβοκατεβαίνουν ανταλλάσσοντας ηλεκτρόνια. ξαφνικά τα ηλεκτρικά φορτία ενώνονται και ακολουθούν έναν δρόμο προκαλώντας αστραπές.
Επεισόδιο 25 - Πριν πολλά πολλά χρόνια όλα τα όντα ζούσαν στη θάλασσα. Όσο το νερό λιγόστευε φυτά και ζώα σιγά σιγά προσαρμόστηκαν για να επιβιώνουν στη στεριά.
Επεισόδιο 26 - Πριν από πολύ καιρό κάποια τετράποδα ζώα της ξηράς άρχισαν να κολυμπούν. Μετά από πολλές γενιές εξελίχθηκαν σε θαλάσσια θηλαστικά, όπως η γαλάζια φάλαινα.
Paxi, η εκπαιδευτική μασκότ της ESA
Πρόκειται για μια σειρά κινουμένων σχεδίων για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών, στην οποία ο Paxi ασχολείται με διάφορες πτυχές του ηλιακού συστήματος, το Σύμπαν, τα μυστήρια του πλανήτη Γη και πολλά ακόμη...
Τί ήταν τελικά το άστρο της Βηθλεέμ;
«Οι Γραφές περιγράφουν τον ‘αστέρα’ προσδίδοντάς του δύο βασικά χαρακτηριστικά: την ‘κίνηση’ (ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς, δηλαδή το άστρο που είδαν στην Ανατολή τους καθοδηγούσε) και τη ‘στάση’ πάνω στην ουράνια σφαίρα (ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον, δηλαδή μέχρι που ήρθε και στάθηκε πάνω από τον τόπο όπου ήταν το παιδί), οπότε το αστρονομικό αντικείμενο που αναζητούμε θα πρέπει να ικανοποιεί τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Υπάρχουν αρκετές ερμηνείες, κάποιες λιγότερο πιθανές και άλλες που συγκεντρώνουν ισχυρότερες πιθανότητες», εξηγεί η Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού, PhD αστροφυσικός του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής και Διαστημικών Εφαρμογών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, η οποία μίλησε για το θέμα στο Σχολικό Μουσείο Σκριπερού στην Κέρκυρα, στις 20/12/2024, σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε με τη συνεργασία των Μουσειακών Συλλογών του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Αστρονομικής Εταιρείας Κέρκυρας.
Σύμφωνα με τους αστρονόμους, το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε το θέμα από επιστημονική σκοπιά είναι ο καθορισμός της χρονολογίας γέννησης του Ιησού.
«Σήμερα, ιστορικοί και θεολόγοι ερευνητές τοποθετούν τη γέννηση του Ιησού στο εύρος μεταξύ του 7 π.Χ. και του 3 π.Χ. Όσον αφορά στην ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων, την 25η Δεκεμβρίου, δεν προέκυψε από μαθηματικούς υπολογισμούς, αλλά αποτέλεσε απόφαση του Πάπα Ιούλιου, ο οποίος θέλησε να αντικαταστήσει, με τα Χριστούγεννα, τη σημαντικότερη ειδωλολατρική γιορτή του Μίθρα, κατά την οποία γιορτάζονταν η ‘γέννηση του αήττητου ήλιου’ και η διάβαση του Ήλιου από το χειμερινό ηλιοστάσιο», λέει η Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού.
«Οι μάγοι που παρατήρησαν τον ‘αστέρα’ ήταν αστρονόμοι της εποχής, επομένως πολύ καλοί γνώστες των ουράνιων φαινομένων, γι’ αυτό και τους συμβουλεύτηκε ο βασιλιάς Ηρώδης, όταν έφτασαν στα Ιεροσόλυμα. Παράλληλα, φαίνεται να υπήρξαν αποκρυφολόγοι, αστρολόγοι, ιερείς της ζωροαστρικής θρησκείας και το πιθανότερο Πέρσες στην καταγωγή».
Ήδη από τον 17ο αιώνα, αστρονόμοι, όπως ο Γιοχάνες Κέπλερ, προσπάθησαν να συσχετίσουν το αστέρι των Χριστουγέννων με κάποιο ουράνιο φαινόμενο που παρατηρήθηκε την εποχή της γέννησης του Ιησού εντυπωσιάζοντας τους παρατηρητές του ουρανού.
Ήταν ορατό από τους μάγους
Σύμφωνα με την κυρία Μεταλληνού, έπειτα από αρκετές σκέψεις, οι επιστήμονες τείνουν να αποκλείσουν την εκδοχή του διάττοντα αστέρα, καθώς ο χρόνος ζωής τους δεν υπερβαίνει τα μερικά δευτερόλεπτα, κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τις αναφορές των Γραφών ότι το φαινόμενο ήταν ορατό από τους μάγους καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Ιουδαία.
Σύμφωνα με την κυρία Μεταλληνού, έπειτα από αρκετές σκέψεις, οι επιστήμονες τείνουν να αποκλείσουν την εκδοχή του διάττοντα αστέρα, καθώς ο χρόνος ζωής τους δεν υπερβαίνει τα μερικά δευτερόλεπτα, κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τις αναφορές των Γραφών ότι το φαινόμενο ήταν ορατό από τους μάγους καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Ιουδαία.
«Η εκδοχή της βολίδας, επίσης, εμφανίζεται ανίσχυρη διότι, παρότι μπορεί να αποτελεί φαινόμενο εξαιρετικής λαμπρότητας, καθώς θρυμματίζεται κατά την είσοδό της στην ατμόσφαιρα, ο χρόνος ζωής της δεν υπερβαίνει τις μερικές δεκάδες δευτερολέπτων», επισημαίνει η κυρία Μεταλληνού.
Όπως εξηγεί η ίδια, ο κομήτης έχει αποτελέσει πολύ ισχυρό ενδεχόμενο για τον «αστέρα» των Χριστουγέννων, «διότι μπορεί να παρατηρηθεί για αρκετούς μήνες στον ουρανό, κινείται σχετικά με τους απλανείς αστέρες, αλλάζει θέση ως προς τον Ήλιο, παρουσιάζει στάσεις, όπως οι πλανήτες, ενώ η λαμπρότητά του μπορεί να τον κάνει ορατό ακόμα και την ημέρα. Γνωρίζουμε για παρατήρηση κομήτη στις χώρες της Μεσοποταμίας το 17 π.Χ. και για τον κομήτη του Χάλεϊ το 12 π.Χ.. Ισχυρό αντεπιχείρημα στην υπόθεση του κομήτη αποτελεί το γεγονός ότι οι κομήτες ανέκαθεν θεωρούνταν προάγγελοι πολέμων, λοιμών και φυσικών καταστροφών, επομένως δύσκολα θα συνδυάζονταν με τη γέννηση ενός βασιλιά».
Αντιθέτως, μία εκδοχή που φαίνεται πως συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες είναι αυτή που θέλει το άστρο της Βηθλεέμ να αποτελεί μια… σύνοδο πλανητών. Από την αρχαιότητα οι αστρονόμοι γνώριζαν με ακρίβεια τις κινήσεις των γνωστών με γυμνό μάτι πλανητών: Ερμή, Αφροδίτης, Άρη, Δία και Κρόνου. Οι πλανήτες βρίσκονται, επίσης, σε σύνοδο σχετικά συχνά.
Αντιθέτως, μία εκδοχή που φαίνεται πως συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες είναι αυτή που θέλει το άστρο της Βηθλεέμ να αποτελεί μια… σύνοδο πλανητών. Από την αρχαιότητα οι αστρονόμοι γνώριζαν με ακρίβεια τις κινήσεις των γνωστών με γυμνό μάτι πλανητών: Ερμή, Αφροδίτης, Άρη, Δία και Κρόνου. Οι πλανήτες βρίσκονται, επίσης, σε σύνοδο σχετικά συχνά.
Δηλαδή, παρατηρούνται σε κοντινές θέσεις σε μια περιορισμένη περιοχή της ουράνιας σφαίρας. Με βάση λοιπόν τις φαινόμενες κινήσεις των πλανητών στον ουρανό, διαπιστώνουμε ότι ικανοποιούν τα κριτήρια της «κίνησης» και της «στάσης».
«Ο Γιοχάνες Κέπλερ είχε υπολογίσει ότι πραγματοποιήθηκε τριπλή σύνοδος των πλανητών Δία και Κρόνου το 7-6 π.Χ. στον αστερισμό των Ιχθύων, ενώ ο Έλληνας αστρονόμος Κωνσταντίνος Χασάπης υπολογίζοντας τη θέση των πλανητών στον ουρανό της Βηθλεέμ την εποχή της γέννησης του Ιησού έχει διαπιστώσει ότι το 7 π.Χ. οι Δίας και Κρόνος βρέθηκαν σε σύνοδο τρεις φορές στον αστερισμό των Ιχθύων. Το επόμενο έτος, το 6 π.Χ., τους πλησίασε και ο Άρης, σχηματίζοντας οι τρεις τους ένα ισοσκελές τρίγωνο. Ένα τέτοιο φαινόμενο, μιας τριπλής συνόδου, θα γοήτευε αναμφισβήτητα κάθε αστρονόμο και έμπειρο παρατηρητή της εποχής…».
«Ο Γιοχάνες Κέπλερ είχε υπολογίσει ότι πραγματοποιήθηκε τριπλή σύνοδος των πλανητών Δία και Κρόνου το 7-6 π.Χ. στον αστερισμό των Ιχθύων, ενώ ο Έλληνας αστρονόμος Κωνσταντίνος Χασάπης υπολογίζοντας τη θέση των πλανητών στον ουρανό της Βηθλεέμ την εποχή της γέννησης του Ιησού έχει διαπιστώσει ότι το 7 π.Χ. οι Δίας και Κρόνος βρέθηκαν σε σύνοδο τρεις φορές στον αστερισμό των Ιχθύων. Το επόμενο έτος, το 6 π.Χ., τους πλησίασε και ο Άρης, σχηματίζοντας οι τρεις τους ένα ισοσκελές τρίγωνο. Ένα τέτοιο φαινόμενο, μιας τριπλής συνόδου, θα γοήτευε αναμφισβήτητα κάθε αστρονόμο και έμπειρο παρατηρητή της εποχής…».
Πηγή: in.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Οπαδός της επίπεδης Γης ταξίδεψε στην Ανταρκτική για να καταλάβει το λάθος του – «Κατάλαβα ότι είχα άδικο»
Ο Jeran Campanella, ο οποίος διευθύνει τη δημοφιλή ιστοσελίδα για την επίπεδη Γη "Jeransim", ταξίδεψε στην Ανταρκτική στο πλαίσιο ενός ταξιδιού που ονομάστηκε «Το τελικό πείραμα».
Εκεί, είδε από πρώτο χέρι ότι ο ήλιος δε δύει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στο νότιο ημισφαίριο – καταρρίπτοντας μια από τις πιο διάσημες θεωρίες συνωμοσίας όλων. Ότι δηλαδή σε μια επίπεδη Γη ο ήλιος ανατέλλει και δύει κανονικά παντού στον πλανήτη.
«Μερικές φορές κάνεις λάθος στη ζωή και νόμιζα ότι δεν υπάρχει 24ωρος ήλιος. Στην πραγματικότητα ήμουν αρκετά σίγουρος γι’ αυτό. Και είναι γεγονός – ο ήλιος κάνει κύκλο στον νότο. Και τί σημαίνει αυτό; Θα πρέπει να το ανακαλύψετε μόνοι σας», είπε στην κάμερα.
«Αντιλαμβάνομαι ότι θα με αποκαλέσουν απατεώνα, επειδή απλώς το λέω αυτό και ξέρετε κάτι, αν είσαι απατεώνας, επειδή είσαι ειλικρινής, ας είναι έτσι. Ειλικρινά πίστευα ότι δεν υπήρχε ήλιος 24 ώρες το 24ωρο – ειλικρινά τώρα πιστεύω ότι υπάρχει», πρόσθεσε στη συνέχεια.
«Αντιλαμβάνομαι ότι θα με αποκαλέσουν απατεώνα, επειδή απλώς το λέω αυτό και ξέρετε κάτι, αν είσαι απατεώνας, επειδή είσαι ειλικρινής, ας είναι έτσι. Ειλικρινά πίστευα ότι δεν υπήρχε ήλιος 24 ώρες το 24ωρο – ειλικρινά τώρα πιστεύω ότι υπάρχει», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Τί είναι όλα αυτά τα άστρα που βλέπουμε στον ουρανό;
Όλα τα αστέρια (ή άστρα) είναι αυτόφωτα. Ακριβώς όπως ο δικός μας Ήλιος, ακτινοβολούν φως και θερμότητα, είναι δηλαδή Ήλιοι. Συνεπώς, ό,τι βλέπουμε στον ουρανό είναι Ήλιοι, άλλοι μικρότεροι και άλλοι χιλιάδες φορές μεγαλύτεροι από τον δικό μας Ήλιο.
Πόσο μακριά είναι αυτά τα αστέρια-ήλιοι;
Τα αστέρια που βλέπουμε στον ουρανό μπορεί να απέχουν πολλά έτη φωτός από εμάς. Για παράδειγμα, ο πιο κοντινός «Ήλιος» πέρα από τον δικό μας είναι ο Εγγύτατος του Κενταύρου, που βρίσκεται 4,24 έτη φωτός μακριά. Αυτό σημαίνει ότι το φως που βλέπουμε από αυτόν τον αστέρα χρειάζεται περισσότερα από τέσσερα χρόνια για να φτάσει στη Γη! Υπάρχουν, όμως, αστέρια που είναι ακόμη πιο μακριά, ακόμα και χιλιάδες ή εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από εμάς.
Γιατί τρεμοπαίζουν αυτά τα αστέρια-ήλιοι;
Το τρεμόπαιγμα των αστεριών που βλέπουμε στον ουρανό οφείλεται στην ατμόσφαιρα της Γης. Το φως από αυτούς τους μακρινούς ήλιους διαταράσσεται από την κίνηση του αέρα και τις αλλαγές στη θερμοκρασία, όταν διαπερνά την ατμόσφαιρα, κάνοντάς το να φαίνεται ότι τρεμοπαίζει. Στην πραγματικότητα, αν μπορούσαμε να δούμε τα αστέρια από το διάστημα, το φως τους θα ήταν σταθερό και δε θα τρεμόπαιζε.
Γιατί έχουν διαφορετικά χρώματα;
Τα αστέρια, δηλαδή οι ήλιοι, δεν έχουν όλα το ίδιο χρώμα. Το χρώμα τους εξαρτάται από τη θερμοκρασία τους. Οι πιο καυτοί ήλιοι έχουν μπλε ή λευκό χρώμα, ενώ οι πιο ψυχροί εμφανίζονται κόκκινοι ή πορτοκαλί. Για παράδειγμα, ο Σείριος, που είναι ένας από τους πιο θερμούς ήλιους που μπορούμε να δούμε, έχει μπλε-λευκό χρώμα. Αντίθετα, οι πιο ψυχροί ήλιοι, όπως ο Αντάρης, εμφανίζονται κόκκινοι.
Πώς γεννιούνται και πεθαίνουν οι ήλιοι;
Οι ήλιοι γεννιούνται μέσα σε γιγάντια νέφη αερίων και σκόνης που ονομάζονται νεφελώματα. Όταν η βαρύτητα αρχίσει να συμπιέζει αυτά τα υλικά, σχηματίζεται ένας πυρήνας, και όταν οι συνθήκες γίνουν κατάλληλες, ξεκινά η πυρηνική σύντηξη, που είναι η «καύσιμη ύλη» των αστεριών. Με αυτόν τον τρόπο, γεννιέται ένας νέος ήλιος.
Όταν ένας ήλιος εξαντλήσει τα καύσιμά του, περνάει από διάφορα στάδια. Οι μικρότεροι ήλιοι, όπως ο δικός μας, καταλήγουν να γίνουν λευκοί νάνοι, ενώ οι μεγαλύτεροι μπορεί να εκραγούν ως σουπερνόβα ή να καταρρεύσουν σε μαύρες τρύπες.
Πηγή: dwrean.net
Ο εντυπωσιακός κομήτης A3 ορατός τις επόμενες εβδομάδες από τη Γη
Ο κομήτης προέρχεται από το Νέφος του Όορτ, ένα γιγάντιο σφαιρικό κέλυφος που περιβάλλει το ηλιακό σύστημά μας και φιλοξενεί δισεκατομμύρια αντικείμενα, μεταξύ των οποίων και κομήτες.
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε τον Ιανουάριο του 2023 και πήρε το όνομά του από τα δύο τηλεσκόπια που τον εντόπισαν, σχεδόν ταυτόχρονα, το Αστεροσκοπείο Τσουσινσάν της Κίνας και το τηλεσκόπιο ATLAS στη Νότιο Αφρική. Επισκέπτεται το εσωτερικό ηλιακό σύστημα περίπου κάθε 80.000 χρόνια και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία της Βρετανίας, «αυτό σημαίνει ότι θα ήταν ορατός για τελευταία φορά από τη Γη όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον πλανήτη».
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2024 ο κομήτης A3 έφτασε στο περιήλιό του, δηλαδή στο κοντινότερο σημείο από τον Ήλιο, σε απόσταση 58 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Στις 12 Οκτωβρίου 2024 αναμένεται να πραγματοποιήσει το πλησιέστερο πέρασμά του από τη Γη, σε απόσταση περίπου 70 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Στο βόρειο ημισφαίριο θα υπάρξουν δύο ευκαιρίες για τους ανθρώπους να δουν τον κομήτη, ίσως με γυμνό μάτι ή ακόμα πιο πιθανό με κιάλια. Μέχρι αύριο, 2 Οκτωβρίου 2024 θα είναι ορατός ανατολικά λίγο πριν από την ανατολή του Ήλιου και μετά ξανά τη χρονική περίοδο 12-30 Οκτωβρίου, οπότε θα υπάρχουν και περισσότερες πιθανότητες να τον δούμε, αν κοιτάξουμε προς τα δυτικά αμέσως μετά το ηλιοβασίλεμα.
Ωστόσο, ο δρ. Ρόμπερτ Μάσεϊ, αναπληρωτής εκτελεστικός διευθυντής στη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία, εκτιμά σε επεξηγηματικό βίντεο που ετοίμασε ότι δεν θα είναι πολύ εύκολο να τον δούμε, οπότε δε θα είναι τελικά «ο κομήτης του αιώνα».
Πάντως, αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατάφεραν πριν από δύο ημέρες να τραβήξουν εντυπωσιακές φωτογραφίες του κομήτη, τις οποίες έχουν αναρτήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
30 και 31 Αυγούστου 2024: Φεστιβάλ Αστροφυσικής στους Κήπους Αλιάρτου
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με την διάλεξη «ΣYMΠANTIKEΣ ΠEPIΠΛANHΣEIΣ» του Αντώνιου Αντωνίου,
Αστροφυσικού, Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Κατεύθυνση Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών και θα ακολουθήσει ο Τάκης Θεοδοσίου, Διευθυντής Ελληνικού Μουσείου Μετεωριτών πρ. Διδάσκων Ακαδημία Πλάτωνος (ΕΚΠΑ) με την ομιλία: «Μετεωρίτες – Οι Αγγελιοφόροι του Ηλιακού μας Συστήματος».
Τη δεύτερη βραδιά του Φεστιβάλ θα ανοίξει ο Σμάνης Φάνης, PhD(c) Αστροφυσικής - Φυσικός - Αστρονόμος - Πρόεδρος Σ.Ε.Α.Φ. με τη διάλεξη «Ερευνητική και Παρατηρησιακή Αστροφυσική και Αστρονομία (Ήλιος – Τηλεσκόπια)».
Τη δεύτερη βραδιά του Φεστιβάλ θα ανοίξει ο Σμάνης Φάνης, PhD(c) Αστροφυσικής - Φυσικός - Αστρονόμος - Πρόεδρος Σ.Ε.Α.Φ. με τη διάλεξη «Ερευνητική και Παρατηρησιακή Αστροφυσική και Αστρονομία (Ήλιος – Τηλεσκόπια)».
Έπειτα θα παραθέσει διάλεξη ο κ. Β. Λάππας, πρόεδρος του τμήματος Αεροδιαστημικής ΕΚΠΑ. Η βραδιά θα ολοκληρωθεί με τον Παύλο Καστανά – ASTRONIO και το BAR QUIZ.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του διήμερου θα βρίσκεται στον χώρο της εκδήλωσης το κινητό πλανητάριο και πλήθος τηλεσκοπίων.
Παράλληλα, στην αίθουσα συσκέψεων του Δήμου θα πραγματοποιηθεί έκθεση Μετεωριτών.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Καινοτομίας και Ψηφιακής διακυβέρνησης Κωνσταντίνος Βαρδακώστας τόνισε:
«Για 2η συνεχόμενη χρονιά είμαστε χαρούμενοι για τη διεξαγωγή ενός ακόμα Sterea Stellar Nights. Ένα Φεστιβάλ που μας φέρνει πιο κοντά στην επιστήμη της Αστροφυσικής. Τέτοιες δράσεις είναι σημαντικό να πραγματοποιούνται και με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνουμε στις νέες γενιές της Περιφέρειάς μας, μία κουλτούρα η οποία ενισχύει την επαφή μας με τις νέες τεχνολογίες και τις φυσικές επιστήμες.»
Το φωτεινότερο αντικείμενο που έχει παρατηρηθεί ποτέ στο Σύμπαν εντόπισαν αστρονόμοι
Τα κβάζαρ είναι οι φωτεινοί πυρήνες των μακρινών γαλαξιών και τροφοδοτούνται από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Οι μαύρες τρύπες που τροφοδοτούν τα κβάζαρ συλλέγουν ύλη από το περιβάλλον τους σε μια διαδικασία τόσο ενεργητική που εκπέμπει τεράστιες ποσότητες φωτός.
Σε αυτό το κβάζαρ με την ονομασία J0529-4351, η μαύρη τρύπα έχει μάζα 17 δισεκατομμυρίων Ήλιων και η μάζα της αυξάνεται σε ισοδύναμο ενός Ήλιου την ημέρα αποτελώντας την ταχύτερα αναπτυσσόμενη μαύρη τρύπα μέχρι σήμερα! Βρίσκεται τόσο μακριά από τη Γη που το φως του χρειάστηκε πάνω από δώδεκα δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει σε εμάς.
Το J0529-4351 εκπέμπει τόση ενέργεια που είναι πάνω από 500 τρισεκατομμύρια φορές πιο φωτεινό από τον Ήλιο. Αξιοσημείωτο είναι ότι αν και βρισκόταν σε... κοινή θέα, παρέμενε άγνωστο μέχρι σήμερα και αυτό γιατί η εύρεση κβάζαρ απαιτεί ακριβή παρατηρησιακά δεδομένα από μεγάλες περιοχές του ουρανού. Τα σύνολα δεδομένων που προκύπτουν είναι τόσο μεγάλα, που οι ερευνητές χρησιμοποιούν συχνά μοντέλα μηχανικής μάθησης για να τα αναλύσουν και να ξεχωρίσουν τα κβάζαρ από άλλα ουράνια αντικείμενα. Ωστόσο, τα μοντέλα αυτά εκπαιδεύονται σε υπάρχοντα δεδομένα, γεγονός που περιορίζει τους πιθανούς υποψήφιους σε αντικείμενα παρόμοια με τα ήδη γνωστά, με αποτέλεσμα εάν ένα νέο κβάζαρ είναι πιο φωτεινό από οποιοδήποτε άλλο που έχει παρατηρηθεί προηγουμένως, το πρόγραμμα μπορεί να το απορρίψει και να το ταξινομήσει ως άστρο.
Οι ερευνητές αναγνώρισαν το J0529-4351 ως ένα μακρινό κβάζαρ πέρυσι χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο 2,3 μέτρων του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας, αλλά η ανακάλυψη ότι πρόκειται για το πιο φωτεινό κβάζαρ που έχει παρατηρηθεί ποτέ απαιτούσε ένα μεγαλύτερο τηλεσκόπιο και μετρήσεις από ένα πιο ακριβές όργανο. Ο φασματογράφος X-shooter στο VLT του ESO παρείχε τα κρίσιμα δεδομένα.
Περισσότερα δεδομένα για την ταχύτερα αναπτυσσόμενη μαύρη τρύπα που έχει παρατηρηθεί ποτέ θα δώσει η αναβάθμιση GRAVITY+ στο συμβολόμετρο του VLT, που έχει σχεδιαστεί για την ακριβή μέτρηση της μάζας των μαύρων τρυπών. Επιπλέον, το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (Extremely Large Telescope - ELT) του ESO, που κατασκευάζεται και εκείνο στην έρημο Ατακάμα της Χιλής θα καταστήσει τον εντοπισμό και τον χαρακτηρισμό τέτοιων ασύλληπτων αντικειμένων ακόμα πιο εφικτό.
Πηγή: amna.gr - eso.org - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
Κίνα: Το μεγαλύτερο εργαστήριο του κόσμου θα αναζητήσει τη σκοτεινή ύλη του σύμπαντος
Το CJPL-II, το οποίο αναβαθμίστηκε πρόσφατα, βρίσκεται κάτω από το βουνό Jinping στην Αυτόνομη Νομαρχία Liangshan Yi του Σιτσουάν, θαμμένο κάτω από ένα βράχο 2,4 χιλιομέτρων. Ο βράχος προστατεύει το εργαστήριο από τις κοσμικές ακτίνες και άλλους θορύβους του περιβάλλοντος που μπορεί να επηρεάσουν τα δεδομένα της σκοτεινής ύλης. Το εργαστήριο είναι κατασκευασμένο οριζόντια, γεγονός που επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση οχημάτων, ενώ καθιστά την κατασκευή μεγάλων υπογείων εγκαταστάσεων λιγότερο δαπανηρή.
Πώς θα προσπαθήσει να ανιχνεύσει το εργαστήριο τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης;
Ο πρωταρχικός στόχος του CJPL-II είναι να ανιχνεύσει σωματίδια σκοτεινής ύλης, τα οποία πιστεύεται ότι περνούν από τη συνηθισμένη ύλη χωρίς να αλληλεπιδρούν με το φως. Για να επιτευχθεί αυτό, το εργαστήριο φιλοξενεί δύο αναβαθμισμένους ανιχνευτές σκοτεινής ύλης: τον Particle and Astrophysical Xenon Experiments (PandaX) και τον China Dark Matter Experiment (CDEX).
Ο PandaX χρησιμοποιεί υγρό ξένο για την ανίχνευση πιθανών σωματιδίων σκοτεινής ύλης. Όταν αυτά τα σωματίδια συγκρούονται με τα άτομα ξένου, οι αισθητήρες λαμβάνουν λάμψεις φωτός, παρέχοντας κρίσιμα δεδομένα για τους επιστήμονες. Από την άλλη πλευρά, ο CDEX χρησιμοποιεί έναν ανιχνευτή γερμανίου υψηλότερης ευαισθησίας που καταγράφει ηλεκτρικά σήματα, όταν τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης αλληλεπιδρούν μαζί του. Ο συνδυασμός αυτών των δύο πειραμάτων ενισχύει τις πιθανότητες σύλληψης σωματιδίων σκοτεινής ύλης, ακόμα κι αν είναι εξαιρετικά σπάνια.
Οι ανιχνευτές επικεντρώνονται κυρίως στην ανίχνευση των λεγόμενων ασθενώς αλληλεπιδρώντων μαζικών σωματιδίων (WIMPs), τα οποία αποτελούν κορυφαία υποψήφια για τη σκοτεινή ύλη. Αυτά τα σωματίδια, που είχαν αναφερθεί για πρώτη φορά πριν από τρεις δεκαετίες, δεν έχουν ακόμη παρατηρηθεί άμεσα.
Ωστόσο, η έρευνα της σκοτεινής ύλης δεν περιορίζεται στα WIMP. Άλλες εναλλακτικές λύσεις, όπως τα axion, είναι επίσης υπό εξέταση. Το αναβαθμισμένο εργαστήριο είναι έτοιμο να συμβάλει στην εξερεύνηση αυτών των εναλλακτικών λύσεων, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας της αυτο-αλληλεπίδρασης της σκοτεινής ύλης (SIDM). Επιπλέον, οι μοναδικές δυνατότητες του CJPL-II το καθιστούν ικανό να διερευνήσει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ύλη, όπως η φύση της σύνθεσής της.
Ενώ μια επικρατούσα θεωρία προτείνει ότι η σκοτεινή ύλη αποτελείται από υποατομικά σωματίδια που δεν έχουν ακόμη ανιχνευθεί, εναλλακτικές θεωρίες αμφισβητούν αυτήν την υπόθεση. Η ικανότητα του αναβαθμισμένου εργαστηρίου να ανιχνεύσει μια αλληλεπίδραση σωματιδίων σκοτεινής ύλης θα μπορούσε ενδεχομένως να δώσει μια οριστική απάντηση σε αυτό το μακροχρόνιο ερώτημα.
Οι πλήρεις λεπτομέρειες και πληροφορίες σχετικά με τις μελέτες στο εργαστήριο δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό "Nature".
Ο πρωταρχικός στόχος του CJPL-II είναι να ανιχνεύσει σωματίδια σκοτεινής ύλης, τα οποία πιστεύεται ότι περνούν από τη συνηθισμένη ύλη χωρίς να αλληλεπιδρούν με το φως. Για να επιτευχθεί αυτό, το εργαστήριο φιλοξενεί δύο αναβαθμισμένους ανιχνευτές σκοτεινής ύλης: τον Particle and Astrophysical Xenon Experiments (PandaX) και τον China Dark Matter Experiment (CDEX).
Ο PandaX χρησιμοποιεί υγρό ξένο για την ανίχνευση πιθανών σωματιδίων σκοτεινής ύλης. Όταν αυτά τα σωματίδια συγκρούονται με τα άτομα ξένου, οι αισθητήρες λαμβάνουν λάμψεις φωτός, παρέχοντας κρίσιμα δεδομένα για τους επιστήμονες. Από την άλλη πλευρά, ο CDEX χρησιμοποιεί έναν ανιχνευτή γερμανίου υψηλότερης ευαισθησίας που καταγράφει ηλεκτρικά σήματα, όταν τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης αλληλεπιδρούν μαζί του. Ο συνδυασμός αυτών των δύο πειραμάτων ενισχύει τις πιθανότητες σύλληψης σωματιδίων σκοτεινής ύλης, ακόμα κι αν είναι εξαιρετικά σπάνια.
Οι ανιχνευτές επικεντρώνονται κυρίως στην ανίχνευση των λεγόμενων ασθενώς αλληλεπιδρώντων μαζικών σωματιδίων (WIMPs), τα οποία αποτελούν κορυφαία υποψήφια για τη σκοτεινή ύλη. Αυτά τα σωματίδια, που είχαν αναφερθεί για πρώτη φορά πριν από τρεις δεκαετίες, δεν έχουν ακόμη παρατηρηθεί άμεσα.
Ωστόσο, η έρευνα της σκοτεινής ύλης δεν περιορίζεται στα WIMP. Άλλες εναλλακτικές λύσεις, όπως τα axion, είναι επίσης υπό εξέταση. Το αναβαθμισμένο εργαστήριο είναι έτοιμο να συμβάλει στην εξερεύνηση αυτών των εναλλακτικών λύσεων, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας της αυτο-αλληλεπίδρασης της σκοτεινής ύλης (SIDM). Επιπλέον, οι μοναδικές δυνατότητες του CJPL-II το καθιστούν ικανό να διερευνήσει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη σκοτεινή ύλη, όπως η φύση της σύνθεσής της.
Ενώ μια επικρατούσα θεωρία προτείνει ότι η σκοτεινή ύλη αποτελείται από υποατομικά σωματίδια που δεν έχουν ακόμη ανιχνευθεί, εναλλακτικές θεωρίες αμφισβητούν αυτήν την υπόθεση. Η ικανότητα του αναβαθμισμένου εργαστηρίου να ανιχνεύσει μια αλληλεπίδραση σωματιδίων σκοτεινής ύλης θα μπορούσε ενδεχομένως να δώσει μια οριστική απάντηση σε αυτό το μακροχρόνιο ερώτημα.
Οι πλήρεις λεπτομέρειες και πληροφορίες σχετικά με τις μελέτες στο εργαστήριο δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό "Nature".
Γκουίντο Τονέλι, πρωτεργάτης της ανακάλυψης του μποζονίου Χιγκς: «Ο άνθρωπος είναι μοναδικό και μη επαναλήψιμο είδος»
Ο χρόνος δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, εξηγεί ο κ. Τονέλι στο βιβλίο του «Χρόνος - Από τον μύθο του Κρόνου στο Cern» (εκδόσεις Διόπτρα). Καταλαμβάνει το Σύμπαν, μεταλλάσσεται, δονείται, ταλαντώνεται. Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και φυσικός στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών (CERN) της Γενεύης επιχειρεί ένα ταξίδι στην Ιστορία, την Επιστήμη, την Τέχνη και τη Φιλοσοφία, προκειμένου να μας βοηθήσει να συλλάβουμε καλύτερα την έννοια του χρόνου και τη σχέση μας μαζί του, αλλά και τον ρυθμό του εσωτερικού μας χρόνου. Αυτό το συγγραφικό του ταξίδι παρουσιάζει σήμερα στο βιβλιοπωλείο "Books and Life" στην Αθήνα. Μία ημέρα πριν από την εκδήλωση, ο Γκουίντο Τονέλι συνάντησε επιστήμονες και δημοσιογράφους κάτω από τον θόλο του τηλεσκοπίου Δωρίδη, στον λόφο της Πνύκας.
Ο κ. Τονέλι μίλησε για τις έννοιες του χώρου και του χρόνου στο Σύμπαν, αλλά και για τον ανθρώπινο χρόνο. Στα ερωτήματα γύρω από τον χρόνο, υπενθύμισε, «η ανθρωπότητα προσπάθησε να απαντήσει και η προσπάθεια αυτή μεταφράζεται σε επανάσταση που οδήγησε στη δημιουργία έργων τέχνης, ποιημάτων και μνημείων αρχιτεκτονικής και γέννησε τα φιλοσοφικά ρεύματα και τις θρησκείες». «Η ανθρωπότητα ανέκαθεν ονειρευόταν να σταματήσει τον χρόνο, να μπορέσει να επέμβει και να τον ελέγξει. Η Επιστήμη, όμως, διαπίστωσε ότι ο χρόνος σταματάει μέσα στις μαύρες τρύπες. Σε κανένα από εμάς δε θα συνιστούσα, βέβαια, να πλησιάσει τις μαύρες τρύπες γιατί είναι άκρως επικίνδυνες!», συμπλήρωσε με χιούμορ.
Το βιβλίο για τον χρόνο είναι η δεύτερη συγγραφική δουλειά του Γκουίντο Τονέλι, μετά το «Γένεση - Η μεγάλη ιστορία της προέλευσης του κόσμου», για τη δημιουργία του Σύμπαντος, που κυκλοφορεί από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Ο ίδιος προανήγγειλε χθες και το τρίτο του βιβλίο με τίτλο "Materia", που θα κυκλοφορήσει το ερχόμενο φθινόπωρο, και αναφέρθηκε στην ανάγκη που τον οδηγεί να γράφει για επιστημονικά θέματα απευθυνόμενος στο ευρύ κοινό. «Ο λόγος που με ώθησε να γράψω τα βιβλία είναι ότι απευθύνομαι στην πόλη μου, στην κοινότητά μου, στους αναγνώστες, σε μια προσπάθεια να συμμεριστώ μαζί τους την ομορφιά όλων αυτών των εννοιών. Γιατί πρόκειται για έννοιες πραγματικά πανέμορφες που δε θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να είναι μόνο κατανοητές από τους επιστήμονες και όχι από τον υπόλοιπο κόσμο. Και είναι σημαντικές, γιατί όταν η επιστήμη αλλάζει με τις ανακαλύψεις της όλη την κοινωνική δομή, καταλαβαίνετε ποιά είναι η επίπτωση και η επιρροή αυτών των εννοιών», υπογράμμισε.
Στο ίδιο πλαίσιο και έπειτα από σχετική ερώτηση για τις αμφισβητήσεις που δέχονται οι επιστήμονες, σχολίασε ότι «όταν ο άνθρωπος αδυνατεί να συλλάβει ότι πίσω από τα επιτεύγματα υπάρχουν συγκεκριμένα θεωρήματα και έννοιες, τότε γεννιέται η δυσπιστία». Ανέδειξε, εξάλλου, την ανάγκη «να διατυπώσουμε, να εξηγήσουμε, να ανοίξουμε τις πόρτες των εργαστηρίων μας και να δείξουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα κρυπτό υπό τον ήλιο για να καταρρίψουμε αυτά τα ίχνη της δυσπιστίας και των αμφιβολιών».
Επιπλέον, ο κ. Τονέλι μίλησε για τη σημασία διαλόγου ανάμεσα στις επιστήμες που ασχολούνται με τη φύση και σε εκείνες που ασχολούνται με τον άνθρωπο, καθώς «ο άνθρωπος είναι ένα μοναδικό και μη επαναλήψιμο είδος», όπως είπε χαρακτηριστικά.
«Το πρώτο πράγμα που διδάσκω στους πρωτοετείς φοιτητές μου την πρώτη ημέρα στο αμφιθέατρο είναι ότι η Φυσική θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πάρα πολλά πράγματα από τον πραγματικό κόσμο που μας περιβάλλει. Όμως, κανένας νόμος της δεν μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε το τεράστιο εκείνο μέγεθος που αφορά στις ανθρώπινες σχέσεις, στο γιατί φοβόμαστε συγκεκριμένα πράγματα, γιατί μας αρέσουν συγκεκριμένα έργα τέχνης ή γιατί ερωτευόμαστε συγκεκριμένα άτομα. Τα πεδία αυτά δεν μπορούν να μας βοηθήσουν να διατυπώσουμε ποιό είναι το σωστό, ποιό το λάθος, να άρουμε τις αδικίες που υφίστανται σήμερα, διότι υπάρχουν πολύ πιο έμπειροι που ασχολούνται με αυτό, οι φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες, οι ποιητές, οι ιστορικοί, όσοι ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίοι εδώ και αιώνες ασχολούνται με την ανθρώπινη συμπεριφορά».
Από τη συζήτηση για το Σύμπαν δε θα μπορούσε να απουσιάζει το μποζόνιο του Χιγκς, καθώς ο ίδιος είναι ένας από τους «πατέρες» της ανακάλυψής του στο CERN. Εξηγώντας τον ρόλο του μποζονίου στο να αποκτήσουν μάζα τα στοιχειώδη σωματίδια του Σύμπαντος, ο κ. Τονέλι υπογράμμισε ότι «η ανακάλυψη αυτού του στοιχείου ήταν πραγματικά μοναδική, θεμελιώδους σημασίας, γιατί μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι χωρίς αυτό, το Σύμπαν δε θα ήταν σήμερα αυτό το οποίο γνωρίζουμε».
Σημειώνεται ότι ο Γκουίντο Τονέλι έχει λάβει το διεθνές βραβείο "Fundamental Physics Prize" και το βραβείο "Enrico Fermi" της Ιταλικής Εταιρείας Φυσικής το 2013, ενώ ένα χρόνο μετά του απονεμήθηκε τιμητικό μετάλλιο από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας.
*Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου, στις 7 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο "Books and Life" των εκδόσεων «Διόπτρα» (Σόλωνος 93-95, Αθήνα). Με τον Γκουίντο Τονέλι θα συνομιλήσουν ο βιολόγος και δημοσιογράφος, Σπύρος Μανουσέλης, και ο καθηγητής Φυσικής στα Πανεπιστήμια του Αμβούργου και του Μπέρμιγχαμ, Κώστας Νικολόπουλος. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Κατά τη χθεσινή συνάντηση του κ. Τονέλι με δημοσιογράφους, τον διεθνούς φήμης φυσικό προλόγισε η αστροφυσικός και υπεύθυνη του Κέντρου Επισκεπτών του Αστεροσκοπείου στο Θησείο, Δρ. Φιόρη Μεταλληνού, η οποία υπενθύμισε ότι μια βασική υπηρεσία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κατά την ίδρυσή του το 1846 είχε να κάνει με τον χρόνο, δηλαδή με τον υπολογισμό της επίσημης ώρας Ελλάδας.
Ο κ. Τονέλι μίλησε για τις έννοιες του χώρου και του χρόνου στο Σύμπαν, αλλά και για τον ανθρώπινο χρόνο. Στα ερωτήματα γύρω από τον χρόνο, υπενθύμισε, «η ανθρωπότητα προσπάθησε να απαντήσει και η προσπάθεια αυτή μεταφράζεται σε επανάσταση που οδήγησε στη δημιουργία έργων τέχνης, ποιημάτων και μνημείων αρχιτεκτονικής και γέννησε τα φιλοσοφικά ρεύματα και τις θρησκείες». «Η ανθρωπότητα ανέκαθεν ονειρευόταν να σταματήσει τον χρόνο, να μπορέσει να επέμβει και να τον ελέγξει. Η Επιστήμη, όμως, διαπίστωσε ότι ο χρόνος σταματάει μέσα στις μαύρες τρύπες. Σε κανένα από εμάς δε θα συνιστούσα, βέβαια, να πλησιάσει τις μαύρες τρύπες γιατί είναι άκρως επικίνδυνες!», συμπλήρωσε με χιούμορ.
Το βιβλίο για τον χρόνο είναι η δεύτερη συγγραφική δουλειά του Γκουίντο Τονέλι, μετά το «Γένεση - Η μεγάλη ιστορία της προέλευσης του κόσμου», για τη δημιουργία του Σύμπαντος, που κυκλοφορεί από τον ίδιο εκδοτικό οίκο. Ο ίδιος προανήγγειλε χθες και το τρίτο του βιβλίο με τίτλο "Materia", που θα κυκλοφορήσει το ερχόμενο φθινόπωρο, και αναφέρθηκε στην ανάγκη που τον οδηγεί να γράφει για επιστημονικά θέματα απευθυνόμενος στο ευρύ κοινό. «Ο λόγος που με ώθησε να γράψω τα βιβλία είναι ότι απευθύνομαι στην πόλη μου, στην κοινότητά μου, στους αναγνώστες, σε μια προσπάθεια να συμμεριστώ μαζί τους την ομορφιά όλων αυτών των εννοιών. Γιατί πρόκειται για έννοιες πραγματικά πανέμορφες που δε θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να είναι μόνο κατανοητές από τους επιστήμονες και όχι από τον υπόλοιπο κόσμο. Και είναι σημαντικές, γιατί όταν η επιστήμη αλλάζει με τις ανακαλύψεις της όλη την κοινωνική δομή, καταλαβαίνετε ποιά είναι η επίπτωση και η επιρροή αυτών των εννοιών», υπογράμμισε.
Στο ίδιο πλαίσιο και έπειτα από σχετική ερώτηση για τις αμφισβητήσεις που δέχονται οι επιστήμονες, σχολίασε ότι «όταν ο άνθρωπος αδυνατεί να συλλάβει ότι πίσω από τα επιτεύγματα υπάρχουν συγκεκριμένα θεωρήματα και έννοιες, τότε γεννιέται η δυσπιστία». Ανέδειξε, εξάλλου, την ανάγκη «να διατυπώσουμε, να εξηγήσουμε, να ανοίξουμε τις πόρτες των εργαστηρίων μας και να δείξουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα κρυπτό υπό τον ήλιο για να καταρρίψουμε αυτά τα ίχνη της δυσπιστίας και των αμφιβολιών».
Επιπλέον, ο κ. Τονέλι μίλησε για τη σημασία διαλόγου ανάμεσα στις επιστήμες που ασχολούνται με τη φύση και σε εκείνες που ασχολούνται με τον άνθρωπο, καθώς «ο άνθρωπος είναι ένα μοναδικό και μη επαναλήψιμο είδος», όπως είπε χαρακτηριστικά.
«Το πρώτο πράγμα που διδάσκω στους πρωτοετείς φοιτητές μου την πρώτη ημέρα στο αμφιθέατρο είναι ότι η Φυσική θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πάρα πολλά πράγματα από τον πραγματικό κόσμο που μας περιβάλλει. Όμως, κανένας νόμος της δεν μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε το τεράστιο εκείνο μέγεθος που αφορά στις ανθρώπινες σχέσεις, στο γιατί φοβόμαστε συγκεκριμένα πράγματα, γιατί μας αρέσουν συγκεκριμένα έργα τέχνης ή γιατί ερωτευόμαστε συγκεκριμένα άτομα. Τα πεδία αυτά δεν μπορούν να μας βοηθήσουν να διατυπώσουμε ποιό είναι το σωστό, ποιό το λάθος, να άρουμε τις αδικίες που υφίστανται σήμερα, διότι υπάρχουν πολύ πιο έμπειροι που ασχολούνται με αυτό, οι φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες, οι ποιητές, οι ιστορικοί, όσοι ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίοι εδώ και αιώνες ασχολούνται με την ανθρώπινη συμπεριφορά».
Από τη συζήτηση για το Σύμπαν δε θα μπορούσε να απουσιάζει το μποζόνιο του Χιγκς, καθώς ο ίδιος είναι ένας από τους «πατέρες» της ανακάλυψής του στο CERN. Εξηγώντας τον ρόλο του μποζονίου στο να αποκτήσουν μάζα τα στοιχειώδη σωματίδια του Σύμπαντος, ο κ. Τονέλι υπογράμμισε ότι «η ανακάλυψη αυτού του στοιχείου ήταν πραγματικά μοναδική, θεμελιώδους σημασίας, γιατί μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι χωρίς αυτό, το Σύμπαν δε θα ήταν σήμερα αυτό το οποίο γνωρίζουμε».
Σημειώνεται ότι ο Γκουίντο Τονέλι έχει λάβει το διεθνές βραβείο "Fundamental Physics Prize" και το βραβείο "Enrico Fermi" της Ιταλικής Εταιρείας Φυσικής το 2013, ενώ ένα χρόνο μετά του απονεμήθηκε τιμητικό μετάλλιο από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας.
*Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου, στις 7 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο "Books and Life" των εκδόσεων «Διόπτρα» (Σόλωνος 93-95, Αθήνα). Με τον Γκουίντο Τονέλι θα συνομιλήσουν ο βιολόγος και δημοσιογράφος, Σπύρος Μανουσέλης, και ο καθηγητής Φυσικής στα Πανεπιστήμια του Αμβούργου και του Μπέρμιγχαμ, Κώστας Νικολόπουλος. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Κατά τη χθεσινή συνάντηση του κ. Τονέλι με δημοσιογράφους, τον διεθνούς φήμης φυσικό προλόγισε η αστροφυσικός και υπεύθυνη του Κέντρου Επισκεπτών του Αστεροσκοπείου στο Θησείο, Δρ. Φιόρη Μεταλληνού, η οποία υπενθύμισε ότι μια βασική υπηρεσία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κατά την ίδρυσή του το 1846 είχε να κάνει με τον χρόνο, δηλαδή με τον υπολογισμό της επίσημης ώρας Ελλάδας.
NASA: Στείλτε το όνομά σας στο φεγγάρι με το πρόγραμμα “Send Your Name with VIPER”
Αυτή η πρωτοβουλία είναι μέρος της προσπάθειας της NASA να καθιερώσει τη διαστημική εξερεύνηση ως ένα κοινό ανθρώπινο ταξίδι, ενσωματώνοντας το κοινό σε σημαντικές αποστολές.
Οι ενδιαφερόμενοι έχουν χρόνο μέχρι τις 15 Μαρτίου 2024 να υποβάλουν τα ονόματά τους, τα οποία θα συμπεριληφθούν στο ρόβερ VIPER.
Η διαδικασία υποβολής ονομάτων είναι απλή, καθώς οι συμμετέχοντες χρειάζεται να καταχωρίσουν μόνο το όνομά τους και ένα pin μέσω της ειδικής φόρμας στην ιστοσελίδα της NASA.
Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν ένα μοναδικό ψηφιακό αναμνηστικό: μια εξατομικευμένη κάρτα επιβίβασης στην αποστολή VIPER.
Μπορείτε να στείλετε το όνομά σας στο φεγγάρι πατώντας εδώ.
Το VIPER, ή αλλιώς "Volatiles Investigating Polar Exploration Rover", είναι ένα όχημα που πρόκειται να διερευνήσει τον Νότιο Πόλο της Σελήνης, συμβάλλοντας σημαντικά στην κατανόηση του σεληνιακού νερού και του περιβάλλοντος του φυσικού δορυφόρου της Γης.
Το VIPER, ή αλλιώς "Volatiles Investigating Polar Exploration Rover", είναι ένα όχημα που πρόκειται να διερευνήσει τον Νότιο Πόλο της Σελήνης, συμβάλλοντας σημαντικά στην κατανόηση του σεληνιακού νερού και του περιβάλλοντος του φυσικού δορυφόρου της Γης.
Η μεταφορά του VIPER προγραμματίζεται για τα τέλη του 2024, με τη χρήση της αποστολής Griffin Mission One της Astrobotic Technologies, που θα εκτοξευθεί από τον διαστημικό σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Θα παραμείνει ενεργό για περίπου 100 ημέρες, αντιμετωπίζοντας ακραίες θερμοκρασίες και δύσκολες συνθήκες, ενώ θα εξερευνά τον πάγο και τους πόρους της Σελήνης.
Αυτή η αποστολή είναι κρίσιμη για το πρόγραμμα Artemis, το οποίο αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση μιας μόνιμης παρουσίας στη Σελήνη, προκειμένου να προετοιμαστεί για μελλοντικές αποστολές προς τον Άρη.
Μια τρομακτική ματιά στο μέλλον της Γης
Το άκρως ανησυχητικό είναι πως υποστηρίζουν ότι η Γη θα μπορούσε σύντομα να γίνει μια «ακατοίκητη κόλαση», όπως ο γειτονικός μας πλανήτης, η Αφροδίτη. Και δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε πολύ μακριά στο μέλλον για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, με τους επιστήμονες να προβλέπουν ότι θα μπορούσε να είναι μόνο μερικές εκατοντάδες χρόνια μακριά ή και νωρίτερα.
Η νέα μελέτη διεξήχθη από αστρονόμους του Πανεπιστημίου της Γενεύης (UNIGE), μαζί με τα γαλλικά εργαστήρια CNRS στο Παρίσι και το Μπορντό. Προειδοποιούν για «εξάτμιση ολόκληρης της επιφάνειας του ωκεανού» της Γης και «δραματική αύξηση των παγκόσμιων επιφανειακών θερμοκρασιών».
«Αυτή η κλιματικά ασταθής μετάβαση χωρίζει δύο πληθυσμούς πλανητών – εύκρατους πλανήτες και θερμούς πλανήτες μετά τη φυγή», αναφέρουν στη μελέτη. «Αυτό είναι ένα από τα πολλά σενάρια που έχουν σκοπό να εξηγήσουν τη διαφορά μεταξύ της Γης και της πρώιμης Αφροδίτης. Η κατανόηση του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση της διαφορετικής εξέλιξης της Αφροδίτης και της Γης» σημειώνουν.
Η Αφροδίτη… προειδοποιεί
Η Αφροδίτη είναι γνωστή ως το «κακό δίδυμο» της Γης, επειδή είναι επίσης βραχώδης και περίπου στο ίδιο μέγεθος, αλλά η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς της είναι 465 °C. Χάρη στην πυκνή ατμόσφαιρά της, η Αφροδίτη είναι ακόμη πιο ζεστή από τον πλανήτη Ερμή, παρόλο που ο τελευταίος περιφέρεται πιο κοντά στον ήλιο.
Ο βραχώδης αυτός πλανήτης δεν είναι μόνο αφιλόξενος, αλλά και αποστειρωμένος με επιφάνεια αρκετά ζεστή, ώστε να λιώνει μόλυβδο και τοξικά σύννεφα θειικού οξέος. Ακόμη και από τη Γη, η Αφροδίτη είναι το πιο φωτεινό πράγμα στον νυχτερινό ουρανό, εκτός από το φεγγάρι, και μπορεί να διακριθεί από μια ελαφρά κιτρινωπή απόχρωση.
Με αυτόν τον τρόπο, λειτουργεί ως ορατή προειδοποίηση στους ανθρώπους για το τί μπορεί να συμβεί σε έναν πλανήτη.
Πώς το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μπορούσε να κάνει τη Γη τόσο αφιλόξενη όσο η Αφροδίτη
Αν και αέρια, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο είναι γνωστά για την πρόκληση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι ένα αφανές φαινόμενο του θερμοκηπίου στη Γη θα μπορούσε πραγματικά να προκληθεί από τους υδρατμούς. Ο κόσμος ήδη θερμαίνεται λόγω των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα περισσότερους υδρατμούς στην ατμόσφαιρα, λόγω της εξάτμισης των ωκεανών.
Αν και αέρια, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο είναι γνωστά για την πρόκληση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, οι συγγραφείς της μελέτης λένε ότι ένα αφανές φαινόμενο του θερμοκηπίου στη Γη θα μπορούσε πραγματικά να προκληθεί από τους υδρατμούς. Ο κόσμος ήδη θερμαίνεται λόγω των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα περισσότερους υδρατμούς στην ατμόσφαιρα, λόγω της εξάτμισης των ωκεανών.
Και παρόλο που πολλοί άνθρωποι δεν το γνωρίζουν, οι υδρατμοί είναι ένα φυσικό αέριο του θερμοκηπίου. Οι υδρατμοί εμποδίζουν την ηλιακή ακτινοβολία που απορροφάται από τη Γη να εκπέμπεται ξανά προς το κενό του διαστήματος, επειδή παγιδεύει τη θερμότητα «σαν μια κουβέρτα».
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου αυξάνει περαιτέρω την εξάτμιση των ωκεανών και με τη σειρά του τροφοδοτεί περαιτέρω την ποσότητα των υδρατμών στην ατμόσφαιρα – μια καταστροφική, ταχέως κλιμακούμενη σπείρα.
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου αυξάνει περαιτέρω την εξάτμιση των ωκεανών και με τη σειρά του τροφοδοτεί περαιτέρω την ποσότητα των υδρατμών στην ατμόσφαιρα – μια καταστροφική, ταχέως κλιμακούμενη σπείρα.
«Υπάρχει ένα κρίσιμο όριο για αυτή την ποσότητα υδρατμών, πέρα από το οποίο ο πλανήτης δεν μπορεί να κρυώσει άλλο», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Guillaume Chaverot στο UNIGE.
«Από εκεί, όλα παρασύρονται έως ότου οι ωκεανοί καταλήξουν να εξατμιστούν πλήρως και η θερμοκρασία φτάσει αρκετές εκατοντάδες βαθμούς» τονίζει.
Με νέα κλιματικά μοντέλα, οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι μια πολύ μικρή αύξηση της ακτινοβολίας από τον ήλιο θα οδηγούσε σε αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας της Γης, μόνο κατά μερικές δεκάδες βαθμούς. Αυτό θα ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει αυτή τη μη αναστρέψιμη διαδικασία φυγής στη Γη και να κάνει τον πλανήτη μας τόσο αφιλόξενο όσο η Αφροδίτη, ισχυρίζονται.
Με νέα κλιματικά μοντέλα, οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι μια πολύ μικρή αύξηση της ακτινοβολίας από τον ήλιο θα οδηγούσε σε αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας της Γης, μόνο κατά μερικές δεκάδες βαθμούς. Αυτό θα ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει αυτή τη μη αναστρέψιμη διαδικασία φυγής στη Γη και να κάνει τον πλανήτη μας τόσο αφιλόξενο όσο η Αφροδίτη, ισχυρίζονται.
Η διαδικασία 3 ημερών
Οι ερευνητές περιέγραψαν τη διαδικασία τριών μερών, η οποία, όπως λένε, θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε οποιονδήποτε πλανήτη με ωκεανούς, ακόμη και σε αυτούς εκτός του ηλιακού μας συστήματος (γνωστοί ως εξωπλανήτες). Πρώτον, υποθέτοντας αρχικά έναν ωκεανό σε υγρή επιφάνεια, υπάρχει μια φάση εξάτμισης, η οποία εμπλουτίζει την ατμόσφαιρα με υδρατμούς.
Δεύτερον, όταν ο ωκεανός θεωρείται ότι έχει εξατμιστεί πλήρως, υπάρχει μια «ξηρή μεταβατική φάση» κατά την οποία η θερμοκρασία της επιφάνειας αυξάνεται δραματικά.
Τέλος, η εξέλιξη τελειώνει με μια καυτή και σταθερή «κατάσταση μετά τη φυγή», στην οποία βρίσκεται η Αφροδίτη τα τελευταία 700 εκατομμύρια-περίεργα χρόνια, εκτιμούν οι ειδικοί.
Η έρευνα της ομάδας υπογραμμίζει, επίσης, γιατί οι πληροφορίες σχετικά με τη θερμοκρασία ενός εξωπλανήτη, όπως καθορίζεται από δορυφόρους και ισχυρά τηλεσκόπια, είναι το κλειδί για τον εντοπισμό του πού βρίσκονται οι εξωγήινοι έξω από το ηλιακό μας σύστημα.
Οι ερευνητές περιέγραψαν τη διαδικασία τριών μερών, η οποία, όπως λένε, θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε οποιονδήποτε πλανήτη με ωκεανούς, ακόμη και σε αυτούς εκτός του ηλιακού μας συστήματος (γνωστοί ως εξωπλανήτες). Πρώτον, υποθέτοντας αρχικά έναν ωκεανό σε υγρή επιφάνεια, υπάρχει μια φάση εξάτμισης, η οποία εμπλουτίζει την ατμόσφαιρα με υδρατμούς.
Δεύτερον, όταν ο ωκεανός θεωρείται ότι έχει εξατμιστεί πλήρως, υπάρχει μια «ξηρή μεταβατική φάση» κατά την οποία η θερμοκρασία της επιφάνειας αυξάνεται δραματικά.
Τέλος, η εξέλιξη τελειώνει με μια καυτή και σταθερή «κατάσταση μετά τη φυγή», στην οποία βρίσκεται η Αφροδίτη τα τελευταία 700 εκατομμύρια-περίεργα χρόνια, εκτιμούν οι ειδικοί.
Η έρευνα της ομάδας υπογραμμίζει, επίσης, γιατί οι πληροφορίες σχετικά με τη θερμοκρασία ενός εξωπλανήτη, όπως καθορίζεται από δορυφόρους και ισχυρά τηλεσκόπια, είναι το κλειδί για τον εντοπισμό του πού βρίσκονται οι εξωγήινοι έξω από το ηλιακό μας σύστημα.
Εάν ένας εξωπλανήτης είναι πολύ ζεστός, είναι πιθανό να έχει συνθήκες παρόμοιες με την Αφροδίτη και να είναι λιγότερο υποψήφιος για να φιλοξενήσει ζωή.
«Με τη μελέτη του κλίματος σε άλλους πλανήτες, ένα από τα ισχυρότερα κίνητρά μας είναι να προσδιορίσουμε τις δυνατότητές τους να φιλοξενήσουν ζωή», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Émeline Bolmont στο UNIGE.
Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics.
«Με τη μελέτη του κλίματος σε άλλους πλανήτες, ένα από τα ισχυρότερα κίνητρά μας είναι να προσδιορίσουμε τις δυνατότητές τους να φιλοξενήσουν ζωή», δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Émeline Bolmont στο UNIGE.
Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics.
2 ή μήπως 3 γαλαξίες;
Οι δύο σαφώς διακριτοί γαλαξίες είναι ο NGC 7733 (μικρότερος, κάτω δεξιά) και ο NGC 7734 (μεγαλύτερος, πάνω αριστερά). Ο τρίτος γαλαξίας, με την προσωρινή ονομασία NGC 7733N, μπορεί να εντοπιστεί στον άνω βραχίονα του γαλαξία NGC 7733, εκεί ακριβώς όπου φαίνεται να υπάρχει ένας «κόμβος» συσσωρευμένης ύλης, που κρύβεται πίσω από νέφη σκόνης. Ο «κόμβος» αυτός θα μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί ότι ανήκει στον γαλαξία NGC 7733. Η ανάλυση όμως των σχετικών δεδομένων δείχνει ότι αυτός έχει μια σημαντική πρόσθετη ερυθρομετατόπιση, που σημαίνει ότι βρίσκεται μακρύτερα από τον γαλαξία NGC 7733 και ως εκ τούτου ότι πιθανότατα είναι ένας διακριτός γαλαξίας.
Οι τρεις αυτοί γαλαξίες, που αλληλεπιδρούν βαρυτικά μεταξύ τους, βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλον, και όλοι μαζί περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στον νότιο αστερισμό Tucana.
Ορισμένοι αστρονόμοι θεωρούν ότι οι γαλαξίες αυτοί έχουν ήδη αρχίσει να συγχωνεύονται μεταξύ τους, σε μια μακραίωνη διαδικασία που θα ολοκληρωθεί με τον σχηματισμό ενός γιγάντιου γαλαξία.
Απόκρυψη του αστέρα Μπετελγκέζ: Το σπάνιο φαινόμενο που θα δούμε τα ξημερώματα της Τρίτης 12 Δεκεμβρίου 2023
Μιλώντας για αυτό το ξεχωριστό φαινόμενο η Αστροφυσικός και υπεύθυνη στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Φιόρη Αναστασία Μεταλληνού εξηγεί: «Ο Μπετελγκέζ είναι ένας λαμπερός αστέρας στον αστερισμό του Ωρίωνα και ένας από τους λαμπερότερους αστέρες του ουρανού, τον οποίο εύκολα αναγνωρίζουμε στις ανέφελες νύχτες του χειμώνα. Είναι υπεργίγαντας αστέρας με διάμετρο περίπου 700 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Απέχει από τη Γη μας περίπου 550 έτη φωτός. Τα ξημερώματα Δευτέρας προς Τρίτη 12/12 2023, ο αστεροειδής 319 Leona θα φαίνεται να περνά μπροστά από τον Μπετελγκέζ, με αποτέλεσμα να μειώσει σταδιακά τη λαμπρότητα του αστέρα. Η απόκρυψη θα είναι ορατή από την κεντρική Ασία, τη Νότια Ευρώπη, τη Φλόριντα και το Μεξικό. Στην Ελλάδα το φαινόμενο θα παρατηρηθεί στις 03:12 και θα διαρκέσει μόλις 15 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα το φαινόμενο έχει προγραμματιστεί να καταγραφεί από παρατηρητές σε: Κέρκυρα, Ιωάννινα, Γρεβενά, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική και Σκόπελο. Η απόκρυψη ενός τόσο λαμπερού αστέρα (πρώτου μεγέθους), όπως του Μπετελγκέζ είναι σχετικά σπάνιο φαινόμενο, αφού παρατηρείται από τη Γη ανά ορισμένες δεκαετίες. Οι παρατηρήσεις αποκρύψεων αστέρων από αστεροειδείς είναι σημαντικές για τους αστρονόμους καθώς ο ακριβής χρόνος παρατήρησης και η διάρκεια του φαινομένου, όταν καταγράφονται ταυτόχρονα από διαφορετικές τοποθεσίες, μπορούν να δώσουν πληροφορίες για το σχήμα και τις διαστάσεις των αστεροειδών. Δίνουν επίσης σημαντικές πληροφορίες για τον αστέρα που αποκρύπτεται, όπως για παράδειγμα την ύπαρξη συνοδού αστέρα που μπορεί να παρέμενε άγνωστος έως την συγκεκριμένη παρατήρηση».
Να λοιπόν που εκτός από την πανσέληνο και τις γνωστές εκλείψεις υπάρχουν και άλλα φαινόμενα, σπάνια, αλλά εξίσου ενδιαφέροντα, που μας δίνουν μια άλλη διάσταση γύρω από την ουράνια πραγματικότητα και τα μυστικά της.
Ο πλανήτης 9 μπορεί να μην είναι πλανήτης, αλλά κάτι τελείως διαφορετικό
Οι επιστήμονες έχουν μία αόριστη ιδέα για το πού θα μπορούσε να είναι. Υπάρχουν διάφοροι πιθανοί λόγοι για αυτό. Μπορεί απλώς να μην τον έχουμε εντοπίσει ακόμη ή να μην υπάρχει καθόλου. Επίσης, ο πλανήτης 9 θα μπορούσε να είναι μόνο ένας σωρός από βράχια.
Σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη από τους φυσικούς Katherine Brown του Hamilton College και Harsh Mathur του Πανεπιστημίου Case Western Reserve αυτό που έχουμε ερμηνεύσει ως απόδειξη ενός πλανήτη θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι ένα σημάδι ότι κάτι λείπει από το τρέχον μοντέλο για τη βαρύτητα.
Σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη από τους φυσικούς Katherine Brown του Hamilton College και Harsh Mathur του Πανεπιστημίου Case Western Reserve αυτό που έχουμε ερμηνεύσει ως απόδειξη ενός πλανήτη θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι ένα σημάδι ότι κάτι λείπει από το τρέχον μοντέλο για τη βαρύτητα.
Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη τους, οι μικρές ανωμαλίες στις τροχιές διαφόρων αντικειμένων που ορισμένοι αποδίδουν σε έναν κρυμμένο πλανήτη είναι επίσης συμβατές με ένα διαφορετικό είδος βαρυτικού μοντέλου, αυτού που ονομάζεται Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική (MOND).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι νόμοι του Νεύτωνα είναι χρήσιμοι. Είναι γνωστό, όμως, ότι δεν είναι τέλειοι. Τα ελαττώματα του νόμου της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα επιλύθηκαν από τη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν. Το μοντέλο MOND είναι μια εναλλακτική λύση που στηρίζεται στην άποψη ότι άλλα βαρυτικά φαινόμενα υπερισχύουν, όταν η νευτώνεια βαρυτική επιτάχυνση πέσει κάτω από ένα ορισμένο όριο.
Επειδή το MOND μπορεί να περιγράψει τη βαρυτική συμπεριφορά γαλαξιών που δε φαίνεται να συνδέονται με την κανονική ύλη - απροσδόκητες καμπύλες περιστροφής κ.α. - γίνεται μία ελκυστική εναλλακτική λύση για τη μελέτη της σκοτεινής ύλης. Ωστόσο δεν έχει μελετηθεί σε μικρότερες κλίμακες.
«Το MOND είναι πολύ καλό στην εξήγηση παρατηρήσεων σε γαλαξιακή κλίμακα. Δεν περίμενα ότι θα είχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα», είπε ο Harsh Mathur.
Η ύπαρξη του Πλανήτη 9 είχε εξαχθεί ως συμπέρασμα, αφού οι επιστήμονες είχαν παρατηρήσει στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα μια περίεργη ομαδοποίηση τροχιών. Εκεί, μπορούν να βρεθούν τεράστιοι αριθμοί μικρών παγωμένων βράχων, σε μεγάλες τροχιές. Ο τρόπος με τον οποίο ορισμένοι από αυτούς τους βράχους έχουν παρατηρηθεί να συσσωρεύονται στις τροχιές τους θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι έχουν συγκεντρωθεί από τη βαρυτική επίδραση ενός μεγάλου πλανήτη.
Οι καθηγητές της έρευνας σκέφτηκαν ότι αυτές οι παρατηρήσεις ομαδοποίησης μπορεί να μην είναι συμβατές με το MOND. Έτσι έκαναν μία έρευνα για τις τροχιές των αντικειμένων της Ζώνης του Κάιπερ του εξωτερικού ηλιακού συστήματος με το μοντέλο MOND για να παρατηρήσουν πώς συμπεριφέρονται.
Με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσαν ότι και ένας σωρός βράχων συμπεριφέρονταν σχεδόν ακριβώς όπως η παρατηρηθείσα ομαδοποίηση. Σύμφωνα με τη θεωρία του MOND, οι υπολογισμοί τους υποδηλώνουν ότι μερικά από τα αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα θα πρέπει να έλκονται και να ευθυγραμμίζονται με το βαρυτικό πεδίο του γαλαξία μας με την πάροδο του χρόνου.
Φυσικά δεν είναι αρκετό ισχυριστεί κανείς με βεβαιότητα ότι το MOND εξηγεί την περίεργη συμπεριφορά αυτών μακρινών βράχων και όχι ένας πλανήτης. Σε αυτή την φάση δεν έχουμε αρκετά δεδομένα προκειμένου να υποστηριχθεί η ύπαρξη ή όχι του πλανήτη 9.
Επειδή το MOND μπορεί να περιγράψει τη βαρυτική συμπεριφορά γαλαξιών που δε φαίνεται να συνδέονται με την κανονική ύλη - απροσδόκητες καμπύλες περιστροφής κ.α. - γίνεται μία ελκυστική εναλλακτική λύση για τη μελέτη της σκοτεινής ύλης. Ωστόσο δεν έχει μελετηθεί σε μικρότερες κλίμακες.
«Το MOND είναι πολύ καλό στην εξήγηση παρατηρήσεων σε γαλαξιακή κλίμακα. Δεν περίμενα ότι θα είχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα», είπε ο Harsh Mathur.
Η ύπαρξη του Πλανήτη 9 είχε εξαχθεί ως συμπέρασμα, αφού οι επιστήμονες είχαν παρατηρήσει στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα μια περίεργη ομαδοποίηση τροχιών. Εκεί, μπορούν να βρεθούν τεράστιοι αριθμοί μικρών παγωμένων βράχων, σε μεγάλες τροχιές. Ο τρόπος με τον οποίο ορισμένοι από αυτούς τους βράχους έχουν παρατηρηθεί να συσσωρεύονται στις τροχιές τους θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι έχουν συγκεντρωθεί από τη βαρυτική επίδραση ενός μεγάλου πλανήτη.
Οι καθηγητές της έρευνας σκέφτηκαν ότι αυτές οι παρατηρήσεις ομαδοποίησης μπορεί να μην είναι συμβατές με το MOND. Έτσι έκαναν μία έρευνα για τις τροχιές των αντικειμένων της Ζώνης του Κάιπερ του εξωτερικού ηλιακού συστήματος με το μοντέλο MOND για να παρατηρήσουν πώς συμπεριφέρονται.
Με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσαν ότι και ένας σωρός βράχων συμπεριφέρονταν σχεδόν ακριβώς όπως η παρατηρηθείσα ομαδοποίηση. Σύμφωνα με τη θεωρία του MOND, οι υπολογισμοί τους υποδηλώνουν ότι μερικά από τα αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα θα πρέπει να έλκονται και να ευθυγραμμίζονται με το βαρυτικό πεδίο του γαλαξία μας με την πάροδο του χρόνου.
Φυσικά δεν είναι αρκετό ισχυριστεί κανείς με βεβαιότητα ότι το MOND εξηγεί την περίεργη συμπεριφορά αυτών μακρινών βράχων και όχι ένας πλανήτης. Σε αυτή την φάση δεν έχουμε αρκετά δεδομένα προκειμένου να υποστηριχθεί η ύπαρξη ή όχι του πλανήτη 9.
Η παλαιότερη ταχεία έκρηξη ραδιοκυμάτων ανοίγει τον δρόμο για τη μέτρηση της μάζας του Σύμπαντος
Επιπλέον, αυτή η έκρηξη, που ονομάστηκε FRB 20220610A, είναι από τις πιο ενεργητικές που έχουν παρατηρηθεί ποτέ, καθώς σε ένα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου απελευθέρωσε το ισοδύναμο της συνολικής εκπομπής του Ήλιου για 30 χρόνια. Η πηγή της έκρηξης εντοπίστηκε από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου (ESO) και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για μία ομάδα δύο ή τριών γαλαξιών που συγχωνεύονται.
Οι ταχείες εκρήξεις ραδιοκυμάτων, φευγαλέες εκρήξεις ενέργειας που είναι φωτεινότερες από ολόκληρους γαλαξίες, μπορούν να εκπέμψουν τόση ενέργεια σε χιλιοστά του δευτερολέπτου όση εκπέμπει ο Ήλιος σε λίγες ημέρες. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 50 τέτοιες εκρήξεις.
Μπορεί ακόμα να μην είναι γνωστό τί προκαλεί αυτές τις τεράστιες εκρήξεις ενέργειας, ωστόσο η ανακάλυψη προσφέρει νέες πληροφορίες για το μακρινό σύμπαν. Επιβεβαιώνεται, επίσης, ότι οι FRB μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση της «χαμένης» ύλης μεταξύ των γαλαξιών και να παρέχουν έναν νέο τρόπο για την εκτίμηση της μάζας του Σύμπαντος. Οι τρέχουσες μέθοδοι εκτίμησης της μάζας του Σύμπαντος δίνουν αντικρουόμενες απαντήσεις.
«Αν μετρήσουμε την ποσότητα της κανονικής ύλης στο Σύμπαν - τα άτομα από τα οποία είμαστε όλοι φτιαγμένοι - διαπιστώνουμε ότι λείπει περισσότερο από το μισό από αυτό που θα έπρεπε να υπάρχει σήμερα. Πιστεύουμε ότι η ύλη που λείπει κρύβεται στον χώρο μεταξύ των γαλαξιών, αλλά μπορεί να είναι τόσο θερμή και διάχυτη που είναι αδύνατον να τη δούμε με τις συνήθεις τεχνικές», εξηγεί ο καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Swinburne της Αυστραλίας, Ράιαν Σάνον, ένας από τους διευθυντές της μελέτης. «Οι ταχείες εκρήξεις ραδιοκυμάτων ανιχνεύουν αυτό το ιονισμένο υλικό», προσθέτει ο ίδιος.
Now on TV
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  | |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
 |  |  |  |
Οι πηγές μας
-
24ωρο
-
αυτοΔΙΟΙκηΣη
-
ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
-
δikaiologitika.gr
-
Ελλάδα Press
-
Ζούγκλ@
-
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
-
Μ@ΚΕΛΕΙΟ.gr
-
Ξυπνήστε Ρε
-
ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ
-
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.gr
-
ΣΚΑΪ
-
ΤΑ ΝΕΑ
-
ΤΟ ΒΗΜΑ
-
ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
-
το χωνί
-
AlfaVita
-
ALPHAFREEPRESS
-
AROURAIOS
-
Athens magazine
-
ATHENS voice.gr
-
ATHLETIKO
-
BRIEFING NEWS
-
Capital.gr
-
CCN Greece
-
cookpad
-
Coolweb.gr
-
diaforetiko
-
dwrean.net
-
e-dimosio.gr
-
economy 365
-
EL ΜΟΝΟ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
-
EleftherosTypos.gr
-
emprosnet
-
enikos.gr
-
eretikos.gr
-
FAY'S BOOK
-
Filathlos.gr
-
FLASH.GR
-
FORTUNE GREECE
-
gazzetta.gr
-
Google Ειδήσεις
-
healthview
-
HellasJournal
-
iefimerida
-
iEidiseis.gr
-
in.gr
-
InfoKids.gr
-
intronews
-
Karfitsa.gr
-
kourdistoportocali
-
LEFT.gr
-
liberal
-
LiFO
-
MATRIX24
-
MEGA
-
MHXANH του ΧΡΟΝΟΥ
-
msn.gr
-
naftemporiki.gr
-
NEWPOST
-
news 247
-
NEWS.GR
-
newsbeast.gr
-
NEWSBOMB
-
NEWSBREAK
-
newsique.gr
-
NEWSIT
-
ONALERT
-
ONEMAN
-
ONMED.GR
-
OnSports
-
otherside.gr
-
pagenews.gr
-
PATRAS EVENTS
-
Perierga.gr
-
politik.gr
-
PRONEWS
-
Protagon
-
real.gr
-
SecNews
-
SPIROS SOULIS
-
SPORT24
-
SPORtime
-
Techblog
-
the CaLLER
-
THE HUFFINGTON POST
-
THE PRESIDENT
-
THETOC
-
tilegrafima
-
TO10.GR
-
TRELO KOUNELI
-
tribune
-
tvxs
-
usay.gr
-
xristika.gr
-
YOURTIPSTER
