Η απόπειρα αρπαγής δεν πέτυχε. Αλλά η βία ήταν πραγματική. Τόσο πραγματική που άφησε σημάδι στον λαιμό του. Και ακόμη πιο πραγματικό είναι το ερώτημα που μένει πίσω: πώς γίνεται, σε ώρα αιχμής, με κόσμο γύρω, να εκτυλίσσεται ένα τέτοιο περιστατικό σχεδόν ανενόχλητα;
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς ένα ακόμη περιστατικό μικροεγκληματικότητας. Είναι η αίσθηση ότι κάποιοι δρουν με την πεποίθηση πως δε θα υπάρξουν συνέπειες. Ότι μπορούν να επιλέγουν στόχους, να επιτίθενται και αν δεν τα καταφέρουν να αποχωρούν χωρίς ουσιαστικό φόβο.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.
Υπάρχει επαρκής παρουσία ασφάλειας σε τέτοια κομβικά σημεία;
Υπάρχει άμεση αντίδραση ή απλώς καταγραφή περιστατικών;
Ο σταθμάρχης ενημερώθηκε, αλλά τί σημαίνει αυτό στην πράξη; Κινήθηκε κάποια διαδικασία ή το συμβάν προστέθηκε απλώς στη λίστα των «γνωστών αγνώστων»;
Δε χρειάζονται υπερβολές ούτε γενικεύσεις. Χρειάζεται όμως ειλικρίνεια: όταν τέτοια περιστατικά επαναλαμβάνονται, το μήνυμα που περνά είναι λάθος. Δεν αφορά μόνο στο θύμα. Αφορά σε όλους όσοι κινούνται καθημερινά σε μέσα μαζικής μεταφοράς και αρχίζουν να νιώθουν ότι η ασφάλεια είναι περισσότερο θέμα τύχης παρά οργάνωσης.
Η ανοχή, πραγματική ή αντιληπτή, γεννά θράσος. Και το θράσος, με τη σειρά του, γεννά επανάληψη.
Το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε εύκολους ενόχους ή να στοχοποιήσουμε ομάδες ανθρώπων. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει σαφής, ορατή και άμεση αντίδραση σε τέτοιες πράξεις. Γιατί αλλιώς, η επόμενη «αλυσίδα» μπορεί να μην είναι το μόνο που θα προσπαθήσουν να πάρουν.
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
0 comments
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ, τα σχόλιά σας να μην περιέχουν βωμολοχίες, να μην είναι γραμμένα σε greeklish και με κεφαλαία γράμματα και να μην περιέχουν οποιοδήποτε διαφημιστικό περιεχόμενο. Σε διαφορετική περίπτωση δε θα δημοσιεύονται. Για οποιαδήποτε απορία ανατρέξτε στους όρους χρήσης του ιστολογίου.