Διαβάστε τὸν δεκάλογο ἐδώ.
Ἐν πρώτοις ἐπιθυμῶ νά δηλώσω ὅτι ἐπιχειρῶ τήν ἀνατροπή χάριν τῆς ἀληθείας καί μόνον. Στοχεύω στούς ἀναγνῶστες τοῦ blog καί ὄχι στόν ἀρθρογράφο, ὁ ὁποῖος, ὡς πρός τίς ἐθνολογικές του ἀντιλήψεις, μοῦ φαίνεται διεθνιστής, ἤ τουλάχιστον ὑποκινούμενος ἀπό διεθνιστᾶς, εἴτε ἑκουσίως εἴτε ἀκουσίως. Δικαίωμά του νά ἔχει τίς ἀπόψεις του, ἀλλά καλό εἶναι νά παρουσιάζεται ἕνα θέμα ἀπό πολλές ὀπτικές γωνίες, πρός διαμόρφωση ἰδίας γνώμης ἐξ ἑκάστου ἠμῶν. Τό ἐπικίνδυνο στή περίπτωση αὐτή εἶναι ὅτι εἶναι ἀναμεμιγμένο τό ψέμα μέσα στήν ἀλήθεια, πρᾶγμα πού ἀπαιτεῖ μεγαλύτερη νήψη καί προσοχή.
1. «Κατά τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας δέν ὑπῆρξαν βίαιοι ἐξισλαμισμοί…»
Ἐδῶ το σωστό ἦτο νά πεῖ «δέν ὑπῆρξαν ἐκτεταμένοι, μαζικοί, φονικά βίαιοι ἐξισλαμισμοί στόν ἐλλαδικό χῶρο ὅπως σέ ἄλλες περιοχές τῶν Βαλκανίων.» Κι αὐτό ἐπειδή ὑπῆρξαν καί μαζικοί καί βίαιοι ἐξισλαμισμοί, καί ἐξηγοῦμαι.
Κατά τούς Ἱστορικούς, μετά τήν Αλωση τῆς Πόλης, τό 1/3 τῶν Ἑλλήνων ἐξισλαμίσθησαν, τό 1/3 διεσκορπίσθη, κυρίως στή Δύση, καί τό ὑπόλοιπο 1/3 ἔμειναν Ραγιάδες, ἡ μαγιά ἀπό τήν ὁποία βγήκαμε ἐμεῖς. Ἠτο οἱ ἥρωες, οἱ ὁποῖοι προτίμησαν νά παραμείνουν ὑπήκοοι δευτέρας κατηγορίας, σκλάβοι, παρά νά προδόσουν τήν πίστη καί τό ἔθνος τους. Νά λοιπόν οἱ μαζικοί ἐξισλαμισμοί. Τί μαζικότερο τοῦ ἑνός τρίτου τοῦ πληθυσμοῦ; Ἁπλά δέν ἔγιναν μέ φωτιά καί τσεκοῦρι σέ μιά μέρα, ἀλλά μέ φορολογικές πιέσεις καί σέ μεγάλες χρονικές περιόδους. Ποιός δέν γνωρίζει ὅτι ὅποιος ἐξισλαμίζετο εἶχε φορολογικές ἐλαφρύνσεις;
Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, τό βίαιο, δέν ὁριοθετεῖται μόνο στή σωματική βία, μέ τό σπαθί δηλαδή. Γιατί τέτοιους ἐξισλαμισμούς ἔχουμε μόνον 140 περίπου καταγεγραμμένους, σέ ὅλη τήν Τουρκοκρατία. Εἶναι οἱ λεγόμενοι Νεομάρτυρες, οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ὁποίων ἦτο ἐξισλαμισμένοι Χριστιανοί οἱ ὁποῖοι ἀργότερα μετενόησαν καί ἀπεκήρυξαν τόν Ἰσλαμισμό, τό ὁποῖο σύμφωνα μέ τό Κοράνιο, ἐπιφέρει τόν θάνατο.(1) Δέν πρόκειται γιά μαζικούς, λοιπόν. Ἀλλά οἱ δυσβάστακτοι φόροι, ὁ κεφαλικός, τό παιδομάζωμα (βλ. παρακάτω) εἶναι μορφή βίας, ὅσο κι ἄν θέλουν κάποιοι νά τά ὡραιοποιήσουν. Μήπως σήμερα δέν μᾶς ἀσκεῖται βία, γιά νά πληρώνουμε τούς ἐπίσης δυσβάστακτους φόρους; Ἐπειδή δέν βλέπουμε σπαθί, δέν εἶναι βία; Ἄν χάσεις τό σπίτι σου, γιά παράδειγμα, καί πεθάνεις ἄστεγος, εἶναι εἰρηνικό;
2. «Ἡ ἐπάνδρωση τῶν Γενιτσάρων, ἀπό ἕνα χρονικό σημεῖο καί ἐπειτα τουλάχιστον, δέν γινόταν βιαίως…»
Ναί, εἶναι γεγονῶς ὅτι τό σῶμα τόν Γενιτσάρων, (Yeni Ҫeri, Νέος Στρατός), ὡς ἐπίλεκτο πού ἦτο ἀπέκτησε τεραστία ἐξουσία καί δικαιώματα. Μέχρι καί Σουλτάνο μποροῦσαν νά ἀλλάξουν, ὡς ἄδεται. Καί βεβαίως κάποιοι ὑπέκυπταν στό δέλεαρ νά βολέψουν τά παιδιά τους καί τά «ἔγραφαν» Γενιτσάρους. Αὐτό ὅμως δέν ἀναιρεῖ τό γεγονός ὅτι ἐγίνετο καί βιαῖα στρατολόγηση, ὡς ἀναγράφει καί ὁ Ἀπόστολος Βακαλόπουλος, καί ἔχει διατηρήσει ὁ λαός στή μνήμη του. Πάντρευαν τά ἀγόρια ἀπό 5 χρονῶν γιά νά μήν τά στρατολογήσουν, ἤ τά ἕντυναν μέ κοριτσίστικα ροῦχα.
Ἡ αἰτία πού σταμάτησαν οἱ βίαιες στρατολογήσεις ἦταν ἡ πίεση ἀπό τίς Μ. Δυνάμεις, καί κυρίως ἀπό τή Ρωσσία, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τό ρόλο τῆς προστάτιδος δυνάμεως τοῦ ὁμοδόξου ἔθνους μας (βεβαίως μέ γνώμονα τά δικά της συμφέροντα – δέν φρεναπατώμεθα). Αὐτό ἔγινε κατά τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ 18ου αἰῶνος, ὅταν ἡ Ὀθ. Αὐτοκρατορία ἠθέλησε νά δείξει «καλό πρόσωπο» στά ἀνθρώπινα δικαιώματα. (Κάτι μου θυμίζει αὐτό…). Ὁπότε, τεχνικῶς, μπορῶ νά πῶ ὅτι ἡ πρόταση 2 εἶναι σωστή.
3. «Οὐδέποτε κατά τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ὑπῆρξε… «κρυφό σχολειό»…»
Τό θέμα αὐτό χρῄζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Ἀπό τή μιά μεριά ἔχομε τά ἐπίσημα ἔγγραφα νά μᾶς λένε ὅτι δέν ὑπῆρξε κρυφό σχολειό. Γιά παράδειγμα:
- Ὁ Σπυρίδων Τρικούπης τό χαρακτηρίζει «Μέγα ψεῦδος» (Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, τ. Ά, σ. 229)
- Ο Ἰ. Φιλήμων «παχυλόν ψεῦδος» (Δοκίμιον Ἱστορικόν περί τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, τ. Γ, σ. 22)
- Ο Ἰ. Βλαχογιάννης λέγει ὅτι «Δέν ὑπάρχει καμμία ἱστορική μαρτυρία, ποῦ νά βεβαιώνει τήν ὕπαρξη κρυφοῦ σχολειοῦ» (Ἱστορική Ἀνθολογία, τ.Δ , σ. 285)
- Ο Finlay ἀποφαίνεται «τοῦτο δέν ἀνταποκρίνεται στήν ἀλήθεια» (Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεωνς, τ. Ά, σ. 217)
• Ἡ μόνη μαρτυρία εἶναι ὁ πίναξ τοῦ Γύζη «Τό κρυφό σχολειό», πού παρουσιάστηκε τό 1876.
Ἔχομε, ἐπίσης, φιρμάνια τοῦ Σουλτάνου πού ὑποτίθεται ὅτι δίνουν ἐλευθερίες στούς Ρωμιούς, ὅπως μᾶς ὀνόμαζε. Τό ἐρώτημα ὅμως εἶναι: ἐφηρμόζοντο οἱ νόμοι του; Μποροῦσαν νά ἐφαρμοστοῦν; Ἤ κατεπνίγοντο ἀπό τον φανατισμό τοῦ Ὀθωμανικοῦ λαοῦ;
Εἶναι γεγονός ὅτι οἱ Ὀθωμανοί Τοῦρκοι δέν ἦτο ὑπέρμαχοι τῶν γραμμάτων. Πίστευαν ὅτι ἕνας πιστός Ἰσλαμιστής πρέπει νά ἀρκεῖται στό Κοράνι γιά νά μπεῖ στόν Παράδεισο. Τί νά τά κάνει τά γράμματα; Ἐπίσης ἀπηγορεύετο νά μαθαίνουν ξένες γλῶσσες. Ἔτσι κάποιος ἔπρεπε νά κάνει αὐτές τίς δουλειές, στή θέση τους. Οἱ Ἕλληνες. Μέ φυσική ροπή πρός τή γνώση (ἴσως εἶναι στό DNA μας), σύντομα κατέκτησαν θέσεις ὅπως Γενικός Διερμηνεύς τοῦ Στόλου, καί Ὀσποδάρος τῆς Μολδαυΐας καί τῆς Βλαχίας, Ἰατρός τοῦ Σουλτάνου κλπ. Ναί, ὑπῆρχαν σέ ὅλη τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας κάποιες σχολές, καί μάλιστα ὀνομαστές, ὅπως ἡ Ἀκαδημία τῶν Κυδωνιῶν (Ἀϊβαλῆ) καί ἡ Σχολή τῆς Χίου. Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι ὑπῆρχε δωρεῶν παιδεία γιά ὅλους, σέ κάθε χωριό. Ὅταν ἔπρεπε νά πληρώσεις 15 μπαξίσια (φακελάκια) γιά νά πάρεις ἄδεια νά ἐπιδιορθώσεις τή χαλασμένη στέγη στήν Ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ, φανταστεῖτε τί ἔπρεπε νά πληρώσεις γιά νά λειτουργήσεις ἕνα δημοτικό σχολεῖο… Ἄρα λοιπόν, μπορεῖ νά μήν ὑπῆρχε ἐπίσημη ἀπαγόρευση γιά ἀνέγερση σχολείων, ἀλλά ἀνεπίσημα καί στήν οὐσία τά πράγματα ἦτο πολύ δύσκολα γιά νά χτίσεις ἕνα. Ἐξ ἄλλου πρέπει νά βρεθεῖ καί δάσκαλος. Οἱ χρονογράφοι τῆς Ἁλώσεως (Φραντζῆς κ.λπ.) λένε ὅτι ΟΛΟΙ σχεδόν οἱ λόγιοι δραπέτευσαν στή Δύση, ἀφίνοντας τούς Ραγιάδες σέ μαῦρο πνευματικά σκοτάδι. Φανταστεῖτε ὅτι κάποιος ἐπίσκοπος Δωρόθεος ὑπέγραψε «Δοροθεος»! Τί μόρφωση νά εἶχαν οἱ ὑπόλοιποι; Αὐτή ἡ κατάσταση ἄρχισε νά διορθώνεται μετά τούς 2 πρώτους αἰῶνες σκλαβιᾶς, ὅταν ἄρχισαν νά ἐπιστρέφουν Ἕλληνες μορφωμένοι ἀπό τή Δύση. Ἄρα λοιπόν εἶναι πολύ πιθανό σέ μερικά (ἤ στά περισσότερα) χωριά κάποιοι πού ἤξεραν λίγα γράμματα (ἀκόμα καί Μοναχοί, ὡς φαίνεται στόν πίνακα τοῦ Γύζη) νά δίδασκαν ἀνεπίσημα στά παιδιά τά «κολλυβογράμματα». Ὄχι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀπηγορεύετο ἡ ἵδρυση σχολείου, ἀλλά ἡ τιμή ἦτο ἀπαγορευτική! Μποροῦμε νά παραλληλήσουμε τό Κρυφό Σχολειό μέ ἕνα εἶδος φοροδιαφυγῆς!
4. «Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας…»
Ἐδῶ πρέπει νά τονιστεῖ ὅτι ὁ ὅρος Ἐκκλησία περιλαμβάνει τό σύνολο τῶν πιστῶν στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἐκκλησία δέν εἶναι μόνο οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ ἱερεῖς. Μάλιστα ὅσο πιό ψηλά ἀνεβαίνει κανείς, τόσο πιό ἐπιρρεπής εἶναι στή διαφθορά, γιατί, ὡς γνωστόν, ἡ ἐξουσία διαφθείρει. Ὅταν λέμε λοιπόν, ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας, πρέπει νά ξεκαθαρίζομε τί ἐννοοῦμε.
Ὁ ρόλος τοῦ ἀνωτέρου Κλήρου ἦτο γενικά πολύ ἀρνητικός στήν Ἐπανάσταση. Λέγω γενικά διότι υπήρχαν καί ἐξαιρέσεις.Ἔχομε τόν ἀφορισμό τοῦ Ρήγα καί τοῦ Θουρίου του τό 1805 ἀπό τόν Πατριάρχη Καλλίνικο. Ἔχομε τόν ἀφορισμό τοῦ Ὑψηλάντη ἀπό τόν Πατριάρχη Γρηγόριο τόν Ε’,τόν μετέπειτα ἐθνομάρτυρα, γιά τοῦ ὁποίου τήν ἐγκυρότητα ὅμως ὑπάρχουν ἐνστάσεις. (Δέν ἐτηρήθησαν οἱ νομοκανονικές διαδικασίες, ἔγινε ὑπό πίεση, κ.ἄ.) Ἀκόμη καί ὁ Παλαιῶν Πατρών Γερμανός ἦτο ἀρχικά ἀντίθετος, ἀλλά εὑρεθεῖς πρό τετελεσμένων γεγονότων, ἤλλαξε στάση. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀναμενόμενο. (Ὄχι καί ἀποδεκτό ὅμως).Αὐτοί ἔπαιζαν τό ρόλο τοῦ διοικητοῦ περιοχῆς στό Ὀθ. Κράτος. Συνέλεγαν φόρους, (ἴσως μερικές φορές λίγο παραπάνω ἀπό ὅ, τι τούς ἐπέβαλε ὁ Σουλτάνος, ξέρετε, γιά καμμιά Mercedes…) εἶχαν δικαστήριο, ἦταν δηλαδή Κυβερνητικοί. Μερικοί προσπαθοῦσαν νά κρατοῦν ἰσορροπίες, ἐνώ ἄλλοι ὄχι. Μερικοί ἐπίεζαν τόν λαό ἀφάνταστα, ὅπως ὁ«Ἅγιος» Λαρίσσης ἐπί Βελή Πασά, υἱοῦ τοῦ Ἀλῆ τῶν Ἰωαννίνων. Αὐτοί ἦτο πού δέν ἤθελαν ἐπανάσταση, εἶχαν βολευτεῖ. (Ὅπως καί σήμερα, πολλοί δέν θέλουν ἐπανάσταση… «Θά χάσουμε κι αὐτά πού ἔχομε», λένε. Καί ἅς εἶναι αὐτά πού ἔχουν 500 εὐρώ τόν μῆνα ἐκ τῶν ὁποίων 400 εὐρώ θέλει τό κράτος καί 150 εὐρώ αὐτοί, γιά νά τραφοῦν, μέ 5εὐρώ τή μέρα).
Ἀλλά ὑπῆρχαν καί κληρικοί πού δέν ἐπαναπαύτηκαν στήν κατάσταση πού βρῆκαν. Π.χ. ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰωσήφ Γκινάκας, βγῆκε κλέφτης στό πλευρό τοῦ Ἀνδρούτσου, τοῦ πατέρα τοῦ Ὀδυσσέα. Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, πασίγνωστο παράδειγμα. Ὁ Παπαφλέσσας, μεγάλη ἱστορία γιά νά τήν πιάσουμε. Ἡ Μονή τοῦ Ὄσ. Λουκᾶ στή Βοιωτία βοήθησε τήν Κλεφτουριά, ἔγινε καί μάχη ἐκεῖ. Θέλω νά πῶ, ὅτι δέν μποροῦμε νά βάλουμε ὅλη τήν Ἐκκλησία, δηλ. ὅλους τους πιστούς, σέ ἕνα καλοῦπι. Ἄλλοι ἦταν προσκυνημένοι στούς Τούρκους, ἄλλοι ὄχι. Ἅς ἀποφασίσουμε ἐμεῖς σήμερα μέ ποιούς θά ταχθοῦμε.
Ἀλλά καί ὡς θρησκεία ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ κατά τῆς βιαίας ἐπαναστάσεως γιά τήν ἐλευθερία, (ὅπως ἰσχυρίζονται μερικοί, κατηγορόντας τόν Ἀπ. Παῦλο γιά τήν Πρός Τιμόθεο Α’ ἐπιστολή του, κέφ. 6. Ἐκεῖ ἦτο εἰδική περίπτωσις: ὁ Χριστιανισμός διώκετο καί δέν ἔπρεπε νά δίδουν ἀφορμές νά κατηγορεῖται ἡ νέα θρησκεία ὡς ἀνταρσία). Γιά παράδειγμα ὁ Μέγας Ἀθανάσιος γράφει πρός κάποιον Ἀμοῦν Μονάζοντα: «οἶον, φονεύειν οὐκ ἔξεστιν, ἀλλ' ἐν πολέμοις ἀναιρεῖν τούς ἀντιπάλους καί ἔννομον καί ἐπαίνου ἄξιον•»(2). Τά σῦκα σῦκα λοιπόν καί τή σκάφη σκάφη. Ὄχι γενικεύσεις.
5. «Ἡ ἐξέγερση πού ἄρχισε τό 1821 εἶχε οὐσιαστικά κατασταλεῖ…»
Προσοχή! Ἐδῶ περιέχεται ὅλο το φιλοδυτικό καί ἀνθελληνικό δηλητήριο. Ὁ Φωτιάδης στό ὀγκῶδες ἔργο του γιά τόν Καραϊσκάκη περιγράφει λεπτομερῶς τή μάχη τῆς Ἀθήνας. Βασιζόμενος μόνο στούς χρονογράφους τῆς ἐποχῆς περιγράφει βῆμα πρός βῆμα πῶς οἱ πουλημένοι στούς Ἄγγλους κυβερνῆτες μας, μέ πρῶτο καί καλύτερο τόν Μαυροκορδάτο, παρέδωσαν τήν ἀρχιστρατηγία καί τήν ἀρχιναυαρχία σέ δύο τυχοδιῶκτες ἀλῆτες ψευτολόρδους Ἐγγλέζους: τόν Κόχραν καί τόν Τσώρτς. (Ὅσοι γνωρίζουν καλά ἱστορία πρέπει ἤδη νά αἰσθάνονται τίς τρίχες των νά ὀρθώνονται…). Ὁ Καραϊσκάκης δέν ἀντέδρασε ἀλλά ὑπήκουσε. 12.000 ἑλληνικό ἀσκέρι, γιά πρώτη φορά συναγμένος τέτοιος ἀριθμός, παρεταγένος ΒΑ τοῦ στρατοπέδου τοῦ Κιουταχῆ πού πολιορκοῦσε τήν Ἀθῆνα, παραδίδονται σέ ἄσχετους ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν …διαβάσει, γιά τό πῶς γίνεται μιά μάχη. Ἐνῷ μέχρι τήν ὥρα ἐκείνη ὁ Καραϊσκάκης πολεμοῦσε συνετά καί μετριοπαθῶς, ἐξαιτίας τῆς ὑπεροχῆς τοῦ τουρκικοῦ ἱππικοῦ, καί σημείωνε συνεχῶς ἐπιτυχίες, ἡ νέα διοίκηση ζήτησε κατά μέτωπο ἐπίθεση, καί μάλιστα χωρίς ἀντιπερισπασμό! Φυσικά ὁ Καραϊσκάκης τό θεώρησε αὐτοκτονία καί ἀρνήθηκε νά δώσει τέτοια ἐντολή. Ἀντίθετα ζήτησε καί πάλι νά κλείσουν τίς γραμμές ἀνεφοδιασμοῦ στόν Ὡροπό, καί ἔτσι, ἔλεγε, σέ 5 μέρες ὁ Κιουταχής θά εἶναι παρελθόν. (Ἤδη οἱ Ἀλβανοί μισθοφόροι του ἄρχιζαν νά λιποτακτοῦν).
Τί θά ἐγίνετο ἄν ἐτίθετο σέ ἐφαρμογή αὐτό τό σχέδιο; Τό λέει ὁ ἴδιος σέ γράμμα του πρός τόν Κολοκοτρώνη: «Ἀδελφέ, τοῦ λέει, (εἶχαν συμφιλιωθεῖ ἀπό τά περασμένα πού τούς ἔβαλαν οἱ φαναριῶτες νά τσακωθοῦν) βοήθα νά ξεμπερδέψω μέ τόν Κιουταχή, καί μετά μαζί κατεβαίνομε καί διώχνομε τόν Μπραΐμη ἀπό τόν Μοριά». Μετά θά μποροῦσαν νά ἀνέβουν πρός Λάρισα, ποιός ξέρει πού θά ἔφθαναν! Ἀλλά αὐτό τό σενάριο δέν τό ἤθελαν οἱ Μ. Δυνάμεις, οἱ «Σύμμαχοι» πού λέει ὁ ἀρθρογράφος. Μᾶς ἤθελαν δικό τους προτεκτοράτο. Ὄχι αὐτόνομο κράτος. Ἁπλά ἤθελαν νά πάρουν τή θέση τοῦ Σουλτάνου. Ἡ ἀπόδειξη φαίνεται σήμερα.
Ἔτσι λοιπόν ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ τόν Καραϊσκάκη, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν κατεύθυνση τοῦ τραύματός του, οἱ Ἐλληνάρες κυβερνητικοί, καί τό πεδίο ἦταν ἀνοιχτό στόν Κόχραν νά καταστρέψει τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Τήν ἑπομένη κιόλας ἡμέρα, ὅταν ὅλο το στρατόπεδο ἦταν ἀκόμη μουδιασμένο ἀπό τόν θάνατο τοῦ ἀγαπητοῦ τους ἡγέτη, χωρίς προετοιμασία, χωρίς ἀντιπερισπασμό, ἔστειλαν τό στράτευμα στό θάνατο. 2.000 σφαγιάστηκαν ἐκείνη τή μέρα, γιά τά συμφέροντα τῆς «προστάτιδος» Ἀγγλίας. Ἡ ἑλληνική καρδιά πονάει στήν ἐνθύμηση αὐτή. Ὁ νοῦς δέν μπορεῖ νά χωρέσει τό μέγεθος τῆς προδοσίας. Οἱ λοιποί διελύθησαν, μέ τίς γνωστές ἐπιπτώσεις.
Ἔτσι κατεστάλη ἡ Ἐπανάσταση, καί ὄχι ἀπό μόνη της. Γιά αὐτό καί ἔγινε ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου, καί ᾖρθαν καί τά γαλλικά τάγματα νά «διώξουν» τόν Ἰμπραΐμ. Γιά νά δεχθοῦμε ὅτι δέν μπορούσαμε μόνοι μας καί μᾶς ἠλευθέρωσαν ἄλλοι. Ποιοί; Αὐτοί πού κατέστρεψαν τό Βυζάντιο τό 1204. (Ξέρω, ξέρω, φταίγαμε καί μεῖς.). Ἀπό τήν ἄλλη, οἱ ὁμόδοξοι Ρώσσοι, δέν ἤθελαν νά γίνουμε καί πολύ μεγάλοι. Ο Μέγας Πέτρος εἶχε πεῖ «Οὐδέποτε θά ἐπιτρέψω τήν δημιουργία ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους.» Γιά νά μήν τρέφουμε φροῦδες ἐλπίδες. Ὅλοι κοιτοῦν τό συμφέρον τους.
6. Ἐπαναλαμβάνω τό ἐρώτημα πού ἔχω θέσει σέ ἄλλο ἄρθρο μου.
Ποιά κρατική ὑπόσταση; Ποιά ἀνεξαρτησία; Ἀπό τήν στιγμή πού δολοφονήθηκε ὁ Καποδίστριας μέχρι σήμερα, ποιοί μᾶς κυβερνοῦν; (Πλήν 2-3 ἐξαιρέσεων…) Γράφει σέ κανενός τήν ταυτότητα Ἕλλην Πολίτης; Εἴμεθα πολίται ἀνεξαρτήτου κράτους; Ποῦ εἶναι τό ἐθνικό μας νόμισμα; Ἀκόμα καί τήν δραχμή τήν ἐξέδιδε ὁ Rothschild, ἀφοῦ τοῦ ἀνῆκε τό 51% τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης (ἄν δέν ἀπατῶμαι). Ποῦ εἶναι τό ἑλληνικό τραπεζικό χρυσό; Πάμπολλες τέτοιες ἐρωτήσεις μπορῶ νά θέσω, ἀλλά δέν θέλω νά πλατειάσω περισσότερο. Πάντως δέν εἶναι εὔκολο νά κρίνουμε τή γεωστρατηγική πολιτική τῆς Ἀγγλίας, ἤ μᾶλλον τῆς Βρετανικῆς Παγκοσμίου Αὐτοκρατορίας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης (σήμερα ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπό τήν ἀγγλοαμερικανική αὐτοκρατορία). Ἡ ἀλήθεια εἶναι πάντα ἕνα βῆμα πέρα ἀπό ὅ,τι φθάνουμε. Δέν ξέρουμε γιατί ἀπεφάσισαν στό συνέδριο τοῦ Βερολίνου τήν προσάρτηση τῆς Θεσσαλίας στήν Ἑλλάδα. Μήπως γιά νά μπορέσουν νά πάρουν εὐκολότερα τα λεφτά ἀπό τά δάνεια πού τούς χρωστούσαμε; Λέω μιά ὑπόθεση καί ἐγώ. Ποιός ξέρει; Μήπως τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τόν ἀτυχῆ πόλεμο τοῦ 1897; Δέν θά μάθομε ποτέ.
7. «Στόν ἔνοπλο ἀγῶνα κατά τῶν Τούρκων μετεῖχαν ποικίλων ἐθνικῶν προελεύσεων κάτοικοι…»
Καί λοιπόν; Τό μόνο πού δείχνει αὐτό εἶναι πόσο «εὐγενικά» συμπεριεφέροντο πρός ὅλους οἱ Τοῦρκοι. (Μᾶλλον οἱ Ὀθωμανοί. Ὁ Κεμάλ τούς ἔκανε Τούρκους). Εἰδικά γιά τούς πρώην ἀδελφούς μας τούς Ἀλβανούς ἔχω γράψει στό ἄρθρο μου γιά τό πλήρωμα τοῦ Μιαούλη. Γιά τή λέξη «ἀρβανίτης» ὅμως πρέπει νά σημειώσω λίγα τινά, γιατί χρησιμοποιεῖται ὡσάν νά πρόκειται γιά μή Ἕλληνες.
Τί κάνει κάποιον Ἕλληνα; Ἡ Καταγωγή (DNA); Ἡ Γλῶσσα; Ἡ Θρησκεία; Ἡ Συνείδηση; Ὅλα τα παραπάνω; Κάποια ἀπό τά παραπάνω; Κάτι ἄλλο; Τό ὅτι μερικοί ἀσπάσθησαν τήν ἀλβανική γλῶσσα γιά νά γλυτώσουν κάποια βάσανα ἀπό τούς Τουρκαλβανούς τυράννους, τούς κάνει Ἀλβανούς; Σύμφωνα μέ κάποια μελέτη σήμερα στήν Ἑλλάδα, οἱ Ἀρβανῖτες εἶναι 75% Ἕλληνες στήν καταγωγή καί 25% Ἀλβανοί. Οἱ Σουλιῶτες ἦταν 50-50. Πειράζει πού ἐνσωματώθηκαν στόν ἐθνικό μας κορμό καί μερικοί Βλάχοι; Τό ποσοστό τούς εἶναι ἀμελητέο ἐπί τοῦ πληθυσμοῦ. Οἱ σλαυόφωνοι εἶχαν ἑλληνικότατη συνείδηση. (Γι' αυτό καί δέν λέγονται Σλαύοι). Γιατί νά δημιουργοῦμε θέματα ἐκεῖ ποῦ δέν ὑπάρχουν;
8. Βαλκανικοί Πόλεμοι
Θαυμάζω τό ἀνθελληνικό μένος πού χαρακτηρίζει τούς διεθνίζοντας ἀρθρογράφους τῶν ἐπισήμων ΜΜΕ. (Ξέρετε, αὐτά πού καθορίζουν τί «εἶναι» ἡ πραγματικότητα, ἱστορική, εἰδησεογραφική, ὁτιδήποτε). Ἀκόμα καί τό Ἀμερικανοκίνητο National Geographic, στή μονογραφία «Ἡ μεγάλη ἐξόρμηση, 1912-1913: Ὁ διπλασιασμός τῆς Ἑλλάδας κατά τούς Βαλκανικούς πολέμους», ἀκόμα καί αὐτοί εἶναι πιό ἀντικειμενικοί. Μοιρασιά; Δέν ἔχουν ἀκούσει τίποτα γιά τή μάχη τοῦ Κιλκίς-Λαχανά μέ τούς Βουλγάρους; Ἤ γιά τή μάχη τῶν Γιαννιτσῶν μέ τούς Τούρκους; Ποιά μοιρασιά; Ὅ,τι μᾶς πῆραν μέ τή βία στό παρελθόν, τό πήραμε μέ τό σπαθί μας τότε. Δέν μᾶς χάρισαν σπιθαμή. Ἀκόμη, χάσαμε τή Β. Ἤπειρο πού εἴχαμε ἀπελευθερώσει μέ τόν στρατό. Ἐδῶ παραλίγο νά μᾶς πάρουν οἱ Βούλγαροι τή Θεσσαλονίκη, ὅπου σκάβει τό Μετρό καί βρίσκουν συνέχεια ἑλληνορωμαϊκά εὐρήματα. Εὐτυχῶς πού εἴχαμε Βενιζέλο τότε καί ἔχομε τέτοια συμπρωτεύουσα σήμερα.
Ἡ σύνθεση τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι κάτι πού ἀλλάζει εὔκολα μέ τίς γεωπολιτικές καταστάσεις. (Εἴδαμε πῶς οἱ Ἀλβανοί ἀνέκτησαν τό Κοσσυφοπέδιο, ἀρχέγονο τόπο τῶν Ἰλλυρίων, πού εἶχαν ὅμως κρατήσει οἱ Σλαύοι γιά ἑκατοντάδες χρόνια.) Τό ὅτι ἐπέτρεψε ὁ Σουλτάνος στούς Ἑβραίους ποῦ ἔφυγαν ἀπό τήν Ἱσπανία (κακήν κακῶς) νά ἐγκατασταθοῦν στή Θεσσαλονίκη, τήν καθιστά ἑβραϊκή; (Οἱ ἴδιοι πάντως οἱ Ἑβραῖοι δηλώνουν Ἕλληνες Ἰουδαῖοι στό θρήσκευμα. Οὐδέν σχόλιον.) Τί λογική εἶναι αὐτή; Ἀλλά καί στό κάτω-κάτω τήν πήραμε μέ τό σπαθί μας ἀπό τούς Τούρκους. Ὅπως μᾶς τήν εἶχαν πάρει στό παρελθόν οἱ Ἐνετοί καί ἀργότερα οἱ Τοῦρκοι. Τί νά κάνομε; Ἡ ζωή εἶναι σκληρή. Ὁ νικητής τά παίρνει ὅλα, ὁ χαμένος τίποτα. Οἱ Σύμμαχοι ἁπλῶς ἐπιβεβαίωσαν τίς κτήσεις τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων, μέ μερικές προσθαφαιρέσεις πού τούς συνέφερε. Σιγά μή τούς χρωστᾶμε καί χάρη. Λίγα τους προσφέραμε; (Εἰδικά σήμερα τούς τά δώσαμε ὅλα: ἐθνική περιουσία, ὑπέδαφος, λιμάνια, ἀέρα, ἥλιο, καί νά δοῦμε καὶ τί ἄλλο θά τούς προσφέρουμε… Τί νά πῶ.)
9. Τό δημοσίευμα ἦταν ἀπό τό Βῆμα ἤ ἀπό τή Χουριέτ;
Ἔλεος πιά! Ὅταν γράφομε, καλό εἶναι νά ἀνοίγομε καί κανένα λεξικό γιά τήν ἔννοια δυσκόλων λέξεων, ὅπως πατρίδα! Πατρίδα κατά τόν Σταματάκο εἶναι ἡ γῆ τῶν πατέρων, ἡ πόλις τῶν προγόνων. Κατά Liddell-Scott εἶναι “one’s fat|την and”. Ποιά χαμένη πατρίδα ζητάει ὁ ἀγαπητός Τοῦρκος στό Ρέθυμνο, στή νῆσο τοῦ Μινωικοῦ πολιτισμοῦ; Θά τρελαθοῦμε τελείως; Ποιά ἱερή πόλη θέλει; Τά Γιαννιτσά; Ἔχουν τή Μέκκα. Γιά μᾶς ἱερωτέρα εἶναι ἡ Κωνσταντινούπολη. Ἡ Ἔφεσος. Ἡ Σμύρνη. Ἡ Ἁλικαρνασσός. Ἡ Τραπεζούντα. Ἀρκεῖ. Ἄν θέλουν οἱ Τοῦρκοι πατρίδα νά γυρίσουν πίσω στά βουνά τοῦ Καυκάσου καί στίς στέπες τοῦ Τουρκιστᾶν. Ὅταν ἔχεις νεκρό νά κλάψεις στό σπίτι σου, δέν πηγαίνεις νά συλλυπηθεῖς τό γείτονα. Εἰδικά ἄν αὐτός ἔκανε τόν φόνο. Ὁ νοῶν νοείτω.
10. Ἐκδίωξη ἑλληνικῶν πληθυσμῶν ἀπό τη Μ. Ἀσία. «Ἑλληνόψυχοι – Πατριδολάγνοι»
Μπορεῖ νά χαϊδεύει τά αὐτιά μας ἡ «προαιώνια κοιτίδα» Μικρά Ἀσία, (Λάθος εἶναι αὐτό. Κοιτίδα εἶναι ἡ σημερινή Ἑλλάς. Η Μ. Ἀσία ἦτο ἀποικία, ὡς καί ἡ Σικελία.) ἀλλά καλά θά κάνουν οἱ Δυτικόπληκτοι, Φραγκολατινόδουλοι ἔκπτωτοι Ἕλληνες, οἱ ἀναμένοντες τά ψιχία ἐκ τῆς τραπέζης τῆς ἑκάστοτε Ἐλισάβετ (Ἤ μᾶλλον Ἀγγελικῆς) νά διαβάσουν τήν «Ἱστορία» τοῦ Θουκυδίδου, τά «Ἑλληνικά» καί τίς «Κύρου Ἀναβάσεις» τοῦ Ξενοφῶντος πρίν τολμήσουν νά πιάσουν στό στόμα τούς τή Μικρά Ἀσία.
Δέν γνωρίζουν ὅτι οἱ πληθυσμοί τῆς Μ. Ἀσίας, καί τῶν ὑπολοίπων θεμάτων τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας μας, λόγω κακῆς διαχειρίσεως ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη, προτιμοῦσαν νά ἐξισλαμιστοῦν παρά νά πολεμήσουν τούς νεωστί ἀνερχομένους Ὀσμανλίδες Τούρκους; Αὐτοί οἱ πληθυσμοί ΕΙΝΑΙ οἱ ἴδιοι πού κατοικοῦν σήμερα τά παράλια της Τουρκίας! Μέ λίγα λόγια ἔχουν ἑλληνικότατο αἷμα. Μόνο θρησκεία ἤλλαξαν. Δέν βλέπετε τά χαρακτηριστικά τους; Ἔχουν καμμιά σχέση μέ τούς Μογγολοειδεῖς συμπατριῶτες τούς τῆς Ἀνατολίας; Ἄκου δέν ὑπήρχαν πολλοί Ἕλληνες στή Μ. Ἀσία! Μόνο Ἕλληνες ὑπήρχαν καί ὑπάρχουν!
Λίγες οἰκογένειες ἀναζήτησαν καλύτερη τύχη, καί πῆγαν στήν Τουρκία ποῦ κατέρεε! Πρέπει νά ἦτο μαζοχιστές ἤ δέν ἤξεραν ποῦ πήγαιναν! Ποῦ τά βρῆκαν αὐτά τά στοιχεῖα οἱ ἀρθρογράφοι; Εἶναι ἐξωφρενικό.
11. Ἐδῶ πρέπει νά προσθέσει ὁ ἀρθρογράφος ὅτι ὁ Ἰωάννης Μεταξάς δέν εἶπε ΌΧΙ στούς Ἰταλούς, ἀλλά «Περᾶστε Κύριοι.»!
12. Ἐδῶ ὀφείλει νά προσθέσει, γιά λόγους ἱστορικῆς ἀκριβείας, ὅτι ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος καταχρέωσε τήν Ἑλλάδα μέ δάνεια, κατέστρεψε πολλά δημόσια κτίρια καί δρόμους, καί ὅτι αὐτός εἶναι ὑπεύθυνος γιά τήν εἰσβολή τῶν Τούρκων στήν Κύπρο, ἐνῶ ὁ Ἰωαννίδης καί ὁ Καραμανλής ἔκαναν ὅ,τι καλύτερο μποροῦσαν!!!
13. Παρολίγο νά ξεχάσω τόν πράκτορα τῶν Βουλγάρων, τόν Μίκη Ζέζα, πού μέ τό ψευδώνυμο Παῦλος Μελάς διείσδυσε στίς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ!!! Super 13!
Ἅς προσέχουμε τί διαβάζομε καί τί ἀναδημοσιεύομε γιατί οἱ χειρότεροι ἐχθροί εἶναι οἱ ἐκ τῶν ἔσω.
Υ.Γ.
(1) Σούρα 5, ἐδάφιο 33: Ἡ τιμωρία ἐκείνων οἱ ὀποίοι πολεμούν τόν Ἀλλάχ καί τόν Ἀπόστολό Του,… εἶναι νά ἐκτελούνται
(2) Athanasius Theol., Epistula ad Amun Page 68, line 5
Μοναχός Κλαυδιανός
Ἅγιον Ὄρος
Β’ Κυριακή Νηστειῶν 2013
Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com
3 comments
Τι μαΐμού μοναχός είναι αυτός!!! Δεν υπάρχει μοναχός έλληνας με τέτοιο όνομα στο Άγιο Όρος, παρά μόνο ένας ρουμάνος.Τους ξέρω τους περισσότερους εκεί εδώ και χρόνια... Μας δουλεύει ο τύπος ψιλό γαζί!
Posted on 16 Απριλίου 2013 στις 6:03 μ.μ.
Το παραπάνω κείμενο είναι γραμμένο από Αγιορείτη Μοναχό. Επειδή δεν επιθυμεί να υπογράφει τα κείμενα με το πραγματικό του όνομα, χρησιμοποιούμε κάποιο ψευδώνυμο.
Posted on 17 Απριλίου 2013 στις 4:00 μ.μ.
Νά βάλει κόσκινο ἄμα ντρέπεται!!!
Posted on 21 Απριλίου 2013 στις 10:45 π.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ, τα σχόλιά σας να μην περιέχουν βωμολοχίες, να μην είναι γραμμένα σε greeklish και με κεφαλαία γράμματα και να μην περιέχουν οποιοδήποτε διαφημιστικό περιεχόμενο. Σε διαφορετική περίπτωση δε θα δημοσιεύονται. Για οποιαδήποτε απορία ανατρέξτε στους όρους χρήσης του ιστολογίου.