Το blog ClopYPastE σας παρουσιάζει κατ' αποκλειστικότητα μια συνέντευξη της κας Ζωής Κωσταρίδη, της πρώτης Ελληνίδας με μεταμοσχευμένη καρδιά που έγινε μητέρα πριν 2 χρόνια περίπου, στις 18 Απριλίου του 2011. Σε παλαιότερη ανάρτησή μας εδώ είχαμε αναφερθεί σ' αυτό το χαρμόσυνο γεγονός. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η κα Κωσταρίδη είχε βραβευτεί ως «Αρίστη» στα βραβεία «ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2010» που διοργανώθηκαν από το περιοδικό LIFE AND STYLE στις 10 Μαΐου 2011Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την κα Κωσταρίδη για την αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησε και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο για το μέλλον. Πάνω απ' όλα να είναι υγιής και να χαίρεται τον γιόκα της. Διαβάστε παρακάτω την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη... 

1) Ποιά θεωρείτε τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα που έχουν χαραχτεί στη μνήμη σας έως τώρα; 

Δύο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής μου είναι όταν με ξύπνησαν από το χειρουργείο της μεταμόσχευσης και άκουσα για πρώτη φορά από το μόνιτορ έναν δυνατό και σταθερό ήχο…τον ήχο της νέας μου καρδιάς! Και η 2η όταν αντίκρισα για πρώτη φορά τον γιο μου!



2) Αντιμετωπίσατε ένα σοβαρό θέμα υγείας στα 23 σας χρόνια - ιδιαίτερα νέα - σε σχέση με το πριν ως τότε, αν και κατά πόσο το γεγονός αυτό άλλαξε την αντίληψη για τη ζωή και την κοσμοθεωρία σας; 

Σίγουρα άλλαξε τη θεωρία μου για πολλά πράγματα, π.χ. δεν θεωρώ πια κλισέ την φράση «σαν την υγεία τίποτα», και έχω ανακαλύψει πόσο υπέροχο είναι μια βόλτα στη θάλασσα, ένας κινηματογράφος με φίλους…

3) Πώς ανακαλύψατε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την καρδιά σας σε τόσο νεαρή ηλικία; 

Το ανακάλυψα στα 13 μου χρόνια σε έναν προεγχειρητικό έλεγχο για επέμβαση αμυγδαλών.

4) Περιγράψτε μας την πρώτη στιγμή που μάθατε ότι έχετε αυτό το σοβαρό θέμα με την καρδιά σας και ποιά ήταν τα πρώτα αισθήματα και οι σκέψεις σας. 

Επειδή ήμουν μικρούλα δεν έδωσα την πρέπουσα σημασία, απλά μου είπαν πως έχω λίγο μεγαλύτερη καρδιά.

5) Πρακτικά από εκεί και έπειτα πώς ήταν η καθημερινότητά σας και τί κινήσεις κάνατε έτσι ώστε να έχετε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την εξέλιξη της υγείας σας. 

Από τα 13 και για τα επόμενα 10 χρόνια ήταν ασυμπτωματική η ασθένεια της διατατικής μυοκαρδιοπάθειας, απλά κουραζόμουν λίγο ευκολότερα σε σχέση με τους φίλους μου, αυτό. Από τα 23 άρχισαν τα πρώτα σοβαρά συμπτώματα…

6) Πώς αντιμετωπίσατε τη «χιονοστιβάδα» εξελίξεων στη ζωή σας εκείνη την περίοδο; 

 Με φόβο, αγωνία αλλά και άγνοια κινδύνου θα έλεγα…

7) Μέρα με τη μέρα ποιές ήταν οι σκέψεις που τριγύρναγαν στο μυαλό σας από τη διάγνωση και έπειτα; 

Όπως προείπα αυτή η άγνοια κινδύνου, δεν με έκανε να φοβηθώ ιδιαίτερα, πίστευα πως θα το ξεπεράσω.

8) Πιστέψατε ποτέ ότι θα χάσετε τη μάχη με τη ζωή; 

Ναι, όταν άρχισα να νοσηλεύομαι σε εντατικές μονάδες.

9) Νιώσατε ποτέ ότι γίνεστε «βάρος» στο οικείο σας περιβάλλον λόγω του προβλήματος υγείας που παρουσιάστηκε; 

Ποτέ δεν μου πέρασε σαν σκέψη, ευτυχώς!

10) Παρατήσατε τα όνειρά σας λόγω του ξαφνικού θέματος με την υγεία σας; 

Όταν φτάνεις σε σημείο να δυσκολεύεσαι ακόμη και να αναπνεύσεις, σίγουρα σταματάς να κάνεις όνειρα.

11) Ποιά θεωρείτε τη χειρότερη στιγμή της ζωής σας; 

Την στιγμή που μου ανακοίνωσαν πως η καρδιά που είναι καθ’ οδόν για μένα ήταν από έναν 17 παλικάρι.

12) Πέρασε ποτέ από το μυαλό σας πώς μπορεί να είναι ο θάνατος; Τον φοβόσασταν; 

Όχι, όταν πονάς, όταν υποφέρεις… είναι σκληρό, αλλά το πιστεύω… το έβλεπα και ως μια λύση.

13) Πώς είναι να ζει κανείς ενώ δεν ξέρει σύμφωνα με τις ενδείξεις αν θα υπάρξει και η επόμενη μέρα; 

Δύσκολο και σκληρό.

14) Η εικόνα σας ως γυναίκα και ως προς τον τρόπο που βλέπατε τον εαυτό σας άλλαξε από την στιγμή της διάγνωσης; 

Άλλαξε, όταν χειροτέρεψε η κατάσταση μου, όταν από 64 κιλά πήγα 52 με 1.75 ύψος η εικόνα μου ήταν αποκρουστική, κι εγώ η ίδια απέφευγα να κοιτάζομαι σε καθρέπτη.

15) Επαγγελματικά και κοινωνικά υπήρξαν διαφορές στο πώς σας αντιμετώπιζαν οι άλλοι άνθρωποι; 

Πάντα κοντά μου είχα ανθρώπους που με αγαπούν, δεν άλλαξε ποτέ.

16) Ο σύζυγός σας πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε σε αυτό το θέμα με την υγεία σας; 

Καταλυτικό, πιστεύω πως χωρίς αυτόν δεν θα τα κατάφερνα…η αγάπη του μου έδινε δύναμη.

17) Σκεφτήκατε ποτέ λόγω του θέματος με την υγεία σας να «απελευθερώσετε» τον σύζυγό σας από αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζατε ή και να χωρίζατε, διότι δεν γνωρίζατε το πώς πράγματι θα εξελιχθεί; 

Όχι, γιατί δεν επέτρεπε εκείνος με τη στάση του να κάνω τέτοιες σκέψεις.

18) Στις 8 Απριλίου του 2004 ένας 17χρονος έμελλε να σας δώσει το φιλί της ζωής. Αφού κάνατε εγχείρηση μεταμόσχευσης, μιλήσατε με συγγενικό του μέλος; 

Μίλησα 7 χρόνια μετά, όταν κάλεσα τον αδερφό του δότη μου στη βάφτιση του γιου μου και άκουσε να «δίνω στον γιο μου το όνομα του αδικοχαμένου του αδερφού».

19) Πόσο και πώς έχει αλλάξει η ζωή σας από την εγχείρηση μεταμόσχευσης και έπειτα; 

Καμία σχέση, τώρα πλέον είμαι ένας υγιής άνθρωπος.

20) Ποιά ήταν η άποψή σας μέχρι τότε για τις μεταμοσχεύσεις; 

Πάντα ήμουν υπέρ, πιστεύω γενικώς στην προσφορά και στον συνάνθρωπο.




21) Ποιά είναι η γνώμη σας για την αλλαγή της νομοθεσίας σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις; 

Αυτός ο νόμος από την αρχή είχε «θέματα», και πόσο μάλλον όταν δεν τον επικοινώνησαν και σωστά. Θα σας πω μόνο πως με τον προηγούμενο νόμο, αν κάποιος δεν ήθελε να είναι δωρητής οργάνων και έφτανε η στιγμή ο συγγενής του μπορούσε να το κάνει, με τον καινούργιο νόμο αν δηλώσεις άρνηση, τέλος. Κανένας συγγενής δεν μπορεί να συναινέσει. Και βέβαια αν κάποιος δεν έχει δηλώσει άρνηση και βρεθεί σε κατάσταση δότη, οι συγγενείς του πάντα θα είναι αυτοί που θα αποφασίσουν, κανείς άλλος.

22) Θα γινόσασταν η ίδια δωρητής οργάνων; 

Μακάρι να μπορούσα, αλλά λόγω ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων που παίρνουμε εμείς οι μεταμοσχευμένοι είμαστε ακατάλληλοι… αλλά έχω σκεφτεί να δωρίσω το σώμα μου στην επιστήμη.

23) Στην περίπτωση που το παιδί σας ήταν κλινικά νεκρό θα δωρίζατε τα όργανά του; 

Εύχομαι και ελπίζω όπως όλες οι μητέρες να «φύγω» πριν από το παιδί μου.

24) Θέλετε να μας πείτε κάτι για την περίπτωση του Τόμας Πρωτόπαπα, η οποία έχει συγκλονίσει όλη την Ελλάδα; 

Είναι τραγικό, από τη μια στιγμή στην άλλη τί μπορεί να συμβεί, μακάρι να το ξεπεράσει, επειδή η κατάσταση του είναι σε εξέλιξη δεν θα ήθελα να αναφέρω κάτι περισσότερο.

25) Αν ήσασταν η ίδια Υπουργός Υγείας, τί θα αλλάζατε στο σύστημα Υγείας; 

Όπως έχει γίνει τώρα; ΌΛΟ!

26) Τί θα λέγατε σε ανθρώπους που αυτή την στιγμή περιμένουν εναγωνίως ένα τηλεφώνημα για να ακούσουν ότι βρέθηκε τελικά μόσχευμα για αυτούς – μία ανάσα στην ουσία ζωής - μετά από τη δική σας μοναδική εμπειρία ζωής; 

Να μη χάνουν ποτέ την πίστη τους, το κουράγιο τους να σκέφτονται θετικά και να μην λένε «γιατί σε μένα».

27) Έχετε καταφέρει να αποκωδικοποιήσετε το «γιατί ήρθαν έτσι τα πράγματα», όπως χαρακτηριστικά λέμε; 

Έχω προσπαθήσει πολλές φορές, γιατί να πεθάνει ο Αργύρης και να ζήσω εγώ; Δεν το έχω απαντήσει… το μυστήριο της ζωής και του θανάτου…

28) Με τον απολογισμό που κάνατε - μετά από όλα αυτά - μια ασθένεια μπορεί να προάγει ένα άτομο σε σχέση με το να μην του συνέβαινε κάτι τέτοιο ή τελικά πρέπει να αποδέχεται κανείς ό,τι του συμβαίνει στη ζωή ηρωικά και αξιοπρεπώς, όπως λέμε; 

Σίγουρα μια περιπέτεια τέτοια σε κάνει πιο σοφό, πιο δυνατό.

29) Τί τελικά πρέπει να έχει μια γυναίκα για να καταφέρει να κάνει αυτό που κάνατε εσείς, δηλαδή να φέρετε στον κόσμο ένα παιδί της περίπτωσης εκείνης «που σπανίζει ακόμα και στα παγκόσμια ιατρικά χρονικά» για να συμβεί...; 

Το ακατανίκητο αίσθημα της μητρότητας.

30) Τί σημαίνει για ένα ζευγάρι, και κυρίως για μία γυναίκα, να φέρει στον κόσμο ένα παιδί μετά από αρκετά χρόνια έγγαμου βίου και με τεράστιο ρίσκο για την ίδια της την υγεία; 

Απόλυτη ευτυχία!

31) Ποιά ήταν η θέση του συζύγου σας και του στενού οικογενειακού σας περιβάλλοντος για το ζήτημα τού να φέρετε στον κόσμο ένα παιδί; 

Αρνητικοί φοβόντουσαν όλοι και ιδιαίτερα ο σύζυγός μου.

32) Πέρασε ποτέ από το μυαλό σας ότι θα θέλατε να μην φέρετε στον κόσμο αυτό το παιδί φοβούμενη τη δική σας υγεία;

Πολλές φορές.

33) Πολλές γυναίκες προβληματίζονται στο να κάνουν παιδιά λόγω των συνθηκών ή γιατί θεωρούν ότι δεν το κάνουν για τα ίδια, αλλά για τον δικό τους εγωισμό και φόβο τυχόν μελλοντικής μοναξιάς. Εσείς γιατί θέλατε να κάνετε τόσο πολύ ένα παιδί με πιθανότητα «θυσίας» ακόμη και της ίδιας σας της ζωής;

Αισθανόμουν πως είχα τεράστια αποθέματα αγάπης και αφού δεν μου επέτρεπαν να υιοθετήσω, και αφού αισθανόμουν υγιής και δυνατή είπα θα ρισκάρω να κάνω ένα δικό μου παιδί.

34) Σκεφτήκατε ποτέ την πιθανότητα να μην τα καταφέρνατε στον τοκετό και το παιδάκι σας να γεννιόταν χωρίς να σας έχει; 

Όχι, απέφευγα να κάνω τέτοιες σκέψεις.

35) Γυναίκες που αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την υγεία τους πρέπει να φέρνουν στον κόσμο παιδιά;

Εξαρτάται πάντα από το προσωπικό ιατρικό ιστορικό της κάθε γυναίκας.

36) Έχετε πλέον περισσότερο φόβο για την υγεία και το μέλλον του παιδιού σας; 

Έχω όπως όλες οι μητέρες.

37) Θα προσπαθούσατε να κάνετε και ένα δεύτερο παιδί;

Όχι, ρίσκαρα μια φορά και μου «βγήκε» φτάνει.

38) Για ποιά άτομα νιώθετε ευγνώμων που γνωρίσατε;

Τους γιατρούς μου, και τον αδερφό του δότη μου.

39) Θεωρείτε τον εαυτό σας τυχερό; 

Ναι, πιστεύω στον παράγοντα τύχη.

40) Πιστεύετε σε κάποια Ανωτέρα Δύναμη; 

Ναι, πιστεύω.

41) Αν σας ρωτάγαμε αυτήν την στιγμή τί άλλο θα επιθυμούσατε για να είσαστε ευτυχισμένη τί θα ήταν αυτό - αν πιστεύετε στην ευτυχία;

Είμαι πλήρης, γενικώς θα ήθελα ένα καλύτερο σύστημα υγείας, για να μην αισθάνομαι αυτήν την ανασφάλεια.

42) Το ομορφότερο πράγμα στη «Ζωή» αν σας ρώταγε κάποιος τώρα, τί θα του λέγατε ότι τελικά είναι…;

Να ξυπνάς και να αντικρίζεις τον ήλιο!

43) Πιστεύετε ότι κάποια πράγματα ήταν μοιραίο να συμβούν στη ζωή σας και καταφέρατε να τα δρομολογήσετε περισσότερο εσείς τελικά ή το «παιχνίδι» παίχτηκε χωρίς να ξέρετε καλά καλά τους κανόνες;

Νομίζω πως κάποια πράγματα ήταν μοιραίο να συμβούν και σε κάποια άλλα έβαλα κι εγώ το χεράκι μου.

44) Αν θεωρήσουμε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει έναν λόγο ύπαρξης, για σας ποιός είναι αυτός - αν το έχετε ποτέ σκεφτεί;

Από την στιγμή που έγινα μητέρα ο λόγος ύπαρξης μου είναι ο γιος μου.

45) Κα Κωσταρίδη, μία τελευταία ερώτηση. Πείτε μας, παρακαλώ, η ελπίδα τί «λέξη» είναι για σας, τελικά μπορεί να χαθεί σε κάποιες στιγμές - βυθισμένη στον σκοτεινό λαβύρινθο της ψυχής και των σκέψεων…; 

Η ελπίδα είναι σπουδαία και δεν πρέπει να χάνεται ποτέ!



«Σημείο Φωνής» για το ClopYPastE blog

Υ.Γ.

Παρακολουθήστε παρακάτω μια παλαιότερη ενδιαφέρουσα συνέντευξη που είχε παραχωρήσει η κα Ζωή Κωσταρίδη στην Ελένη Μενεγάκη στα πλαίσια της εκπομπής «Ελένη» του Alpha.


Πηγή: ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com

Bookmark and Share

0 σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ, τα σχόλιά σας να μην περιέχουν βωμολοχίες, να μην είναι γραμμένα σε greeklish και με κεφαλαία γράμματα και να μην περιέχουν οποιοδήποτε διαφημιστικό περιεχόμενο. Σε διαφορετική περίπτωση δε θα δημοσιεύονται. Για οποιαδήποτε απορία ανατρέξτε στους όρους χρήσης του ιστολογίου.

Related Posts with Thumbnails

Σας ενδιαφέρουν...

Ιστορικό αναρτήσεων

Εγγραφείτε στο newsletter

Αναγνώστες

Facebook Fans

Twitter Followers

Google+ Fans

networkedBlogs

Linkedin Profile

Κλικ εδώ να δείτε τα Banner Φίλων

trelokouneli ads
Στείλτε μας το Banner σας με e-mail και θα το αναρτήσουμε στα
Banner Φίλων (ακριβώς από πάνω).
Απαραίτητη προϋπόθεση να βάλετε κι εσείς ένα απ’ τα δύο Banner μας στο site σας.
Οι εικόνες θα μετατρέπονται σε 125x125 pixel λόγω χώρου.
Όλα τα Banner ανοίγουν σε νέο παράθυρο.
Banner 125x125
ClopYPastE
Banner 300x140
ClopYPastE

Αναγνώσεις σελίδων

Συνολικές Αναρτήσεις

Συνολικά Σχόλια