Μόνο που εδώ το σόου είχε μια μικρή παραλλαγή:
Καθώς το τυρί πέφτει πάνω στη μακαρονάδα, εμφανίζονται και κόκκινες ίνες. Όχι από κάποιο τυρί. Από την πετσέτα. Ο σερβιτόρος, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, τρίβει μαζί το τυρί ΚΑΙ την πετσέτα.
Ο πελάτης το προσέχει, αφού του λέει να σταματήσει και τον ρωτά:
Και τελικά:
Τί ακριβώς ελέγχουν οι οργανισμοί πιστοποίησης ποιότητας;
Τα κάδρα στον τοίχο;
Ο πελάτης το προσέχει, αφού του λέει να σταματήσει και τον ρωτά:
«Τί είναι αυτό το κόκκινο πάνω στο τριμμένο τυρί;»
Ο σερβιτόρος παγώνει. Σαστισμένος, ανέκφραστος, χωρίς καμία αντίδραση. Ο πελάτης, αναγκαστικά απομακρύνει μόνος του τις ίνες μαζί με το τυρί μπροστά στα μάτια του σερβιτόρου, γιατί προφανώς σε αυτή τη χώρα ο πελάτης πρέπει να λειτουργεί και ως ποιοτικός ελεγκτής.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ανησυχητικό κομμάτι.
Ο ίδιος σερβιτόρος πηγαίνει στο δεύτερο άτομο του τραπεζιού και ξεκινά ακριβώς την ίδια διαδικασία. Τρίψιμο τυριού μαζί με την πετσέτα. Ο δεύτερος πελάτης τον σταματάει νωρίς, έχοντας ήδη καταλάβει ότι όσο περισσότερο τυρί, τόσο περισσότερη… υφαντουργία.
Και τι ΔΕΝ συμβαίνει;
❌ Καμία συγγνώμη
❌ Καμία πρόταση για αντικατάσταση πιάτου
❌ Καμία απόσυρση του τυριού
❌ Καμία αίσθηση ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά
Σαν να μην έγινε τίποτα.
Σαν να είναι απολύτως φυσιολογικό.
Σαν να λέμε «έλα μωρέ, λίγο ύφασμα έπεσε».
Και εδώ μπαίνουν τα ερωτήματα, όχι πια ειρωνικά, αλλά σοβαρά:
Σε τί χώρα ζούμε;
Υπάρχουν υγειονομικοί έλεγχοι στους χώρους εστίασης;
Υπάρχουν εκπαιδεύσεις προσωπικού για βασικούς κανόνες υγιεινής;
Υπάρχουν διαδικασίες για το πώς αντιδράς όταν μολύνεις το πιάτο του πελάτη μπροστά στα μάτια του;
Ο σερβιτόρος παγώνει. Σαστισμένος, ανέκφραστος, χωρίς καμία αντίδραση. Ο πελάτης, αναγκαστικά απομακρύνει μόνος του τις ίνες μαζί με το τυρί μπροστά στα μάτια του σερβιτόρου, γιατί προφανώς σε αυτή τη χώρα ο πελάτης πρέπει να λειτουργεί και ως ποιοτικός ελεγκτής.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ανησυχητικό κομμάτι.
Ο ίδιος σερβιτόρος πηγαίνει στο δεύτερο άτομο του τραπεζιού και ξεκινά ακριβώς την ίδια διαδικασία. Τρίψιμο τυριού μαζί με την πετσέτα. Ο δεύτερος πελάτης τον σταματάει νωρίς, έχοντας ήδη καταλάβει ότι όσο περισσότερο τυρί, τόσο περισσότερη… υφαντουργία.
Και τι ΔΕΝ συμβαίνει;
❌ Καμία συγγνώμη
❌ Καμία πρόταση για αντικατάσταση πιάτου
❌ Καμία απόσυρση του τυριού
❌ Καμία αίσθηση ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά
Σαν να μην έγινε τίποτα.
Σαν να είναι απολύτως φυσιολογικό.
Σαν να λέμε «έλα μωρέ, λίγο ύφασμα έπεσε».
Και εδώ μπαίνουν τα ερωτήματα, όχι πια ειρωνικά, αλλά σοβαρά:
Σε τί χώρα ζούμε;
Υπάρχουν υγειονομικοί έλεγχοι στους χώρους εστίασης;
Υπάρχουν εκπαιδεύσεις προσωπικού για βασικούς κανόνες υγιεινής;
Υπάρχουν διαδικασίες για το πώς αντιδράς όταν μολύνεις το πιάτο του πελάτη μπροστά στα μάτια του;
Και τελικά:
Τί ακριβώς ελέγχουν οι οργανισμοί πιστοποίησης ποιότητας;
Τα κάδρα στον τοίχο;
Ο πελάτης πρέπει να κάνει παρατήρηση για στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής;
Δε μιλάμε για γκουρμέ απαιτήσεις. Δε μιλάμε για «δύσκολο πελάτη». Μιλάμε για στοιχειώδη υγιεινή, επαγγελματισμό και αντίδραση.
Δε μιλάμε για γκουρμέ απαιτήσεις. Δε μιλάμε για «δύσκολο πελάτη». Μιλάμε για στοιχειώδη υγιεινή, επαγγελματισμό και αντίδραση.
Πρόταση για την επόμενη φορά:
Τουλάχιστον την επόμενη φορά έχετε την ευγενή καλοσύνη να ρωτήσετε τον πελάτη που θα ζητήσει τριμμένο τυρί για τα μακαρόνια του αν είναι αλλεργικός στις ίνες της πετσέτας.
0 comments
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ, τα σχόλιά σας να μην περιέχουν βωμολοχίες, να μην είναι γραμμένα σε greeklish και με κεφαλαία γράμματα και να μην περιέχουν οποιοδήποτε διαφημιστικό περιεχόμενο. Σε διαφορετική περίπτωση δε θα δημοσιεύονται. Για οποιαδήποτε απορία ανατρέξτε στους όρους χρήσης του ιστολογίου.