Ο Γιάννης είναι μια από τις τυχερές περιπτώσεις της σημερινής νέας γενιάς, που γλίτωσε το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο. Πολύ καλός μαθητής, με έφεση στις ξένες γλώσσες και ενδιαφέρον για τα δημόσια πράγματα, είχε την τύχη στα 18 του να φύγει με υποτροφία για το Harvard, όπου μέσα σε τρία χρόνια τελείωσε τις σπουδές του στον τομέα της Βιολογίας.
Τον είδα το καλοκαίρι και μου διηγήθηκε τον μέχρι στιγμής απολογισμό των σπουδών του, αλλά και τα άμεσα επαγγελματικά του σχέδια. Στη διάρκεια της φοίτησής του είχε τη δυνατότητα να εργασθεί σε διάφορες δουλειές που είχαν σχέση με αυτό που σπουδάζει και με τα ενδιαφέροντά του, αποκομίζοντας ένα καλό χαρτζιλίκι για τα προς το ζην, αλλά και κερδίζοντας σημαντικές εμπειρίες πάνω στον επιστημονικό τομέα που τον ενδιαφέρει.
Αυτά λίγο έως πολύ τα ήξερα. Τα φρέσκα που έμαθα έχουν να κάνουν με τον τρόπο που λειτουργούν οι ιδιωτικές εταιρείες στο εξωτερικό και πώς το Πανεπιστήμιο συνδέεται με τον ιδιωτικό τομέα. Ούτε προσωπικά δεδομένα ζητούν από τα Πανεπιστήμια, ούτε τίποτα κρυφά μυστικά από τις διοικήσεις τους. Απλά ο ιδιωτικός τομέας είναι παρών σε όλες τις σημαντικές εκδηλώσεις κάθε έτους των καλών Πανεπιστημίων. Για παράδειγμα, όταν δίνονται τα βραβεία της χρονιάς, καταγράφουν τα ονόματα των σπουδαστών που ξεχωρίζουν. Γιατί από αυτούς θα προκύψουν τα μελλοντικά τους στελέχη.
Κάπως έτσι έπεσαν πάνω στον Γιάννη τρεις πολυεθνικές εταιρίες, όταν άκουσαν ότι είναι ένας από τους καλύτερους της χρονιάς του. Μάλιστα το πρέσινγκ ήταν τόσο μεγάλο που του έκαναν ακόμη και το τραπέζι για να εξασφαλίσουν το «ναι» σε μελλοντική συνεργασία.
Έτσι ο Γιάννης από τη Θεσσαλονίκη βρέθηκε στα 22 του σε μεγάλη αμερικανική πολυεθνική εταιρεία παροχής συμβουλών να ξεκινά μια καριέρα με μεγάλες προοπτικές. Με μισθό που θα ζήλευαν ακόμη και πολλοί Ευρωπαίοι μάνατζερ μεγαλύτερης ηλικίας και με την προοπτική σε δύο χρόνια - οπότε τελειώνει το συμβόλαιό του - να κάνει τις σπουδές ιατρικής που επιθυμεί, έτσι ώστε να διευρύνει το γνωστικό του πεδίο και να ανεβάσει ακόμη πιο πολύ την αξία του.
Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, όπου ο δημόσιος χαρακτήρας του Πανεπιστημίου έχει αγιοποιηθεί, οι πανεπιστημιακοί μας, αλλά και σχεδόν όλα τα κόμματα φοβούνται ακόμη και την αξιολόγηση.
Πηγή: agelioforos.gr
0 comments
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ, τα σχόλιά σας να μην περιέχουν βωμολοχίες, να μην είναι γραμμένα σε greeklish και με κεφαλαία γράμματα και να μην περιέχουν οποιοδήποτε διαφημιστικό περιεχόμενο. Σε διαφορετική περίπτωση δε θα δημοσιεύονται. Για οποιαδήποτε απορία ανατρέξτε στους όρους χρήσης του ιστολογίου.